Πυλη Ενημερωσης για τους Μαρτυρες του Ιεχωβα

Worlds Apart (2008) DvdRip (ΟΣΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΖΟΥΝ)

2012-02-24T03:04:00.001-08:00

ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ταινία για όλους τους πρώην ΜτΙ που διαβάζουν αυτές τις γραμμές!!

Λαϊκή και ανάλαφρη απεικόνιση της επιρροής που ασκεί η φιλοσοφία των μαρτύρων του Ιεχωβά στη ζωή μίας νεαρής κοπέλας και των μελών της οικογένειάς της. Βασισμένη σε αληθινά περιστατικά, η ιστορία αποκαλύπτει την θρησκευτική χειραγώγηση, την επιβολή θρησκειών και αιρέσεων στην σκέψη και το νου, αλλά κυρίως την άσκηση στρατηγικής με αποκλειστικά μέσα την αποβλάκωση και την άρνηση της λογικής.

Μόνο που ο Niels Arden Oplev χτυπάει το καθεστώς χρησιμοποιώντας πούπουλα. Η χαλαρή και ανάλαφρη αναπαράσταση, η art house αισθητική, η αλαφροΐσκιωτη σε στιγμές αντιμετώπιση σοβαρών καταστάσεων, από την επίσης αλαφροΐσκιωτη συμπεριφορά της πρωταγωνίστριας, και η φευγαλέα αναφορά σε ιδεώδη και ψευδοπροφητείες, στερούν από αυτή την ισορροπημένη σκηνοθετικά δημιουργία την δυνατότητα να μιλήσει περισσότερο για θέματα ουσίας. Ο Oplev στο αποκορύφωμα των γεγονότων, που βιώνει η πρωταγωνίστρια, κουμπώνεται αρνούμενος να αποδεχτεί την αναμενόμενη ένταση, την μαχητικότητα αλλά κυρίως την άσκηση αρνητικής κριτικής. Και ενώ καθίσταται ορμητικός και αποκαλυπτικός, διστάζει να πάει ένα βήμα παραπέρα.
Η ταινία είναι μία απλή διαμαρτυρία με στόχο την υποκρισία και τη θρησκευτική μαζικοποίηση. Θα απαξιωθεί αλλά και θα προκαλέσει. Δε θα αλλάξει τίποτα, ιδιαίτερη τροφή για σκέψη δε νομίζω να αποτελέσει, ενώ σίγουρα δε θα ενοχλήσει και κανέναν.

Worlds Apart (2008)
EΛΛΗΝΙΚΟΣ ΤΙΤΛΟΣ:Οσα μας Χωρίζουν
Δραματική | 116'
Χρώμα: Έγχρωμο
Ήχος: Dolby Digital
Γλώσσα: Δανέζικα

EΛΛΗΝΙΚΟΙ ΥΠΟΤΙΤΛΟΙ

format avi
Διάρκεια ταινίας 1:49:05
Μέγεθος Αρχείου 825 mb
Ανάλυση 656 x 288
Υπότιτλοι: Ελληνικοί ενσωματωμένοι

http://greekddl.com/movies/2000-2010/foreign-movies/142250-worlds-apart-2008-.html

Πλάνες των Μαρτύρων του Ιεχωβά μέρος α'

2012-01-29T09:42:00.000-08:00

ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

2011-12-31T09:56:00.001-08:00

Ευχόμαστε ολόκαρδα σε όλους, ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ 2012

98 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ 1914...χαχαχα

Η Ναζιστική δήλωση νομιμοφροσύνης της Σκοπιάς

2011-12-18T06:29:00.000-08:00

http://www.oodegr.com/paratir/istoria/xitler.htm

Historical Dictionary of Jehovah's Witnesses

2011-12-10T00:47:00.000-08:00

Ένα βιβλίο γραμμένο από τον Έλληνα καθηγητή Χρυσσίδη του Πανεπιστημίου Μπέρμινγκχαμ

http://www.amazon.com/Historical-Dictionary-Dictionaries-Philosophies-ebook/dp/B003Z0BJJ8/ref=sr_1_21?s=books&ie=UTF8&qid=1323506016&sr=1-21

From Wikipedia, the free encyclopedia

Dr George D. Chryssides (born 1945) was a senior lecturer and Head of Religious Studies at the School of Humanities, Languages and Social Sciences of the University of Wolverhampton now working for Birmingham University.

Chryssides holds a M.A. in Philosophy and a B.D. in Systematic Theology from the University of Glasgow and a D.Phil. in Philosophy of Religion from the University of Oxford. He has a particular interest in new religious movements, on which he has published extensively.^[1]

To βιβλίο Crisis of Concience (Κρίση Συνείδησης) σε ηλεκτρονική μορφή

2011-10-24T06:17:00.001-07:00

http://shop.thegodmother.net/product_info.php?products_id=50&language=gr

Κρίση συνείδησης (Ε-ΒΟΟΚ)
12.00EUR
Σελίδες: 680 Συγγραφέας: Ρέυμοντ Φραντς (Raymond Franz) Μετάφραση: Μαρία Δημητριάδου Επιμέλεια πιστότητας μετάφρασης: Δημήτριος & Μαρία Κότσανη Σχέδιο εξωφύλλου: Μαρία Νασοπούλου Ηλεκτρονική έκδοση 7,3 mb Για όσους γνωρίζουν το χώρο των Μαρτύρων του Ιεχωβά, ο Ρέυμοντ Φραντς και το βιβλίο του «Κρίση Συνείδησης» δεν χρειάζονται συστάσεις. Τους είναι γνωστό ότι ο συγγραφέας του είναι ανηψιός του Φρέντερικ Φράντς, τέταρτου προέδρου της Εταιρείας Σκοπιά, ότι γεννήθηκε σε οικογένεια Μαρτύρων του Ιεχωβά και υπηρέτησε την οργάνωση αυτή «σαράντα χρόνια σε ολοχρόνια υπηρεσία, ως σκαπανέας, ειδικός σκαπανέας, επίσκοπος περιφερείας, επίσκοπος περιοχής, ιεραπόστολος, επίσκοπος τμήματος, μέλος της οικογένειας "Μπέθελ" μέλος του Κυβερνώντος Σώματος», μέχρι την παραίτησή του από το Κυβερνών Σώμα το 1980 και την αποκοπή του το 1981. Στο βιβλίο «Κρίση Συνείδησης», την προσωπική του μαρτυρία που κυκλοφορεί σε 12 γλώσσες, και επιτέλους και στα ελληνικά, δεν περιέχονται πρωτίστως προσωπικές του απόψεις. Το βιβλίο είναι περισσότερο μια έκθεση συγκλονιστικών γεγονότων, καλά τεκμηριωμένων με έγγραφα και επιπρόσθετες μαρτυρίες άλλων προσώπων. Η ελληνική έκδοση περιλαμβάνει σχόλια του συγγραφέα για πρόσφατους ελιγμούς της Εταιρεία Σκοπιά σχόλια που δεν υπάρχουν στην παρούσα 4η αγγλική έκδοση του βιβλίου. Το βιβλίο ρίχνει άπλετο φως στη διαδικασία λήψης αποφάσεων μέσα στην Εταιρεία Σκοπιά, στη στάση της οργάνωσης σε διάφορα σύγχρονα θέματα και στους λόγους που προκαλούν αυτή τη στάση, στη συστηματική καλλιέργεια προσδοκιών για τις έσχατες ημέρες και της εξάρτησης των οπαδών από την οργάνωση, αλλά και στον έλεγχο που ασκεί εν ονόματι του Θεού στις συνειδήσεις και στις ίδιες τις ζωές τους. Η μετάφραση βοηθά ώστε οι μεγάλες προτάσεις και τα πυκνά νοήματα που χρησιμοποιεί ο συγγραφέας να διαβάζονται άνετα, και περιλαμβάνει επεξηγηματικές υποσημειώσεις για πρόσωπα και πράγματα με τα οποία δεν είναι εξοικειωμένο το ελληνικό αναγνωστικό κοινό. **ΑΥΤΟ EINAI ΤΟ ΝΟΜΙΜΟ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΟ ΒΙΒΛΙΟ ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΠΟΣΟΣΤΑ Η ΧΗΡΑ ΤΟΥ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ.**

Προς Θεού! Δεν είναι "σέκτα" η €ταιρεία $κοπιά

2011-08-07T08:12:00.000-07:00

http://www.tyxikos.gr/11-7.html

(κλικ στην εικόνα για μεγέθυνση)

Λυπάμαι που θα στο πώ έτσι ωμά φίλε Μάρτυρα του Ιεχωβά που διαβάζεις
αυτές τις γραμμές, αλλά...

ΜΗΠΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΕΙΝΑΙ;

Πως παραμυθιάζει η Οργάνωση σχετικά με το ζήτημα της κάρτας "αίματος"

2011-08-02T12:56:00.000-07:00

Είναι ίσως γνωστό στον αναγνώστη ότι όλοι σχεδόν οι Μάρτυρες του Ιεχωβά κυκλοφορούν με μια κάρτα "ΟΧΙ ΑΙΜΑ" στο πορτοφόλι σε περίπτωση που βρεθούν σε τέτοια..έκτακτη περίπτωση.

ΕΧΕΙ ΚΑΜΜΙΑ ΣΗΜΑΣΙΑ;

ΜΑΛΛΟΝ ΟΧΙ!

Διαβάζουμε..

"5) ΑΡΝΗΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗΣ

Σε αυτό το κεφάλαιο, θα εξετάσουμε πώς ρυθμίζει ο Κώδικας Ιατρικής Δεοντολογίας την περίπτωση που ο νόμος απονέμει την εξουσία συναίνεσης σε τρίτα πρόσωπα, λόγω αδυναμίας δήλωσης συναίνεσης εκ μέρους του ασθενούς και τα πρόσωπα αυτά αρνούνται να συναινέσουν, παρόλο που η παροχή ιατρικής φροντίδας είναι αναγκαία για τη ζωή ή την υγεία του ασθενούς.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα της παραπάνω κατάστασης είναι η άρνηση γονέων μαρτύρων του Ιεχωβά να συναινέσουν στη μετάγγιση αίματος στο παιδί τους για θρησκευτικούς λόγους, παρά την κρισιμότητα της υγείας του τελευταίου. Ειδικότερα, λοιπόν, σχετικά με τους ανήλικους, υπάρχει η διάταξη 1534 του ΑΚ , που επιτρέπει στον Εισαγγελέα Πρωτοδικών να δώσει την άδεια για την αναγκαία ιατρική επέμβαση ύστερα από αίτηση της ιατρικής πλευράς (του θεράποντος ιατρού ή του διευθυντή κλινικής νοσηλείας του ασθενούς ή άλλου αρμόδιου υγειονομικού οργάνου.

Ωστόσο, σύμφωνα με όσα ορίζει το άρθρο 12 παρ. 3 γ του ΚΙΔ, κατ’ εξαίρεση δεν απαιτείται συναίνεση αν οι γονείς ανήλικου ασθενούς ή συγγενείς ασθενούς που δε μπορεί για οποιοδήποτε άλλο λόγο να συναινέσει ή άλλοι τρίτοι που έχουν την εξουσία συναίνεσης για τον ασθενή αρνούνται να δώσουν την αναγκαία συναίνεση και υπάρχει ανάγκη άμεσης παρέμβασης, προκειμένου να αποτραπεί κίνδυνος για τη ζωή ή την υγεία του ασθενούς. Η διάταξη αυτή, ως μεταγενέστερη διάταξη που ρυθμίζει διαφορετικά το ίδιο ζήτημα, καταργεί το άρθρο 1534 του ΑΚ σιωπηρά. Έτσι, ο ιατρός μπορεί πια να διενεργήσει την ιατρική επέμβαση χωρίς συναίνεση, παρακάμπτοντας την άρνηση και χωρίς άδεια του εισαγγελέα, εφόσον συντρέχουν οι παραπάνω όροι. Αυτό σημαίνει πως ο ιατρός θα εκτιμήσει μόνος του την κατάσταση και θα κρίνει εάν υπάρχει ανάγκη για να αποτραπεί κίνδυνος ζωής ή υγείας και επομένως ανάγκη παροχής ιατρικής φροντίδας."

πηγή: http://www.ethemis.gr/i-sinenesi-tou-asthenous-simfona-me-to-neo-kodika-iatrikis-deontologias-n-34182005/

Επομένως, κανείς σόφρων Ιατρός, δεν θα συναινέσει στην άρνηση μετάγγισης αίματος και πολύ καλά θα κάνει!

Άλλο ένα παραμύθιασμα των οπαδών της Watchtower

Συμβουλές για νεαρούς Μάρτυρες του Ιεχωβά

2011-07-23T03:11:00.000-07:00

Το απαγορευμένο βίντεο της Εταιρείας Σκοπιά!

2011-07-22T14:37:00.000-07:00

JW DC 2010 Release from Watchtower Comments on Vimeo.

Πως η Εταιρεία Σκοπιά ΔΙΩΚΕΙ στους πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά

2011-07-22T14:25:00.001-07:00

1.Με διασπορά κακόβουλων χαρακτηρισμών
2.Με διάλυση οικογενειακών δεσμών

κλπ

Να ξέρει όμως ότι η ΔΡΑΣΗ φέρνει ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ

Να είστε σίγουροι ότι πολλοί θα βγαίνουν δημοσίως να σας κράζουν...

Η υποκρισία της Σκοπιά θα ξεσκεπαστεί, είτε το θέλει είτε όχι

Καλά νέα για τους Πρώην Μάρτυρες του Ιεχωβά-Η Εταιρεία Σκοπιά το χάνει εντελώς

2011-07-22T14:11:00.001-07:00

Ενημερωτικό φυλλάδιο για την εταιρία Σκοπιά τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά

2011-05-05T03:26:00.000-07:00

Ενημερωτικό φυλλάδιο για την εταιρία Σκοπιά τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά Ολόκληρο το νέο βιβλιάριο τής Ι. Μ. Θεσσαλονίκης σε μορφή κειμένου PDF, με συμπυκνωμένες πληροφορίες και δογματική αναίρεση για την εν λόγω αίρεση. Πρόκειται για το πρώτο μέρος αυτού τού έργου (5 Μαϊου 2011).

Download παλαιών εκδόσεων της Σκοπιά

2011-05-05T03:17:00.000-07:00

http://www.kingdomherald.com/downloads/

THEOCRATIC LIBRARY

* 1808 - New Testament Improved Version
* 1872 - Evidences from Scriptures - N.H. Barbour
* 1880 - The Day Dawn - John Paton
* 1890 - The Day Dawn [Revised] - John Paton
* 1894 - A Conspiracy Exposed
* 1904 - The Divine Plan of the Ages - C.T. Russell
* 1905 - In the Garden of the Lord
* 1905 - "Thy Word is Truth / Features of God's Plan / 1908 - Questions Answering Questions"
* 1914 - The Photo Drama of Creation
* 1914 - Sabbath Observances - E.C. Henninges
* 1917 - An Open Letter to the People of the Lord
* 1917 - Light After Darkness - by the four ousted Watch Tower Directors
* 1917- Facts for Shareholders - by the four ousted Watch Tower Directors
* 1917 - Watch Tower Proxy - Voting proxy for the officers of the WtBTS
* 1917 - An Open Letter to the People of the Lord
* 1918 - Another Harvest Siftings Reviewed - P.S.L. Johnson
* 1918 - The Heavenly Bridegroom - Gertrude Seibert
* 1918 - Rutherford vs the United States
* 1920 - Millions Now Living Will Never Die
* 1920 - Memoirs of Aunt Sarah - Minna Edgar
* 1923 - World Distress Why? - Judge Rutherford
* 1924 - Desirable Government - Judge Rutherford
* 1924 - Hell: What is it? - Judge Rutherford
* 1925 - Comfort for the People - Judge Rutherford
* 1925 - Our Lord's Return - Judge Rutherford
* 1926 - The Standard for the People - Judge Rutherford
* 1927 - Freedom for the Peoples - Judge Rutherford
* 1927 - Where are the Dead? - Judge Rutherford
* 1928 - Prosperity Sure - Judge Rutherford
* 1928 - The Last Days - Judge Rutherford
* 1928 - The People's Friend - Judge Rutherford
* 1929 - Christ Promised Return - E.C. Henninges [Started the 1909 New Covenant schism]
* 1929 - Judgement - Judge Rutherford
* 1929 - Oppression - Judge Rutherford
* 1930 - Crimes and Calamities - Judge Rutherford
* 1930 - Prohibition League of Nations - Judge Rutherford
* 1930 - War or Peace - Which? - Judge Rutherford
* 1931 - Bethel Home Rules and Regulations [What members of Bethel can and cannot do]
* 1931 - Heaven and purgatory - Judge Rutherford
* 1931 - The Kingdom - Judge Rutherford [infamous name change to JW's]
* 1932 - Cause of Death
* 1932 - Good News
* 1932 - Health and Life
* 1932 - Hereafter
* 1932 - Home and Happiness
* 1932 - Keys of Heaven
* 1932 - Liberty
* 1932 - The Final War
* 1932 - The Kingdom, the Hope of the World
* 1932 - What Is Truth?
* 1932 - What You Need
* 1932 - Where Are the Dead? (revised)
* 1932 - Who Is God?
* 1933 - Dividing the People
* 1933 - Escape to the Kingdom
* 1933 - Intolerance
* 1933 - The Crisis
* 1934 - Advocate - Armageddon
* 1934 - Angels
* 1934 - Beyond the Grave
* 1934 - Favored People
* 1934 - His Vengence
* 1934 - His Works
* 1934 - Righteous Ruler
* 1934 - Supremacy
* 1934 - Why Pray for Prosperity?
* 1934 - World Recovery
* 1935 - Favored People
* 1935 - Government—Hiding the Truth, Why?
* 1935 - His Vengeance
* 1935 - Loyalty
* 1935 - Universal War Near
* 1935 - Who Shall Rule the World?
* 1936 - Choosing, Riches or Ruin?
* 1936 - Protection
* 1937 - Armageddon
* 1937 - Safety
* 1937 - Uncovered
* 1938 - Cure
* 1938 - Face the Facts
* 1938 - Warning
* 1939 - Advice for Kingdom Publishers
* 1939 - Fascism or Freedom
* 1939 - Government and Peace
* 1939 - Neutrality
* 1940 - Conspiracy Against Democracy
* 1940 - End of Nazism
* 1940 - Judge Rutherford Uncovers Fifth Column
* 1940 - Refugees
* 1940 - Satisfied
* 1940 - Kingdom News - Volume 1, Number 7 [UK Edition]
* 1940 - Judge for 4 Days Rutherford - [All about the Judges legal practices]
* 1941 - Comfort All That Mourn
* 1941 - God and the State
* 1941 - Jehovah’s Servants Defended
* 1941 - Theocracy
* 1942 - Hope
* 1942 - Jehovah’s Witnesses: Who Are They? What Is Their Work?
* 1942 - Organization Instructions
* 1942 - Peace—Can It Last?
* 1942 - The New World
* 1943 - Course in Theocratic Ministry
* 1943 - Fighting for Liberty on the Home Front
* 1943 - Freedom in the New World
* 1943 - Freedom of Worship
* 1943 - The Truth Shall Make You Free
* 1944 - One World, One Government
* 1944 - Religion Reaps the Whirlwind
* 1944 - The Coming World Regeneration
* 1944 - "The Kingdom of God Is Nigh"
* 1944 - The Kingdom is at Hand
* 1945 - Organization Instructions for the Kingdom Publisher
* 1945 - The "Commander to the Peoples"
* 1945 - ‘The Meek Inherit the Earth’
* 1945 - Theocratic Aid to Kingdom Publishers
* 1946 - Amendments to Organization Instructions
* 1946 - "Be Glad, Ye Nations"
* 1946 - "The Prince of Peace"
* 1946 - Equipped for Every Good Work
* 1946 - Let God Be True
* 1947 - The Joy of All the People
* 1948 - Permanent Governor of All Nations
* 1949 - Counsel on Theocratic Organization for Jehovah’s Witnesses
* 1949 - The Kingdom Hope of All Mankind
* 1950 - Can You Live Forever in Happiness on Earth?
* 1950 - Defending and Legally Establishing the Good News
* 1950 - Evolution Versus the New World
* 1950 - This Means Everlasting Life
* 1951 - Will Religion Meet the World Crisis?
* 1952 - God’s Way Is Love
* 1953 - After Armageddon—God’s New World
* 1953 - Basis for Belief in a New World
* 1953 - "Preach the Word"
* 1953 - "New Heavens and a New Earth"
* 1953 - Make Sure of All Things
* 1954 - "This Good News of the Kingdom"
* 1955 - Christendom or Christianity—Which One Is "the Light of the World"?
* 1955 - Preaching Together in Unity
* 1955 - What Do the Scriptures Say About "Survival After Death"?
* 1955 - World Conquest Soon—By God’s Kingdom
* 1957 - Healing of the Nations Has Drawn Near
* 1957 - Make Sure of All Things
* 1958 - God’s Kingdom Rules—Is the World’s End Near?
* 1959 - When God Speaks Peace to All Nations
* 1955 - Jehovah's Witnesses the New World Society - Marley Cole
* 1957 - Faith on the March - A.H. MacMillan
* 1957 - The Kingdom - Marley Cole
* 1959 - Jehovah's Witnesses in the Divine Purpose
* 1972 - The Bible in Living English (John Byington)

Σημείωση: Κάποια δεν είναι διαθέσιμα

ΧΡ. ΒΑΚΙΠΟΥΛΟΣ ΠΡΩΗΝ ΜΑΡΤΥΡΑΣ ΤΟΥ ΙΕΧΩΒΑ (3 ωρη συνέντευξη!!)

2011-05-04T06:07:00.000-07:00

http://youtu.be/A8R3lwlOerU

Η πλάνη της Σκοπιάς εις τα άζυμα του αναμνηστικού δείπνου του Κυρίου.

2011-04-17T03:57:00.000-07:00

Του Γεωργίου Τσιμπιρίδη

Eις την παρούσα μελέτη μας θα επιδιώξουμε, πολύ συνοπτικώς, να αποδείξουμε την πλάνη τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά εις το θέμα τής χρήσεως τών αζύμων που χρησιμοποιούν εις την τελετή τής Αναμνήσεως, την οποία επιτελούν κάθε χρόνο κατά την 14ην τού Εβραικού μήνα Νισάν, και που εφέτος συμπίπτει με την 17ην Απριλίου. Για να καταλάβουμε εις ποία σημεία βασίζονται και ποία σημεία τής Γραφής έχουν παρερμηνεύσει, παραθέτουμε ευθύς αμέσως αποσπάσματα από διάφορα κείμενά τους τα οποία και θα σχολιάσουμε, υπογραμμίζοντας αυτά που θεωρούμε σημαντικά.
«Πότε Θεσπίστηκε. Ανέκαθεν το Πάσχα τηρούνταν στις 14 τού μήνα Νισάν (Αβίβ), την ημέρα ή κοντά στην ημέρα τής πανσελήνου, δεδομένου ότι η πρώτη ημέρα τού κάθε μήνα (σεληνιακού μήνα) στο Ιουδαϊκό ημερολόγιο ήταν η ημέρα τής νέας σελήνης, όπως καθοριζόταν με οπτική παρατήρηση. Συνεπώς, η 14η ημέρα τού μήνα έπεφτε περίπου στα μέσα τού σεληνιακού κύκλου. Η ημερομηνία τού θανάτου τού Ιησού αποδεικνύεται στο λήμμα ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ (Πότε πέθανε) ότι ήταν η 14η Νισάν τού 33 Κ.Χ....Το βράδυ πριν από το θάνατό του ήταν που ο Ιησούς, τηρώντας το Πάσχα, έφαγε το τελευταίο του πασχαλινό γεύμα και κατόπιν θέσπισε το Δείπνο τού Κυρίου. Προτού ακόμη αρχίσει το δείπνο τής Ανάμνησης, αποπέμφθηκε ο προδότης Ιούδας ενώ, σύμφωνα με το υπόμνημα, «ήταν νύχτα». (Ιωα 13:30) Εφόσον οι ημέρες τού Ιουδαϊκού ημερολογίου διαρκούσαν από το βράδυ τής μιας ημέρας ως το βράδυ τής επομένης, το Δείπνο τού Κυρίου γιορτάστηκε και αυτό τη 14η Νισάν, το βράδυ της Πέμπτης 31 Μαρτίου.... Τα Εμβλήματα. Ο Μάρκος αφηγείται τα εξής αναφορικά με το ψωμί που χρησιμοποίησε ο Ιησούς όταν θέσπισε το Δείπνο τού Κυρίου: «Καθώς συνέχιζαν να τρώνε, πήρε ένα ψωμί, είπε μια ευλογία, το έσπασε και τούς το έδωσε και είπε: “Πάρτε το, αυτό σημαίνει το σώμα μου”». (Μαρ 14:22) Το ψωμί ήταν αυτό που είχαν για το πασχαλινό γεύμα το οποίο ο Ιησούς και οι μαθητές του είχαν μόλις ολοκληρώσει. Επρόκειτο για άζυμο ψωμί, δεδομένου ότι δεν επιτρεπόταν να υπάρχει προζύμι στα σπίτια τών Ιουδαίων κατά τη διάρκεια τού Πάσχα και τής σχετιζόμενης με αυτό Γιορτής τών Άζυμων Άρτων» (Ενόραση, τόμ.Α΄, σελ.707-708).
«Ο ετήσιος εορτασμός τού Δείπνου τού Κυρίου (ή Ανάμνηση) είναι η μόνη γιορτή που έχουν την εντολή από τη Γραφή να τηρούν οι Χριστιανοί. Ο Ιησούς την καθιέρωσε τη νύχτα τής 14 Νισάν 33 μ.Χ., αφού γιόρτασε το Ιουδαϊκό Πάσχα. Μπροστά του υπήρχαν τα διάφορα είδη τροφής, που χρησιμοποιούνταν στο γεύμα τού Πάσχα. Η περιγραφή τού Λουκά λέει: ‘[Ο Ιησούς] λαβών άρτον, ευχαριστήσας έκοψε και έδωκε εις αυτούς, λέγων· Τούτο είναι το σώμα μου το υπέρ υμών διδόμενον· τούτο κάμνετε εις την ιδική μου ανάμνησιν. Ωσαύτως και το ποτήριον, αφού εδείπνησαν, λέγων· Τούτο το ποτήριον είναι η καινή διαθήκη εν τω αίματί μου, το υπέρ υμών εκχυνόμενον.’—Λουκάς 22:19, 20. Ο Θεός είχε κατευθύνει τούς Εβραίους να χρησιμοποιήσουν ‘άζυμα’ κατά τη διάρκεια τού Πάσχα. (Έξοδος 12:8) Ώστε οι ‘άρτοι’ που είχε μπροστά του ο Ιησούς ήταν άζυμοι άρτοι. Ήταν φτιαγμένοι από σιτάλευρο, χωρίς καθόλου αλάτι, ή οποιοδήποτε άλλο άρτυμα, γιατί παρίσταναν τον ‘άρτο θλίψεως’. (Σκοπιά 01.07.1982, σελ.31)
Εις τα ανωτέρω έντυπα η Σκοπιά πληροφορεί τούς αναγνώστες της τα εξής:
α) Ο Χριστός απέθανε ανήμερα τού Εβραικού Πάσχα δηλαδή εις τις 14 Νισάν,
β) Το τελευταίο του δείπνο ο Χριστός το ετέλεσε το βράδυ πρν από τον θάνατό Του, δηλαδή εις την αρχή τής 14ης Νισάν, κατά το σκοτεινόν αυτής τμήμα,
γ) Το ψωμί, τού οποίου έκανε χρήση ο Χριστός και ετέλεσε την Ανάμνηση, ήτο άζυμο,
δ) Κατά την διάρκεια τού Πάσχα, δηλαδή κατά την 14ην Νισάν, δεν επετρέπετο να υπάρχει προζύμι, ένζυμος δηλαδή άρτος, εις τα σπίτια τών Ιουδαίων και
ε) Με προσεκτική ανάγνωση βλέπουμε ότι η Σκοπιά, εις το συγκεκριμένο κείμενο, κάνει διάκριση μεταξύ ημέρας τού Πάσχα και τής επταημέρου εορτής τών Αζύμων που ακολουθούσε την επομένη ημέρα.
Όλες τις ανωτέρω παρατηρήσεις οφείλουμε να τις έχουμε υπ’ όψιν, εις την συνέχειαν τής μελέτης μας. Προσέξτε όμως αγαπητοί αναγνώστες το τέχνασμα τής Σκοπιάς, για να παραπλανήσει τούς αναγνώστες της και να περάσει το μήνυμα, ότι όντως ο Ιησούς έκανε χρήση αζύμων κατά την διάρκεια τού δείπνου Του. Αναφέρει μία αλήθεια, προκειμένου να περάσει την πλάνη της! Η αλήθεια είναι ότι πράγματι, κατά την ημέρα τού Πάσχα, δεν επετρέπετο να υπάρχει ένζυμος άρτος εις τα σπίτια τών Ιουδαίων. Κι αυτό επειδή από το σούρουπο τής 14ης Νισάν, άρχιζε το λεγόμενο ‘bedikat chametz’ (έρευνα γιά ένζυμα) κατά την οποίαν έρευνα ο οικοδεσπότης, με το φως μίας λαμπάδας, ερευνούσε όλο το σπίτι και γύρω από αυτό, για τυχόν ύπαρξη ενζύμου άρτου και απομακρύνσεως αυτού.
Η Σκοπιά δηλαδή, αναφέροντας αυτή την αλήθεια, υπαινίσσεται, ότι αφού απηγορεύετο εις την 14ην Νισάν το προζύμι και ο ένζυμος άρτος, άρα ήτο εις χρήσιν τα άζυμα!!! Κι έτσι εξάγει αυθαιρέτως το συμπέρασμα, ότι «Το ψωμί ήταν αυτό που είχαν για το πασχαλινό γεύμα το οποίο ο Ιησούς και οι μαθητές του είχαν μόλις ολοκληρώσει. Επρόκειτο για άζυμο ψωμί, δεδομένου ότι δεν επιτρεπόταν να υπάρχει προζύμι στα σπίτια τών Ιουδαίων κατά τη διάρκεια τού Πάσχα» (Ενόραση, τόμ.Α΄, σελ.708). Πλανάται όμως πλάνην οικτράν η Σκοπιά, και δυστυχώς παραπλανάει και τούς ακολούθους της, διότι τούς αποκρύπτει ότι η ημέρα τού Πάσχα, δηλαδή η 14η Νισάν, ήτο ημέρα ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑΣ τών αζύμων και ΟΧΙ ημέρα χρήσεως και βρώσεως αυτών!!! Ημέρα χρήσεως και βρώσεως τών αζύμων ήτο η επομένη ημέρα τού θανάτου τού Ιησού, η 15η Νισάν, όπως ξεκάθαρα αναφέρεται εις το ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:6 (κατά το Εβρ.) «Και την δεκάτην πέμπτην ημέραν τού αυτού μηνός, εορτή τών αζύμων εις τον Κύριον· επτά ημέρας άζυμα θέλετε τρώγει» και εις τούς ΑΡΙΘΜ. ΚΗ:17 (κατά το Εβρ.) «Και την δεκάτην πέμπτην τού μηνός τούτου είναι εορτή· επτά ημέρας θέλουσι τρώγεσθαι άζυμα.»! Η 14η Νισάν ονομάζετο ‘παρασκευή τού Πάσχα’ (ΙΩΑΝ. ΙΘ:14,31,42), διότι κατ’ αυτήν έπρεπε να τελειώσει όλη η οικιακή και λατρειακή προπαρασκευή, την οποία απαιτούσε ο Ιουδαικός Νόμος για το Πάσχα, δηλαδή η προμήθεια αζύμου άρτου, η προμήθεια τού αμνού και λοιπών χρειωδών.
Λαμβανομένου δε υπ’ όψιν ότι το Πάσχα εωρτάζετο την 15ην Νισάν, συμπίπτουσα τότε προς το Σάββατο, το οποίο - καθώς και η εορτή - άρχιζε από τής 6ης εσπερινής τής προτεραίας (παραμονής), αυτή η προτεραία, ήτο η 14η Νισάν, καλουμένη και ‘παρασκευή τού Πάσχα’, διότι κατ’ αυτήν άρχιζε, ως ελέχθη, η προμήθεια ή η εις τούς οίκους παρασκευή τού πασχαλίου αζύμου άρτου, τού οποίου η βρώση θα άρχιζε από τής 6ης εσπερινής τής Παρασκευής προς το Σάββατο, όταν θα άρχιζε η 15η Νισάν, δηλαδή η πρώτη ημέρα τής εβδομαδιαίας εορτής τού Πάσχα, η οποία δια τούτο εκαλείτο ‘εορτή τών αζύμων τω Κυρίω’ ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:6 (κατά το Εβρ.).
Η Σκοπιά, εις τα έντυπα που θα παραθέσουμε ευθύς αμέσως, λέγει ξεκάθαρα ότι η εορτή τών Αζύμων, ετελείτο μετά από την τήρησι τού Πασχαλίου δείπνου, ξεκινούσε δηλαδή εις την 15ην Νισάν.
«Η πρώτη από τις ετήσιες εορτές, η εορτή τών αζύμων, ετελείτο αμέσως μετά την τήρησι τού Πασχαλίου δείπνου στις 14 τού μηνός Αβίβ ή Νισάν. Η εορτή τών αζύμων διαρκούσε επτά ημέρες, από τις 15 Νισάν και μέχρι τις 21 Νισάν. Η πρώτη ημέρα αυτής τής εορτής ήταν το Σάββατο που ακολουθούσε την τήρησι τού Πασχαλίου δείπνου. Τη δεύτερη ημέρα τής εορτής, στις 16 Νισάν, ο Ισραηλίτης αρχιερεύς στο ναό τού Ιεχωβά στην Ιερουσαλήμ προσέφερε σ’ Αυτόν ένα δράγμα από τη νεοθερισμένη συγκομιδή κριθής.—Λευιτ. 23:11-16.
Υπάρχει μια ιστορική αφήγησις για ένα 12-χρονο παιδί που εφέρθη από τη Ναζαρέτ στην Ιερουσαλήμ για να εορτάση το Πάσχα. Το παιδί αυτό ήταν ο Ιησούς, ο γιος τής Μαρίας. Μετά από δεκαοχτώ χρόνια, το 29 μ.Χ., αυτός ο Ισραηλίτης, που ήταν τώρα ο Κύριος Ιησούς Χριστός, έγινε ο «Αμνός τού Θεού,» τον οποίον εξεικόνιζε ο Πασχάλιος αμνός (Λουκ. 2:41-52· Ιωάν. 1:29-37). Μετά από τριάμισυ χρόνια, θυσιάσθηκε πραγματικά πάνω σ’ ένα ξύλο στο Γολγοθά, έξω από την Ιερουσαλήμ, την Παρασκευή, 14 Νισάν τού έτους 33 μ.Χ. Το βράδυ εκείνης τής Παρασκευής άρχιζε η 15η Νισάν, και μαζί μ’ αυτήν η εορτή τών αζύμων, αλλά ο ίδιος ο Ιησούς δεν συμμετείχε στην ευφροσύνη που χαρακτήριζε μια τέτοια περίπτωσι. Είχε πεθάνει και είχε ταφή.» (Σκοπιά 15.05.1980, σελ.8-9)
«Το Πάσχα—η πρώτη από τις γιορτές τού μήνα Νισάν—που αρχικά γιορτάστηκε στην Αίγυπτο, έπεφτε τη 14η ημέρα τού μήνα και περιλάμβανε τη θυσία τού πασχαλινού αρνιού. (Εξ 12:2-14· Λευ 23:5· Δευ 16:1) Την επόμενη ημέρα άρχιζε η εφταήμερη Γιορτή των Άζυμων Άρτων, από τη 15η μέχρι την 21η ημέρα του μήνα. Τη 16η Νισάν γινόταν η προσφορά τών πρώτων καρπών από το θερισμό τού κριθαριού.» (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.463)
Μετά την ανάγνωση τών ανωτέρω εντύπων απευθύνουμε δύο ερωτήματα εις τούς αγαπητούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά:
α) Τι επετρέπετο να τρώγουν καθ’ όλην την διάρκεια τής επταημέρου εορτής οι Εβραίοι; «επτά ημέρας άζυμα θέλετε τρώγει» ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:6 (κατά το Εβρ.), «επτά ημέρας θέλουσι τρώγεσθαι άζυμα» ΑΡΙΘΜ. ΚΗ:17 (κατά το Εβρ.)
β) Όταν η Σκοπιά βάζει τον Χριστό με τούς Μαθητές Του να τρώγουν άζυμα εις την 14ην Νισάν, δηλαδή ΠΡΟ ΤΗΣ 15ης Νισάν, έχουν άπαντες (συμφώνως προς το ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:6 και τούς ΑΡΙΘΜ. ΚΗ:17) παραβεί τον Νόμο τού Θεού ΝΑΙ ή ΟΧΙ; Κι αν πράγματι συνέβη κάτι τέτοιο, γιατί οι διώκτες τού Χριστού, Γραμματείς και Φαρισαίοι, δεν το εκμεταλεύθηκαν εις το Μέγα Συνέδριο, αλλά αναγκάστηκαν να επικαλεσθούν ψευδομάρτυρες (ΜΑΤΘ.ΚΣΤ:59-60, ΜΑΡΚ.ΙΔ:55-57) προκειμένου να προσάψουν ψευδή κατηγορία εναντίον τού Ιησού, διότι δεν υπήρχε αληθινή να ευσταθήσει; Κι εφόσον η ΙΔΙΑ Η ΣΚΟΠΙΑ, που πιστεύετε και ακολουθείτε αγαπητοί Μάρτυρες, ομολογεί και διακηρύσσει ότι ‘Ο Χριστός εκπλήρωνε στην εντέλεια τις διατάξεις τού Νόμου’ (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.768), εν προκειμένω πώς εκπλήρωσε την διάταξη που αφορούσε εις την βρώση τών αζύμων όταν χρησιμοποιεί Αυτός και οι Μαθητές Του άζυμα μίαν ημέραν ενωρίτερα τής νομίμης, διάταξη που είναι ξεκάθαρη εις το ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:6 και εις τούς ΑΡΙΘΜ. ΚΗ:17;
Η Σκοπιά εις τα ανωτέρω έντυπα αναφέρει ξεκάθαρα, ότι η εορτή τών Αζύμων άρχιζε το βράδυ τής Παρασκευής, την 15η Νισάν, την επομένη ημέρα τής θυσίας τού πασχαλίου αμνού! Άρχιζε δηλαδή η εορτή τών Αζύμων και άρα....τα άζυμα! Αγαπητοί Μάρτυρες τού Ιεχωβά τα κείμενα ομιλούν από μόνα τους. Συνδιάστε το ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:6 με την Σκοπιά 15.05.1980, σελ.8-9 και το Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.463 και βγάλτε αβιάστως το συμπέρασμα: Δεν υπάρχει περίπτωση ούτε μία εις το εκατομμύριο ο Χριστός να παρέβη τον Νόμο και να χρησιμοποίησε άζυμα για τον απλούστατο λόγο:
1ον) Διότι ο ίδιος ο Θεάνθρωπος είπε: «Μη νομίσητε ότι ήλθον καταλύσαι τον νόμον ή τούς προφήτας· ουκ ήλθον καταλύσαι, αλλά πληρώσαι» (ΜΑΤΘ. Ε:17), και
2ον) διότι η χρήση και η βρώση τών αζύμων ξεκινούσε την επομένη τού θανάτου Του, εις την 15ην Νισάν!!!
Το έντυπο τής Σκοπιάς ‘Ενόραση’ αναλύει τα ανωτέρω γεγονότα ως εξής:
«Ζητήματα Σχετικά με τη Χρονική Αλληλουχία. Το ζήτημα τού μολυσμού αποτέλεσε την αφορμή για την εξής δήλωση: “Οι ίδιοι δεν μπήκαν στο ανάκτορο τού κυβερνήτη, για να μη μολυνθούν αλλά να μπορέσουν να φάνε το πάσχα”. (Ιωα 18:28) Εκείνοι οι Ιουδαίοι θεωρούσαν ότι θα μολύνονταν αν εισέρχονταν σε κατοικία Εθνικού. (Πρ 10:28) Αυτή η δήλωση έγινε, όμως, «νωρίς το πρωί», επομένως αφού είχε λάβει χώρα το πασχαλινό γεύμα. Πρέπει να σημειωθεί ότι, εκείνη πλέον την εποχή, ολόκληρη αυτή η περίοδος—τόσο η ημέρα του Πάσχα όσο και η ακόλουθη Γιορτή των Άζυμων Άρτων—αποκαλούνταν ενίοτε «Πάσχα». Έχοντας υπόψη αυτό το γεγονός, ο Άλφρεντ Έντερσχαϊμ δίνει την παρακάτω εξήγηση: Μια εθελοντική ειρηνική προσφορά γινόταν το Πάσχα και μια άλλη, υποχρεωτική, την επομένη, στις 15 Νισάν, την πρώτη ημέρα τής Γιορτής τών Άζυμων Άρτων. Αυτή τη δεύτερη προσφορά φοβούνταν οι Ιουδαίοι ότι δεν θα μπορούσαν να φάνε αν μολύνονταν στη δικαστική αίθουσα του Πιλάτου.—Ο Ναός, 1874, σ. 186, 187.
«Η πρώτη ημέρα τών άζυμων άρτων». Προκύπτει επίσης ένα ζήτημα σε σχέση με τη δήλωση στο εδάφιο Ματθαίος 26:17: «Την πρώτη ημέρα τών άζυμων άρτων πλησίασαν οι μαθητές τον Ιησού, λέγοντας: “Πού θέλεις να σού ετοιμάσουμε να φας το πάσχα;”»
Η φράση «την πρώτη ημέρα» θα μπορούσε εν προκειμένω να αποδοθεί «την προηγουμένη». Αναφορικά με τη χρήση της λέξης πρώτη τού πρωτότυπου ελληνικού κειμένου, μια υποσημείωση στο εδάφιο Ματθαίος 26:17 στη Μετάφραση Νέου Κόσμου λέει: «Ή, “Την προηγουμένη”. Αυτή η απόδοση τής λέξης πρώτος ακολουθούμενης από λέξη σε γενική πτώση συμφωνεί με την έννοια και την απόδοση μιας παρόμοιας σύνταξης στα εδ. Ιωα 1:15, 30, δηλαδή “υπήρχε πριν από εμένα [πρώτός μου ην]”». Σύμφωνα με το Μεγάλο Λεξικόν της Ελληνικής Γλώσσης (των Λίντελ και Σκοτ, Εκδόσεις «Ι. Σιδέρης», 1921, τόμ. 3, σ. 774), το “πρώτος συχνάκις τίθεται αντί τού προσδοκώμενου πρότερος”. Εκείνη την εποχή, η ημέρα τού Πάσχα είχε καταλήξει να θεωρείται γενικά ως η πρώτη ημέρα τής Γιορτής τών Άζυμων Άρτων. Έτσι λοιπόν, το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο, σε αρμονία με το Ιουδαϊκό έθιμο, αφήνει το περιθώριο να έγινε η εν λόγω ερώτηση στον Ιησού την προηγουμένη τού Πάσχα.
«Προετοιμασία». Στο εδάφιο Ιωάννης 19:14, ο απόστολος Ιωάννης, καθώς περιγράφει το τελικό μέρος τής δίκης του Ιησού ενώπιον τού Πιλάτου, λέει: «Ήταν δε προετοιμασία τού πάσχα· ήταν περίπου η έκτη ώρα [τής ημέρας, ανάμεσα στις 11:00 π.μ. και στις 12 το μεσημέρι]». Αυτό, φυσικά, τοποθετείται μετά το πασχαλινό γεύμα, το οποίο είχαν φάει την προηγούμενη νύχτα. Παρόμοιες εκφράσεις βρίσκονται στα εδάφια 31 και 42. Εδώ, η λέξη τού πρωτότυπου ελληνικού κειμένου που μεταφράζεται «προετοιμασία» είναι η λέξη παρασκευή. Αυτή η λέξη φαίνεται ότι προσδιορίζει, όχι την προηγουμένη τής 14ης Νισάν, αλλά την προηγουμένη τού εβδομαδιαίου Σαββάτου, το οποίο, σε αυτή την περίπτωση, ήταν “μεγάλο”, δηλαδή δεν ήταν Σάββατο μόνο επειδή ήταν η 15η Νισάν, η πρώτη ημέρα της καθαυτό Γιορτής τών Άζυμων Άρτων, αλλά επειδή ήταν και εβδομαδιαίο Σάββατο. Αυτό είναι εύλογο, εφόσον, όπως ειπώθηκε ήδη, η λέξη «Πάσχα» χρησιμοποιούνταν μερικές φορές αναφερόμενη σε ολόκληρη τη γιορτή.» (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.615-616)
Εις το ανωτέρω κείμενο η Σκοπιά, προκειμένου να αποφύγει τον σκόπελο τού χωρίου «Άγουσιν ουν τον Ιησούν από τού Καιάφα εις το πραιτώριον· ην δε πρωί· και αυτοί ουκ εισήλθον εις το πραιτώριον, ίνα μη μιανθώσιν,αλλ’ ίνα φάγωσι το πάσχα.» (ΙΩΑΝ. ΙΗ:28), το οποίο λέγει ξεκάθαρα, ότι το Πάσχα δεν ετελέσθη ακόμη, όπως κακόδοξα διδάσκει η Σκοπιά, αλλά θα ετρώγετο υπό τών Ιουδαίων αργότερα, προς το εσπέρας τής ημέρας, προβαίνει εις το εξής ερμηνευτικό τέχνασμα: Ενοποιεί εις μίαν τις δύο εορτές με το αυτό όνομα, αυτήν τής θυσίας τών αμνών, που εγένετο την 14ην Νισάν, και αυτήν τής εορτής τών αζύμων, ενώ όπως είδαμε εις τον πρώτο τόμο τού ‘Ενόρασις’, ξεκάθαρα ως Πάσχα αναφέρεται ΜΟΝΟΝ η 14ην Νισάν και ΟΧΙ και η εβδομαδιαία εορτή τών αζύμων: «...κατά τη διάρκεια τού Πάσχα και τής σχετιζόμενης με αυτό Γιορτής τών Άζυμων Άρτων» (Ενόραση, τόμ.Α΄, σελ.707-708). Έτσι περνάει εις τούς αναγνώστες το εσφαλμένο μήνυμα, ότι οι Ιουδαίοι, το πάσχα εις το οποίο ήθελαν να λάβουν μέρος και να φάνε, δεν είναι το γνωστό νομικό Πάσχα που εθύετο ο πασχάλιος αμνός, αφού αυτό το πάσχα ετελέσθη εις την αρχήν τής ημέρας, κατά το σκοτεινόν αυτής τμήμα, αλλά τα κρέατα τών ειρηνικών προσφορών που εγένοντο την πρώτη ημέρα τής εβδομαδιαίας εορτής τών αζύμων, δηλαδή τής πασχαλίου θυσίας τής επονομαζομένης και Chagiga (πρβλ. ΑΡΙΘΜ. ΚΗ:18-24)!
Καλό το τέχνασμα τής Σκοπιάς, που μάλλον αποσκοπεί εις το να παραπλανήσει τούς αναγνώστες και ακολούθους της, αλλά οι συγγραφείς τού κειμένου ή έχουν άγνοια τών ακολούθων, ή εσκεμμένως έχουν αποκρύψει τα εξής:
1) Επειδή ο οίκος τού Πιλάτου δεν είχε καθαρισθεί από ζύμης, συμφώνως προς το ΔΕΥΤ. ΙΣΤ:4, ο τελετουργικός μολυσμός, τον οποίον δια τής εισόδου των εις το πραιτώριο θα εμολύνοντο οι Ιουδαίοι, θα διαρκούσε μέχρι τής δύσεως τού ηλίου μόνον, (πρβλ. ΛΕΥΙΤ. ΙΑ:24, ΑΡΙΘΜ. ΙΘ:7, ΔΕΥΤ. ΚΓ:11 κ.τ.λ), αλλά εις την περίπτωση τού Πάσχα πας όστις ήτο ακάθαρτος, έπρεπε να αναβάλει τον εορτασμό τού Πάσχα επί έναν ολόκληρο μήνα συμφώνως προς τα ΑΡΙΘΜ. Θ:6-11 και Β΄ ΠΑΡ. (Β΄ ΧΡΟΝ. Εβρ.) Λ:2-3. Άρα, εάν είχαν ήδη φάει το Πάσχα εις την αρχή τής ημέρας, όπως διατείνεται η Σκοπιά, τότε δεν είχαν τίποτε να φοβηθούν, εφόσον η μόλυνσή τους θα διαρκούσε έως εσπέρας, οπότε δι’ ενός καθάρσιου λουτρού εξηλείφετο. Επειδή όμως δεν είχαν ακόμη φάει ακόμη τού πασχαλίου αμνού, δηλαδή επρόκειτο να φάνε εξ αυτού, κι αν δια τής εισόδου των εμολύνοντο, τότε θα έπρεπε να τελέσουν το Πάσχα έναν μήνα αργότερα, γι’ αυτό δε τον λόγο δεν εισέρχονται εις το πραιτώριο.
2) Για να μην αδικήσουμε όμως την Σκοπιά, θα αναφέρουμε ευθύς αμέσως άλλη μίαν ερμηνεία που έχει προταθεί εις το συγκεκριμένο περιστατικό. Οι οικίες τών εθνικών εθεωρούντο ακάθαρτοι, λόγω τής επικρατούσης γνώμης, ότι οι εθνικοί συνήθιζαν να θάπτουν εις αυτές τα εκτρωθέντα έμβρυα. Άρα η οικία ίσχυε ως δια τινος πτώματος νεκρού μολυνθείσα, η δε εις αυτήν είσοδος τού Ιουδαίου εμόλυνε αυτόν, κατά τον ορισμό τών ΑΡΙΘΜ. ΙΘ:14, όχι επί μία μόνον ημέρα, αλλά επί επτά, κατά τις οποίες ημέρες τού μολυσμού απηγορεύετο εις αυτόν η βρώση πάσης οιασδήποτε θυσίας, τόσον δηλαδή τής τού πασχαλίου αμνού (ΑΡΙΘ. Θ:6 και εξής), όσον και τής Chagiga, τής σωτηρίου δηλαδή θυσίας (ΛΕΥΙΤ. Ζ:20).
Ποία λοιπόν από τις δύο περιπτώσεις εννοεί ο Ιωάννης όταν λέγει ‘ίνα μη μιανθώσι’; Εννοεί την απαγόρευση τής βρώσεως τού πασχαλίου αμνού τής 14ης Νισάν, ή τής πασχαλίου θυσίας Chagiga τής 15ης Νισάν; Αποφασιστικό λοιπόν σημείο περί τής βρώσεως ποίας θυσίας γίνεται εδώ λόγος, παραμένει η συνάφεια τού κειμένου και η συνήθης έννοια, με την οποίαν χρησιμοποιείται εις την Καινή Διαθήκη η έκφραση ‘φαγείν το πάσχα’.
Ως προς την συνάφεια πρέπει να σκεφτεί κανείς, ότι το Ευαγγέλιο τού Ιωάννου έχει γραφεί για τούς εθνικοχριστιανούς, οι οποίοι είχαν μεν κάποια γνώση περί τού Ιουδαικού πασχαλίου αμνού, αλλά δυσκόλως είχαν κάποια εγγύτερη γνώση περί τής Chagiga. Εάν δε εμβαθύνουμε περισσότερο, μπορούμε να σκεφτούμε, ότι εις την Καινή Διαθήκη η λέξη ‘πάσχα’ και η φράση ‘φαγείν το πάσχα’ σημαίνει τον πασχάλιο αμνό και μόνον αυτόν: «Τη δε πρώτη τών αζύμων προσήλθων οι μαθηταί τού Ιησού λέγοντες αυτώ· πού θέλεις ετοιμάσωμέν σοι φαγείν το πάσχα;» (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:17), «Και τη πρώτη ημέρα τών αζύμων, ότε το πάσχα έθυον, λέγουσιν αυτώ οι μαθηταί αυτού· πού θέλεις απελθόντες ετοιμάσωμεν ίνα φάγης το πάσχα;...πού εστι το κατάλυμά μου όπου το πάσχα μετά τών μαθητών μου φάγω;» (ΜΑΡΚ. ΙΔ:12,14), «και απέστειλεν Πέτρον και Ιωάννην ειπών· πορευθέντες ετοιμάσατε ημίν το πάσχα ίνα φάγωμεν...και ερείτε τω οικοδεσπώτη τής οικίας· λέγει σοι ο διδάσκαλος, πού εστι το κατάλυμα όπου το πάσχα μετά τών μαθητών μου φάγω;...και είπε προς αυτούς· επιθυμία επεθύμησα τούτο το πάσχα φαγείν μεθ’ υμών προ τού παθείν με» (ΛΟΥΚ. ΚΒ:8,11,15).
Το αυτό δε ισχύει και εις τις παράλληλες φράσεις ‘ετοιμάζειν το πάσχα’: «Και εποίησαν οι μαθηταί ως συνέταξεν αυτοίς ο Ιησούς, και ητοίμασαν το πάσχα.» (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:19) και «πού θέλεις απελθόντες ετοιμάσωμεν ίνα φάγης το πάσχα;...και ητοίμασαν το πάσχα» (ΜΑΡΚ. ΙΔ:12,16), «πορευθέντες ετοιμάσατε ημίν το πάσχα ίνα φάγωμεν...Απελθόντες δε εύρον καθώς είρηκεν αυτοίς, και ητοίμασαν το πάσχα.» (ΛΟΥΚ. ΚΒ:8,13), ‘θύειν το πάσχα’: «Και τη πρώτη ημέρα τών αζύμων, ότε το πάσχα έθυον» (ΜΑΡΚ. ΙΔ:12), «Ήλθε δε η ημέρα τών αζύμων, εν ή έδει θύεσθαι το πάσχα» (ΛΟΥΚ. ΚΒ:7), «και γαρ το πάσχα ημών υπέρ ημών ετύθη Χριστός» (Α΄ ΚΟΡ. Ε:7) και ‘ποείν το πάσχα’: «ο διδάσκαλος λέγει, ο καιρός μου εγγύς· προς σε ποιώ το πάσχα μετά τών μαθητών μου.» (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:18), «Πίστει πεποίηκεν το πάσχα και την πρόσχυσιν τού αίματος, ίνα μη ο ολοθρεύων τα πρωτότοκα θίγη αυτών» (ΕΒΡ. ΙΑ:28).
Εις το συγκεκριμένο δηλαδή χωρίο «Άγουσιν ουν τον Ιησούν από τού Καιάφα εις το πραιτώριον· ην δε πρωί· και αυτοί ουκ εισήλθον εις το πραιτώριον, ίνα μη μιανθώσιν,αλλ’ ίνα φάγωσι το πάσχα.» (ΙΩΑΝ. ΙΗ:28), δεν υφίσταται ουδείς εκβιαστικός λόγος να εκλάβουμε την έκφραση ‘φαγείν το πάσχα’ με διαφορετική σημασία από την συνήθη της, οπότε ουδεμία δύναται να υπάρξη αμφιβολία, ότι το ‘φαγείν το πάσχα’ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΧΩΡΙΟ, όπως και όλα τα παρόμοια τής Καινής Διαθήκης, όπως απεδείξαμε ανωτέρω, σημαίνει την κατά το εσπέρας τής 14ης Νισάν βρώση τού πασχαλίου αμνού, κι όχι άλλου πασχαλίου εδέσματος (Chagiga) όπως κακοδόξως διδάσκει η Σκοπιά και παραπληροφορεί τούς αναγνώστες της.
Ως προς την φράση τώρα ‘Τη δε πρώτη τών αζύμων’ (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:17) που προσήλθον οι μαθητές εις τον Ιησού και τον ερώτησαν πού να ετοιμάσουν για να φάνε το Πάσχα, η εξήγηση τής Σκοπιάς ότι το ‘πρώτος’ είναι με την έννοια τού ‘πρότερος’ κατά ένα μεγάλο ποσοστό είναι σοβαρή και μάλλον σωστή. Διότι εάν ως ‘πρώτη τών αζύμων’ ή κατά τον ΜΑΡΚ. ΙΔ:12 «Και τη πρώτη ημέρα τών αζύμων, ότε το πάσχα έθυον, λέγουσιν αυτώ οι μαθηταί αυτού· πού θέλεις απελθόντες ετοιμάσωμεν ίνα φάγεις το πάσχα;» εκλειφθεί ως η ημέρα σφαγής τού πασχαλίου αμνού, δηλαδή η 14η Νισάν, ημέρα Πέμπτη, τότε την ίδια ημέρα, γίνεται ο Μυστικός Δείπνος, την δε επομένη ημέρα 15η Νισάν ημέρα Παρασκευή, τελείται η σταύρωση, κάτι που έρχεται εις άμεση σύγκρουση με τον Ιωάννη που λέγει ξεκάθαρα ότι η ημέρα θανάτου τού Ιησού ήτο ‘παρασκευή τού πάσχα’ (ΙΩΑΝ. ΙΘ:14), δηλαδή η Παρασκευή 14η Νισάν, άρα ο Μυστικός Δείπνος έγινε την προηγουμένη ημέρα, δηλαδή Πέμπτη 13η Νισάν! (Επ’ αυτού τού δυσεπίλυτου γρίφου και τού αινίγματος για την εμφανέστατη ‘αντίφαση’ και ‘σύγκρουση’ που υφίσταται μεταξύ τών τριών συνοπτικών και τού Ιωάννου, επιφυλασσόμεθα να απαντήσουμε λεπτομερώς με την επόμενή μας μελέτη)
Κι ενώ η Σκοπιά έχει προβεί εις μία σοβαρή ερμηνεία όσον αφορά την φράση ‘πρώτη τών αζύμων’ εις την συνέχεια, προκειμένου να πείσει τούς αναγνώστες ότι ο Χριστός έφαγε άζυμα εις το τελευταίο Του δείπνο, λέγει τα εξής; «Εκείνη την εποχή, η ημέρα τού Πάσχα είχε καταλήξει να θεωρείται γενικά ως η πρώτη ημέρα τής Γιορτής τών Άζυμων Άρτων. Έτσι λοιπόν, το πρωτότυπο ελληνικό κείμενο, σε αρμονία με το Ιουδαϊκό έθιμο, αφήνει το περιθώριο να έγινε η εν λόγω ερώτηση στον Ιησού την προηγουμένη τού Πάσχα». Αφού έκανε μία σοβαρή προσπάθεια να ερμηνεύσει το ‘πρώτη τών αζύμων’ ως ‘προτύτερη’ ως δηλαδή ‘παραμονή τών αζύμων’ με σκοπό να αποδείξει ότι το ερώτημα τών μαθητών, περί τής προετοιμασίας και βρώσεως τού Πάσχα, ετέθει εις τον Χριστό την παραμονή τής εορτής τών αζύμων και τής σφαγής τού πασχαλίου αμνού, άρα το ‘πρώτη’ να φύγει από την Παρασκευή τής 14ης Νισάν και να μετατεθεί εις την προτεραία αυτής, δηλαδή εις την Πέμπτη τής 13ης Νισάν, εντούτοις επανέρχεται πάλι εις τα ίδια, θέτοντος το ‘πρώτη τών αζύμων’ εις τις 14η Νισάν, ταυτίζοντάς την με την ημέρα τού Πάσχα και τής σφαγής τού αμνού εφόσον γράφει: «Εκείνη την εποχή, η ημέρα τού Πάσχα είχε καταλήξει να θεωρείται γενικά ως η πρώτη ημέρα τής Γιορτής τών Άζυμων Άρτων»! Ερμηνευτική Βαβέλ!
Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός τής Σκοπιάς, ότι η ημέρα τού Πάσχα, η 14η δηλαδή Νισάν, εθεωρείτο ως η πρώτη ημέρα τής Εορτής τών Αζύμων στερείται σοβαρότητος και είναι καθαρά αντιγραφική. Είναι απλώς ένας ερμηνευτικός ελιγμός προκειμένου να πείσει τούς αναγνώστες της, ότι ο Χριστός εκείνη την ημέρα, την 14η Νισάν, χρησιμοποίησε άζυμα επί τού τελευταίου Του δείπνου. Η Παλαιά Διαθήκη αναφέρει ξεκάθαρα όπως προείπαμε εις την αρχή τής μελέτης μας, ότι το διάστημα τής χρήσεως και βρώσεως τών αζύμων περιορίζεται εις ΕΠΤΑ (7) ημέρες, από την 15ην Νισάν έως και την 21ην Νισάν: ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:6 (κατά το Εβρ.) «Και την δεκάτην πέμπτην ημέραν τού αυτού μηνός, εορτή τών αζύμων εις τον Κύριον· επτά ημέρας άζυμα θέλετε τρώγει» και ΑΡΙΘΜ. ΚΗ:17 (κατά το Εβρ.) «Και την δεκάτην πέμπτην τού μηνός τούτου είναι εορτή· επτά ημέρας θέλουσι τρώγεσθαι άζυμα.»! Εις δε το ΔΕΥΤ. ΙΣΤ:3 (κατά το Εβρ.) διασαφηνίζεται ότι: «ΕΠΤΑ ημέρας θέλει τρώγει άζυμα με ΑΥΤΟ (δηλ. με το Πάσχα)», δηλαδή εις το διάστημα τών ΕΠΤΑ (7) ΗΜΕΡΩΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ!!! Διδάσκοντας λοιπόν η Σκοπιά, ότι ο Ιησούς και οι μαθητές Του έφαγαν άζυμα την 14ην Νισάν, επεκτείνει το διάστημα από επτά (7) ημέρες, που εντέλλεται ο Νόμος τού Θεού προς χρήση και βρώση αζύμων, εις οκτώ (8)!!! Κι εν προκειμένω πώς η Σκοπιά θεωρεί ότι ‘Ο Χριστός εκπλήρωνε στην εντέλεια τις διατάξεις τού Νόμου’ (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.768), όταν έχει εμφανώς και κατάφορα παραβεί τον Νόμο, εφόσον κάνει χρήση αζύμων μίαν ολόκληρη ημέρα προ της νομίμης; Δεν θεωρείτε, αγαπητοί Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ότι η Σκοπιά σάς οφείλει μίαν ικανοποιητική απάντηση επ’ αυτού;
Συνεχίζουμε όμως, αγαπητοί αναγνώστες, την ανάγνωση τού βιβλίου τής Σκοπιάς ‘Ενόραση’:
«Σχετικά με το πρωί κατά το οποίο ο Ιησούς δικάστηκε και προσάχθηκε ενώπιον τού Πιλάτου, τις πρωινές ώρες τής 14ης Νισάν (η ημέρα του Πάσχα είχε αρχίσει από το προηγούμενο βράδυ), το εδάφιο Ιωάννης 19:14 λέει: «Ήταν δε προετοιμασία τού πάσχα». (KJ, Da, ΜΝΚ) Μερικοί σχολιαστές θεωρούν ότι αυτό σημαίνει «προετοιμασία για το πάσχα», ορισμένες δε μεταφράσεις αποδίδουν το εδάφιο έτσι. (AT, We, CC) Αυτό, όμως, δημιουργεί την εντύπωση ότι δεν είχαν γιορτάσει ακόμη το Πάσχα, ενώ οι αφηγήσεις τών Ευαγγελίων δείχνουν καθαρά ότι ο Ιησούς και οι απόστολοι το είχαν γιορτάσει την προηγούμενη νύχτα. (Λου 22:15· Ματ 26:18-20· Μαρ 14:14-17) Ο Χριστός εκπλήρωνε στην εντέλεια τις διατάξεις τού Νόμου, περιλαμβανομένης και της απαίτησης για τήρηση του Πάσχα στις 14 Νισάν. (Εξ 12:6· Λευ 23:5· βλέπε ΠΑΣΧΑ.) Η ημέρα τής δίκης και τού θανάτου τού Ιησού μπορούσε να θεωρηθεί «προετοιμασία τού πάσχα» με την έννοια ότι αποτελούσε την προετοιμασία για την εφταήμερη Γιορτή τών Άζυμων Άρτων που άρχιζε την επομένη. Λόγω τής εγγύτητας των δύο γιορτών ημερολογιακά, ολόκληρη αυτή η περίοδος αποκαλούνταν συχνά «Πάσχα». Η δε επομένη της 14ης Νισάν ήταν πάντοτε Σάββατο, και μάλιστα το 33 Κ.Χ. η 15η Νισάν έπεσε στο κανονικό Σάββατο, πράγμα που κατέστησε την ημέρα εκείνη “μεγάλο” ή διπλό Σάββατο» (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.768).
Παρατηρούμε εις το ανωτέρω κείμενο, ότι προκειμένου η Σκοπιά να υπερπηδήσει ΑΛΛΟΝ ΕΝΑΝ ΣΚΟΠΕΛΟ (αυτόν που αναφέρεται εις τον ΙΩΑΝ. ΙΘ:14, ότι δηλαδή η ημέρα τής δίκης τού Ιησού υπό τού Πιλάτου ήτο «παρασκευή τού πάσχα»), προκειμένου λοιπόν να ‘θολώσει τα νερά’ και να παροδηγήσει τούς αναγνώστες της, προβαίνει εις άλλον έναν ερμηνευτικό ελιγμό. Εξηγεί ότι η φράση «παρασκευή τού πάσχα», δεν αφορά εις το πάσχα τής θυσίας και βρώσεως τού αμνού, δηλαδή η 15η Νισάν, άρα ως ‘παρασκευή’ να εννοείται εδώ η 14η Νισάν, (διότι εάν ισχύει κάτι τέτοιο καταρρίπτεται εκ θεμελίων η θεωρία της περί σφαγής και βρώσεως τού πασχαλίου αμνού υπό τού Χριστού και τών Μαθητών Του εις την αρχή τής 14ης Νισάν, κατά το σκοτεινόν αυτής τμήμα), αλλά ερμηνεύει ότι με την λέξη ‘πάσχα’ εδώ εννοείται όλη η επταήμερος Εορτή τών Αζύμων, ‘εφόσον οι αφηγήσεις τών Ευαγγελίων δείχνουν καθαρά, ότι ο Ιησούς και οι απόστολοι είχαν ήδη εορτάσει το Πάσχα την προηγουμένη νύχτα’!
Πότε δηλαδή τη Σκοπιά ερμηνευτικά την εξυπηρετεί ως Πάσχα να θεωρεί την 14η Νισάν και την Εορτή τών Αζύμων ως ξεχωριστή εορτή, προκειμένου να πείσει τούς αναγνώστες της ότι ο Χριστός έκανε χρήση αζύμων εις το δείπνο τής Αναμνήσεως: «Επρόκειτο για άζυμο ψωμί, δεδομένου ότι δεν επιτρεπόταν να υπάρχει προζύμι στα σπίτια τών Ιουδαίων κατά τη διάρκεια τού Πάσχα και τής σχετιζόμενης με αυτό Γιορτής τών Άζυμων Άρτων» (Ενόραση, τόμ.Α΄, σελ.708), και όποτε την εξυπηρετεί ερμηνευτικά ενοποιεί αμφότερες τις εορτές (δηλαδή την 14η Νισάν και την επταήμερη εορτή τών Αζύμων), ως Πάσχα, προκειμένου να πείσει τούς αναγνώστες της ότι εις την φράση «παρασκευή τού πάσχα» ως ‘πάσχα’ δεν εννοείται η 15η Νισάν αλλά όλο το οκταήμερο: «Λόγω τής εγγύτητας των δύο γιορτών ημερολογιακά, ολόκληρη αυτή η περίοδος αποκαλούνταν συχνά «Πάσχα» (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.768). Εις την συνέχεια τής μελέτης μας αναφέρουμε και εμείς, ότι υφίστατο τέτοια ενοποίηση τών δύο εορτών, αλλά όχι όπου μάς συμφέρει ερμηνευτικώς να θεωρείται ως Πάσχα μόνον η 14η Νισάν και όπου δεν μάς εξυπηρετεί ερμηνευτικώς, να ενοποιούμε τις εορτές κι έτσι να θεωρείται ως Πάσχα όλο το οκταήμερο, κι έτσι να παραθεωρείται και να υποβιβάζεται η συνάφεια τού κειμένου.
Ας προσέξουμε όμως αγαπητοί αναγνώστες το εξής: Ευρισκόμεθα εις την στιγμήν, κατά την οποίαν κρίνεται η τύχη τού Ιησού υπό τού Πιλάτου, ο οποίος καθήμενος επί τού δικαστικού του θώκου, υπογράφει την καταδικαστική του απόφαση. Την μεγάλη και κοσμοιστορική αυτή στιγμή προσδιορίζει ο Ιωάννης με τις λέξεις «ην δε παρασκευή τού πάσχα, ώρα δε ωσεί έκτη·» (ΙΩΑΝ. ΙΘ:14). Εάν λοιπόν υπό την φράση ‘παρασκευή τού πάσχα’ νοηθή εδώ, αυτό που θέλει να περάσει η Σκοπιά εις τούς αναγνώστες της, ότι δηλαδή «Η ημέρα τής δίκης και τού θανάτου τού Ιησού μπορούσε να θεωρηθεί «προετοιμασία τού πάσχα» με την έννοια ότι αποτελούσε την προετοιμασία για την εφταήμερη Γιορτή τών Άζυμων Άρτων που άρχιζε την επομένη», τότε για ποία προετοιμασία προσπαθεί να μάς πείσει η Σκοπιά ότι γίνεται εδώ λόγος; Ή για θέσουμε και αλλιώς το ερώτημα, για ποία προετοιμασία κάνει λόγο εδώ ο Ιωάννης; Εφόσον όλες οι προετοιμασίες που αφορούσαν εις την εορτή τού πάσχα ΕΙΧΑΝ ΗΔΗ ΓΙΝΕΙ (είτε ως πάσχα εννοήσουμε το επταήμερο τών Αζύμων είτε το οκταήμερο συμπεριλαμβανομένου και τής 14ης Νισάν)! Και η απομάκρυνση τών ενζύμων εκ τών οικιών είχε γίνει, και η παρασκευή αζύμων και το ψήσιμο αυτών είχε γίνει (εφόσον, κατά την Σκοπιά πάντα, ο Χριστός και η Μαθητές Του έφαγον ΗΔΗ ΤΟ ΠΑΣΧΑ νωρίς το πρωί, έφαγον δηλαδή άζυμα εις το τελευταίο δείπνο), και η προμήθεια, η σφαγή και το ψήσιμο τού αμνού είχαν και αυτά συντελεσθεί! Κάθε δηλαδή οικιακή και λατρειακή προπαρασκευή, την οποίαν απαιτούσε ο Ιουδαικός Νόμος για το Πάσχα, είχε ολοκληρωθεί. Ποία άλλη προετοιμασία απέμεινε να γίνει;
Πόσον όμως διαφορετικά θα ήσαν τα πράγματα, εάν υπό την φράση «παρασκευή τού πάσχα» νοηθή η προτεραία ή η παραμονή τού Πάσχα, δηλαδή η 14η Νισάν, κατά την οποίαν εσφάζετο ο πασχάλιος αμνός! Εν τη αυτή δηλαδή ημέρα και ώρα συνέπεσε ο αμνός τού Θεού (πρβλ. ΙΩΑΝ. Α:29 «ίδε ο αμνός τού Θεού ο αίρων την αμαρτίαν τού κόσμου.») να αναλάβει τον προς Γολγοθά δρόμο Του. Αυτή δε η ερμηνεία ενισχύεται επίσης κι απ’ το άλλο εκείνο χωρίο τού Ιωάννου εις το ΙΘ:36 «Εγένετο γαρ ταύτα, ίνα η γραφή πληρωθή, οστούν ου συντριβήσεται αυτού». Η εντολή περί μη συντριβής τών οστών απέβλεπε εις τον πασχάλιο αμνό τής 14ης Νισάν. Το ότι δε αυτή η εντολή εφηρμόσθη επίσης εις τον Ιησού δια τής μη συνθλίψεως τών σκελών Του επί τού Σταυρού (πρβλ. ΙΩΑΝ. ΙΘ:33 «επί δε τον Ιησούν ελθόντες, ως ήδον αυτόν ήδη τεθνηκότα, ου κατέαξαν αυτού τα σκέλη»), αυτό είναι μία τρανή απόδειξη για τον Ευαγγελιστή, ότι ο κατά την 14ην Νισάν, κατά την οποίαν εσφάζοντο οι πασχάλιοι αμνοί, σταυρωθείς Ιησούς είναι το εν τη ιστορία πραγματοποιηθέν αληθές αντίτυπον τής παλαιοδιαθηκικής θυσίας τού πασχαλίου αμνού!
Ας διαβάσουμε όμως ακόμη μερικά αποσπάσματα από το βιβλίο ‘Ενόραση’:
«Εφόσον οι Ιουδαίοι θεωρούσαν ότι η ημέρα άρχιζε έπειτα από τη δύση τού ήλιου και τελείωνε την επόμενη ημέρα με τη δύση τού ήλιου, η 14η Νισάν άρχιζε έπειτα από τη δύση τού ήλιου. Άρα, το Πάσχα γιορταζόταν το βράδυ μετά την ολοκλήρωση τής 13ης Νισάν. Εφόσον η Γραφή δηλώνει ρητά ότι ο Χριστός είναι η θυσία τού Πάσχα (1Κο 5:7) και ότι έφαγε το πασχαλινό γεύμα το βράδυ που προηγήθηκε τής θανάτωσής του, πρέπει να πέθανε στις 14 Νισάν, όχι στις 15, ώστε να εκπληρωθεί με ακρίβεια η χρονική πλευρά τού εξεικονιστικού τύπου, ή αλλιώς τής σκιάς, που παρείχε ο Νόμος.—Εβρ 10:1.
Νόμοι που Αφορούσαν τον Εορτασμό Του. Κάθε σπιτικό έπρεπε να επιλέξει ένα υγιές, μονοετές αρσενικό πρόβατο ή κατσίκι. Αυτό το έφεραν μέσα στο σπίτι τη 10η ημέρα τού μήνα Αβίβ και το κράτησαν μέχρι τη 14η, οπότε το έσφαξαν και τίναξαν το αίμα του με μια δέσμη από ύσσωπο στους παραστάτες και στο ανώφλι τής πόρτας τής κατοικίας μέσα στην οποία θα το έτρωγαν (όχι στο κατώφλι όπου το αίμα θα πατιόταν).
Τι σημαίνει η έκφραση «ανάμεσα στα δύο βράδια»;
Οι Ισραηλίτες υπολόγιζαν την ημέρα τους από τη μία δύση τοή ήλιου ως την άλλη. Επομένως, η ημέρα του Πάσχα άρχιζε με τη δύση τού ήλιου στο τέλος τής 13ης ημέρας του Αβίβ (Νισάν). Το ζώο έπρεπε να σφαχτεί «ανάμεσα στα δύο βράδια». (Εξ 12:6) Οι γνώμες διίστανται ως προς την ακριβή ώρα που εννοούνταν με αυτή την έκφραση. Σύμφωνα με ορισμένους λογίους, καθώς και με τούς Καραΐτες Ιουδαίους και τούς Σαμαρείτες, αυτή είναι η ώρα ανάμεσα στη δύση τού ήλιου και στο βαθύ λυκόφως. Από την άλλη πλευρά, οι Φαρισαίοι και οι Ραβινιστές θεωρούσαν ότι το πρώτο βράδυ ήταν όταν ο ήλιος άρχιζε να γέρνει, ενώ το δεύτερο η πραγματική δύση. Λόγω αυτής της τελευταίας άποψης, οι ραβίνοι πιστεύουν ότι το αρνί σφαζόταν προς το τέλος της 14ης ημέρας, όχι στην αρχή της, και επομένως ότι το πασχαλινό γεύμα τρωγόταν στην πραγματικότητα τη 15η Νισάν.
Σχετικά με αυτό, οι καθηγητές Κάιλ και Ντέλιτς λένε: «Από πάρα πολύ παλιά έχουν επικρατήσει διαφορετικές απόψεις μεταξύ τών Ιουδαίων όσον αφορά την ακριβή ώρα που εννοείται. Ο Άμπεν Έζρα συμφωνεί με τούς Καραΐτες και τούς Σαμαρείτες θεωρώντας ότι το πρώτο βράδυ είναι η ώρα που ο ήλιος βυθίζεται κάτω από τον ορίζοντα και το δεύτερο η ώρα που έχει πέσει απόλυτο σκοτάδι. Σε αυτή την περίπτωση, το διάστημα “ανάμεσα στα δύο βράδια” θα ήταν από τις 6:00 μέχρι τις 7:20. . . . Σύμφωνα με τη ραβινική άποψη, η ώρα που ο ήλιος άρχιζε να γέρνει, δηλ. από τις 3:00 ως τις 5:00, ήταν το πρώτο βράδυ, ενώ η δύση το δεύτερο. Άρα, το διάστημα “ανάμεσα στα δύο βράδια” θα ήταν από τις 3:00 ως τις 6:00. Σύγχρονοι ερμηνευτές έχουν αποφανθεί πολύ σωστά υπέρ της άποψης τού Άμπεν Έζρα και τού εθίμου που υιοθέτησαν οι Καραΐτες και οι Σαμαρείτες».—Σχολιολόγιο τής Παλαιάς Διαθήκης (Commentary on the Old Testament), 1973, Τόμ. 1, Το Δεύτερο Βιβλίο τύυ Μωυσή, σ. 12· βλέπε ΗΜΕΡΑ.
Από τα προαναφερθέντα, και ιδίως με βάση διάφορες περικοπές όπως τα εδάφια Έξοδος 12:17, 18, Λευιτικό 23:5-7 και Δευτερονόμιο 16:6, 7, το βάρος τών αποδεικτικών στοιχείων κλίνει υπέρ τού ότι η έκφραση «ανάμεσα στα δύο βράδια» εφαρμόζεται στο διάστημα ανάμεσα στη δύση τού ήλιου και στο σκοτάδι. Αυτό σημαίνει ότι έτρωγαν το πασχαλινό γεύμα πολύ μετά τη δύση τού ήλιου στις 14 Νισάν, διότι χρειάζονταν υπολογίσιμο χρόνο για να σφάξουν, να γδάρουν και να καλοψήσουν το ζώο. Το εδάφιο Δευτερονόμιο 16:6 παραγγέλλει: «Πρέπει να θυσιάσεις το πάσχα το βράδυ, μόλις δύσει ο ήλιος». Ο Ιησούς και οι απόστολοί του έφαγαν το πασχαλινό γεύμα «αφού βράδιασε». (Μαρ 14:17· Ματ 26:20) Ο Ιούδας βγήκε έξω αμέσως μετά τον εορτασμό τού Πάσχα, «και ήταν νύχτα». (Ιωα 13:30) Ενόσω ο Ιησούς γιόρταζε το Πάσχα με τους 12 αποστόλους του, πρέπει να έγινε αρκετή συζήτηση, και επίσης ο Ιησούς πρέπει να χρειάστηκε κάποιον χρόνο για να πλύνει τα πόδια τών αποστόλων (Ιωα 13:2-5). Συνεπώς, η θέσπιση τού Δείπνου τού Κυρίου οπωσδήποτε έλαβε χώρα αρκετά αργά εκείνο το βράδυ» (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.613-614).
Και φθάσαμε, αγαπητοί αναγνώστες, εις το κρισιμότερο σημείο τής ερεύνης μας. Με την βοήθεια τού Θεού θα προσπαθήσουμε να δώσουμε μίαν ικανοποιητική απάντηση εις το πότε ακριβώς χρονικά εθύετο ο πασχάλιος αμνός. Η Σκοπιά μάς λέγει, και πράγματι έτσι είναι, ότι έχουν προταθεί δύο ερμηνείες που αφορούν εις την ακριβή ώρα τής θυσίας τού πασχαλίου αμνού. Η μία ερμηνεία προτείνει το διάστημα μεταξύ 6:00 – 7:20 μ.μ., εις την αρχή δηλαδή τής 14ης Νισάν, πρόταση που θεωρεί ορθή η Σκοπιά και την έχει αποδεχθεί, η δε άλλη ερμηνεία προτείνει το διάστημα μεταξύ 3:00 – 6:00 μ.μ. κάτι που το θεωρεί λανθασμένο και το έχει απορρίψει. Βέβαια εις την μέχρι τώρα έρευνά μας έχουμε αποδείξει, ότι η ερμηνεία τής Σκοπιάς ως προς την ώρα σφαγής τού πασχαλίου αμνού και τής ταυτοχρόνου χρήσεως και βρώσεως αζύμων, προσκρούει εις την εντολή τού Θεού περί χρήσεως και βρώσεως αζύμων την επομένη ημέρα τού θανάτου τού Ιησού, δηλαδή εις την 15ην Νισάν, όπως ξεκάθαρα αναφέρεται εις το ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:6 (κατά το Εβρ.) «Και την δεκάτην πέμπτην ημέραν τού αυτού μηνός, εορτή τών αζύμων εις τον Κύριον· επτά ημέρας άζυμα θέλετε τρώγει» και εις τούς ΑΡΙΘΜ. ΚΗ:17 (κατά το Εβρ.) «Και την δεκάτην πέμπτην τού μηνός τούτου είναι εορτή· επτά ημέρας θέλουσι τρώγεσθαι άζυμα.»!
Εις τα ανωτέρω λοιπόν χωρία προσκρούει η διδασκαλία τής Σκοπιάς περί θυσίας τού πασχαλιου αμνού εις την αρχή τής 14ης Νισάν, και διότι η χρήση και βρώση τών αζύμων εγένετο, όπως προείπαμε, την επομένη ημέρα τού θανάτου τού Ιησού, δηλαδή την 15η Νισάν, αλλά και διότι δι’ αυτής τής ερμηνείας που έχει αποδεχθεί η Σκοπιά, το διάστημα τής χρήσεως και βρώσεως τών αζύμων, εις το οποίο περιλαμβάνεται και το πασχάλιο γεύμα, επεκτείνεται, όπως απεδείξαμε, από ΕΠΤΑ (7) εις ΟΚΤΩ (8) ημέρες, ενώ συμφώνως προς το ΔΕΥΤ. ΙΣΤ:3 (κατά το Εβρ.) διασαφηνίζεται ότι: «ΕΠΤΑ ημέρας θέλει τρώγει άζυμα με ΑΥΤΟ (δηλ. με το Πάσχα)», δηλαδή εις το διάστημα τών ΕΠΤΑ (7) ΗΜΕΡΩΝ ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΣΧΑ!!!
Η λογική λοιπόν λέει, ότι αφού η μία εκ τών δύο ερμηνειών είναι εσφαλμένη, εφόσον προσκρούει εις βασικότατες διατάξεις τού Νόμου τού Θεού, η ετέρα είναι μάλλον η ορθή και αυτήν πρέπει να υιοθετήσουμε. Όμως δεν πρέπει να βασιστούμε μόνον εις την λογική προκειμένου να την θεωρήσουμε ως σωστή, αλλά θα πρέπει, δια τής μεθόδου τής ερεύνης και τού ‘βασανισμού’ αυτής, να αποδειχθεί και δι’ αυτού τού τρόπου ως ορθή. Πριν προχωρήσουμε εις την έρευνα περί τής ακριβούς χρονικής στιγμής τής πασχαλίου θυσίας, θεωρούμε ότι είναι αναγκαίο να αναφέρουμε ολίγα τινά περί τών αλλαγών τής εορτής τού Πάσχα που έλαβον μέρος εις την πάροδο τού χρόνου, ώστε ο αναγνώστης να έχει μίαν πληρεστέρα άποψη περί τής εορτής τού μεταγενεστέρου Πάσχα, και δη επί τής εποχής τού Χριστού.
Μερικές παρατηρήσεις επί τού μεταγενεστέρου Ιουδαικού Πάσχα.
Ο πρώτος εορτασμός τού Πάσχα, ως γνωστόν εγένετο εις την Αίγυπτο, με αφορμή τής εκ τής χώρας ταύτης εξόδου τών Ισραηλιτών υπό την οδηγία τού Μωυσή, η δε περιγραφεί αυτού ευρίσκεται εις το ΙΒ κεφάλαιο τής Εξόδου τού βιβλίου τού Μωυσέως. Με την πάροδο όμως τών χρόνων, λόγω αλλαγής τών συνθηκών τού βίου τού Ισραηλιτικού λαού, επήλθον σημαντικές μεταβολές εις τις συνήθειες τού εορτασμού τού Πάσχα, η άγνοια τών οποίων επέφερε πολλές παρεξηγήσεις κατά την εκτίμηση τής περί τού τελευταίου δείπνου τού Κυρίου ευαγγελικής διηγήσεως. Έτσι μεταξύ τών άλλων σκανδαλίζει αρκετούς η ανάκλιση τού Κυρίου με τούς μαθητές Του κατά το τελευταίο δείπνο (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:20), η παρουσία κατ’ αυτό ζωμού και εμβαμμάτων (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:23), η εκ τού οίκου έξοδος κατά την νύκτα τού Πάσχα (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:36), ο οπλισμός με μαχαίρια κάποιον μαθητών και τού όχλου (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:47, 51), δίκες, αγορά σινδονίων κ.λ.π. Περιοριζόμεθα εδώ εις την υπενθύμιση μόνο τών μεταβολών εκείνων, οι οποίες έχουν άμεση σχέση προς την κατανόηση τών δυσκόλων ή αμφιβόλων σημείων τής αναφορικώς προς το Πάσχα ευαγγελικής διηγήσεως.
α) Η προμήθεια τού αμνού.
Εις το αιγυπτιακό Πάσχα η προμήθεια τού αμνού εγένετο από την 10ην Νισάν (ΕΞΟΔ. ΙΒ:3,6), ενώ εις τον μεταγενέστερο Ιουδαισμό, λόγω τών δημιουργηθησών νέων και ομαλοτέρων συνθηκών, η προμήθεια τού αμνού εγίνετο αδιαφόρως, από τής 10ης – 14ης Νισάν. Άρα λοιπόν δεν εμπεριέχεται κάτι το παράδοξο εις την αφήγηση τών συνοπτικών Ευαγγελίων (ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:17 και εξής, ΜΑΡΚ. ΙΔ:12 και εξής, ΛΟΥΚ. ΚΒ:7 και εξής), κατά την οποίαν οι μαθητές προσέρχονατι προς τον Κύριο, για να λάβουν παραγγελίες προς ετοιμασία τών τού Πάσχα χρειωδών, από ‘την πρώτη τών αζύμων’, η οποία, κατά μίαν ερμηνεία, αντιστοιχεί μηνολογικώς μεν προς την 14ην Νισάν, εορτολογικώς δε προς την πρώτη ημέρα τού οκταημέρου κύκλου τής εορτής τού Πάσχα, ή προς την παραμονή τού επταημέρου κύκλου αυτής.
β) Τόπος και χρόνος τής σφαγής τών αμνών.
Ενώ εις το αιγυπτιακό Πάσχα οι αμνοί εσφάγησαν υπό τών οικογενειαρχών πλησίον τών θυρών εις την οικίαν εκάστων αυτών, τής οποίας οικίας τα κατώφλια και οι παραστάτες εχρίσθησαν εκ τού χυθέντος αίματος τού αμνού (ΕΞΟΔ. ΙΒ:3, 7, 21-22), εις το μεταγενέστερο Πάσχα οι αμνοί εσφάζοντο μεν πάλι υπό τών οικογενειαρχών ή τών αντιπροσώπων αυτών, αλλά πάντοτε μόνον εις την αυλή τού ιερού τού Ναού εις τα Ιεροσόλυμα πλέον (ΔΕΥΤ. ΙΣΤ:7), ενώπιον τών ιερέων, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν εκ τού εκχυθέντος αίματος μέρος προς ραντισμό τού θυσιαστηρίου [Β΄ ΠΑΡ. (Β΄ ΧΡΟΝ Εβρ.) Λ: 16, ΛΕ:11]. Κατά ταύτα λοιπόν η θυσία τού αμνού τού Πάσχα ήτο στενώς και αναποσπάστως συνδεδεμένη, όχι μόνον τυπικώς, προς τον Ναό τών Ιεροσολύμων, αλλά επίσης χρονικώς, τόσο προς τον μήνα – αυτός ήτο ο Νισάν – όσο και προς την συγκεκριμένη ημερομηνία, κατά την οποία έπρεπε να τελεσθή – αυτή ήτο η 14η Νισάν – μετά μίας μόνης εξαιρέσεως που καθορίζετο από τον Νόμο (πρβλ. ΑΡΙΘΜ. Θ: 6-14), όσο και προς τον ειδικώτερο χρόνο τής 14ης Νισάν, κατά τον οποίο έπρεπε να γίνει η σφαγή τών αμνών. Ωρίζετο δε υπό τού νόμου ως ειδικώτερος ο προς το εσπέρας τής 14ης Νισάν χρόνος (πρβλ. ΕΞΟΔ. ΙΒ:5, ΑΡΙΘΜ. Θ:2, ΙΗΣ. ΝΑΥΗ Ε:10), ή το εσπέρας προς δυσμάς ηλίου (ΔΕΥΤ. ΙΣΤ:6), ή ο ανά μέσον τών εσπερινών χρόνος (ΕΞΟΔ. ΙΒ:6, ΙΣΤ:2, ΚΘ:39,41, Λ:8, ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:5, ΑΡΙΘΜ. Θ:3,5,11, ΚΗ:4,8).

Αλλά ο σχετικά μικρός αυτός χρόνος, που είχε σχέση με τις συνθήκες τού αιγυπτιακού Πάσχα, όπου η σφαγή τών αμνών εγένετο από κάθε οικογενειάρχη προ τών θυρών τής οικίας του, δεν ήτο δυνατόν φυσικώς να επαρκέσει εις τις ανάγκες τής μεταγενεστέρας πράξεως, κατά την οποίαν σύμπας ο λαός έπρεπε να θυσιάσει κατά τον ίδιο χρόνο και εις τον ίδιο τόπο τούς αμνούς του. Η συρροή εις τα Ιεροσόλυμα προσκυνητών από όλα τα μέρη τής γης έπρεπε να ήτο μεγάλη. Ήτο ως εκ τούτου εύλογος η διεύρυνση τού αρχικώς ορισθέντος στενού χρόνου υπό τού Νόμου, και η επέκτασή του εις όλο τον χρόνο, τον μετά την μεσημβρίαν μέχρις εσπέρας χρόνου, όπως σαφώς μαρτυρείται τόσο υπό τών ραββίνων όσο και υπό δύο συγχρόνων τής Καινής Διαθήκης, αξιοπίστων μαρτύρων, όπως ο Φίλων «Μετά δε την νουμηνίαν έστιν εορτή τετάρτη τα διαβατήρια, ήν οι Εβραίοι πάσχα καλούσιν, εν ή θύουσιν πανδημεί, αρξάμενοι κατά μεσημβρίαν έως εσπέρας. Άγεται δε η πάνδημος θυσία τεσσαρεσκαιδεκάτη τού μηνός.» [Φίλωνος Αλεξανδρέως, De specialibus legibus (Περί τών εν μέρει διαταγμάτων), Βιβλίο Β΄, κεφ.‘Περί τών αναφερομένων εν είδει νόμων εις τρία γένη τών δέκα λογίων, το 3ον, το 4ον, το 5ον. Το περί ευορκίας και σεβασμού τής ιεράς 7ης και γονέων τιμής’, παρ.145] και ο Ιώσηπος «Ενστάσης τής εορτής, πάσχα καλείται, καθ’ ήν θύουσιν μεν από ενάτης ώρας μέχρις ενδεκάτης...» (Φλαβίου Ιωσήπου, Ιουδαικοί Πόλεμοι, Βιβλίο 6, κεφ.9, παρ.3).

γ) Τόπος του πασχαλίου δείπνου.
Παρομοίως προς την θυσία τού πασχαλίου αμνού έπρεπε το πασχάλιο δείπνο να λαμβάνει χώρα εις ωρισμένο τόπο, εις τον Ναό κατ’ αρχάς τών Ιεροσολύμων, μεταγενεστέρως δε εις τις επί μέρους οικίες τής ιδίας πόλεως (ΔΕΥΤ. ΙΣΤ:7). Μετά δηλαδή την ίδρυση τού Ναού εις τα Ιεροσόλυμ φαίνεται, ότι επί κάποιο χρονικό διάστημα ή εις ωρισμένες τουλάχιστον περιπτώσεις, επετελείτο το πασχάλιο δείπνο από όλους εις το προαύλιο του Ναού. Γνωρίζουμε δύο τέτοιες περιπτώσεις, μία επί τού βασιλέως Εζεκίου [Α΄ ΠΑΡ.(Α΄ ΧΡΟΝ. Εβρ.) Λ κεφ.] και άλλη επί τού βασιλέως Ιωσίου [Β΄ ΠΑΡ.(Β΄ ΧΡΟΝ. Εβρ.) ΛΕ κεφ.].

δ) Άλλες λεπτομέριες επί τού εορτασμού τού πασχαλίου δείπνου.
Εις το αιγυπτιακό Πάσχα ο αμνός που εψήνετο εις την φωτιά έπρεπε να καταναλωθεί με άζυμους άρτους και πικρά χόρτα, ιστάμενοι οι συνδετυμόνες όρθιοι και έχοντες εζωσμένη την μέση τους (οσφύν) και φέροντες βακτηρίαν ανά χείρας και υποδήματα εις τούς πόδας, και καθ’ όλην την διάρκεια να διατελούν εν σπουδή, ως έτοιμοι προς αναχώρηση (ΕΞΟΔ. ΙΒ:8-11). Επιπλέον απηγορεύετο κατά την διάρκεια τής νυκτός έξοδος εκ τών οικιών (ΕΞΟΔ. ΙΒ:22).
Εις το μεταγενέστερο όμως Πάσχα, έτρωγαν αυτό όχι όρθιοι ιστάμενοι, ούτε μετά οδοιπορικής ράβδου κ.λ., αλλά ανακλινόμενοι, η οποία ανάκλιση εκλαμβάνετο ως σημείον τής απελευθερώσεως εκ τής δουλείας. Διετηρήθησαν βέβαια οι ορισμοί περί ψητού αμνού, περί αζύμων άρτων και περί πικρών χόρτων, αλλά συνεπληρώθησαν δια τής χρησιμοποιήσεως ακόμη διαφόρων εμβαμμάτων ή οπωρικών πολτών (εκ φοινίκων, σύκων και σταφίδων), ακόμη και οίνου, εκ τού οποίου έκαστος έπινε τέσσερα ποτήρια. Η όλη δε τελετή τού μεταγενεστέρου Πάσχα δεν έφερε τον χαρακτήρα τής σπουδής, αλλά τής πλήρους ανέσεως και τού πανηγυρισμού, μοιάζοντας περισσότερο προς ένα πλούσιο δείπνο. Εάν δε ο αμνός απεδεικνύετο ανεπαρκής, λόγω τού μεγαλυτέρου τυχόν αριθμού τών συνδαιτημόνων, επετρέπετο η βρώση και άλλων κρεάτων, από μικρότερα ή μεγαλύτερα ζώα, τα οποία χρησιμοποιούντο κατά την εόρτιο θυσία, την καλουμένη Chagiga, για την οποίαν ήδη έχουμε κάνει λόγο.
Η κατά την νύχτα τού Πάσχα πάλιν απαγόρευση τής εξόδου εκ τών οικιών, είχε σχέση με τα όσα έλαβον χώρα έκτακτα περιστατικά, εις το πρώτο εν Αιγύπτω Πάσχα, δηλαδή με την προφύλαξη τών Ισραηλιτών, κατά την νύκτα εκείνη, επενεχθέντων πληγμάτων υπό τού εξολοθρευτού αγγέλου (ΕΞΟΔ. ΙΒ:12), κατά τών πρωτοτόκων νέων τών Αιγυπτίων (για τον οποίον λόγο είχε διαταχθή και η εκ τού αίματος τών αμνών επίχριση τών φλοιών και παραστατών τών Ισραηλιτικών οικιών, ΕΞΟΔ. ΙΒ:13). Η απαγόρευση αυτή έφερε καθαρά περιστατικό και προσωρινό χαρακτήρα, και κατ’ ακολουθίαν δεν ήτο δυνατόν να διατηρηθεί και κατά την νύκτα τής εορτής τού Πάσχα τού μεταγενεστέρου Ιουδαισμού. Ο περιορισμός συνίστατο μόνον εις τούτο, ότι δεν έπρεπε κάποιος να εγκαταλείψει τα Ιεροσόλυμα, τών οποίων τα όρια είχαν ορισθεί ευρύτατα, εκτεινόμενα μέχρι και τής επί τού όρους τών Ελαιών κειμένης Βηθσφαγής (ΜΑΤΘ. ΚΑ:1).
ε) Χρονικός πολλαπλασιασμός τής εορτής τού Πάσχα.
Το αιγυπτιακό Πάσχα εωρτάσθη σε μίαν μόνο μέρα, ή ακριβέστερα σε μίαν μόνο νύκτα, την νύκτα τής 14ης προς την 15ην Νισάν, η οποία νύκτα κατά την Ιουδαική περί ημέρας αντίληψη, αποτελεί το πρώτο μέρος, δηλαδή το σκοτεινό, τής 15ης Νισάν. Εις την ΕΞΟΔ. ΙΒ: 14-20 ο Θεός θεσμοθετεί ότι εις το μέλλον έπρεπε το Πάσχα να εορτάζεται δια επτά ημερών, κατά τις οποίες έπρεπε, εξαφανιζομένης τής ζύμης από τής ημέρας τής πρώτης (δηλ. τής 15ης Νισάν) και απαγορευμένης επί ποινή εξοντώσεως παντός ζυμωτού, να τρώγωνται μόνον άζυμοι άρτοι (ΕΞΟΔ. ΙΒ: 14-15). Η διάρκεια μίας μόνον ημέρας ή μίας μόνον νυκτός απέβη έτσι αργότερα επταήμερος, ακόμη δε και οκταήμερος! Η διαφορά μεταξύ τών δύο τούτων κύκλων συνίσταται κατά την εκτίμηση τής 14ης Νισάν, η οποία κατά μεν τον επταήμερο κύκλο δεν συμπεριλαμβάνεται εις το πλαίσιο τής εορτής, τής οποίας η μεν πρώτη ημέρα είναι η 15η Νισάν, η δε εβδόμη και τελευταία η 21η αυτού, κατά τον οκταήμερο δε αντιθέτως συμπεριλαμβάνεται αυτή εις την εορτή και συναριθμείται ως η πρώτη αυτής ημέρα. Σπουδαία μαρτυρία περί τού οκταημέρου κύκλου τής εορτής αναφέρει ο Ιώσηπος: «...όθεν εις μνήμην τής τότε ενδείας εορτήν άγομεν εφ’ ημέρας οκτώ, την τών αζύμων λεγομένην.» (Φλαβίου Ιωσήπου, Ιουδαική Αρχαιολογία, Βιβλίο Β΄, κεφ.15, παρ.1).

Το περίεργο εις την χρησιμοποίηση τού οκταημέρου κύκλου τής εορτής είναι ότι όσοι τον χρησιμοποιούν αμέσως (ως είδαμε ανωτέρω ο Ιώσηπος) ή εμμέσως δεν απομακρύνονται από την συνήθεια να εξακολουθούν να ομιλούν, συμφώνως προς την Παλαιά Διαθήκη, περί τού επταημέρου κύκλου τών ημερών τής εορτής, τής οποίας η πρώτη ημέρα είναι η 15η Νισάν, η δευτέρα η 16η κ.ο.κ. (πρβλ. ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:11, όπου επαύριον τής πρώτης ημέρας τής εορτής αποκαλείται η 16η Νισάν, και «Τη δε δευτέρα τών αζύμων ημέρα, έκτη δ’ εστιν αύτη και δεκάτη...», Φλαβίου Ιωσήπου, Ιουδαική Αρχαιολογία, Βιβλίο Γ΄, κεφ.10, παρ.5). Ο Ιώσηπος δηλαδή, ο οποίος όπως είδαμε ανωτέρω δέχεται τον οκταήμερο κύκλο, αριθμεί εν τούτοις την 16ην Νισάν ως την δευτέρα ημέρα τής εορτής!

στ) Ονομασίες τής εορτής τού Πάσχα.
Εξαιρέσει τών περιπτώσεων εκείνων κατά τις οποίες επιδιώκεται η διάκριση τής θυσίας τής εορτής τού Πάσχα (κατά την 14ην Νισάν) από τής επταημέρου εορτής τών αζύμων (πρβλ. ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:5-6 και ΑΡΙΘΜ. ΚΗ:16-17 όπου γίνεται διάκριση μεταξύ τής 14ης Νισάν ως εορτής τού Πάσχα και τής εορτής τών αζύμων, που άρχιζε την 15ην Νισάν), ο όλος κύκλος κύκλος τής εορτής αποκαλείται συνήθως ή με ένα μόνον όνομα, τού ‘Πάσχα’ [ΔΕΥΤ. ΙΣΤ:1-3, Β΄ ΠΑΡ. (Β΄ ΧΡΟΝ. Εβρ.) Λ:1,3, ΜΑΤΘ. ΚΣΤ:2, ΛΟΥΚ. Β:41, ΙΩΑΝ. Β:13,23 κ.ά.], ή ‘τών αζύμων’ [ΕΞΟΔ. ΚΓ:15, ΛΔ:18, Β΄ ΠΑΡ. (Β΄ ΧΡΟΝ. Εβρ.) ΛΕ:7-9, ΛΟΥΚ. ΚΒ:7, ΠΡΑΞ. ΙΒ:3) ή και με τα δύο ταυτοχρόνως, τα οποία άλλοτε μεν φέρονται συγχρόνως εν παραλληλία (π.χ. Β΄ ΠΑΡ. (Β΄ ΧΡΟΝ. Εβρ.) ΛΕ:17, ΜΑΡΚ. ΙΔ:1), άλλοτε πάλι εναλλάξ [π.χ. εις το ΔΕΥΤ. ΙΣΤ:1,2,5,6 ‘Πάσχα’, εις δε τον στίχ.16 ‘εορτή τών αζύμων’. Επίσης εις το Β΄ ΠΑΡ. (Β΄ ΧΡΟΝ. Εβρ.) Λ:1-2 αναφέρεται ως ‘Πάσχα’, εις δε τον στίχ.13 ‘εορτή τών αζύμων’, εις δε τούς στίχ.15,17 ως ‘Πάσχα’, εις δε τον στίχ.21 ‘εορτή τών αζύμων’. Η αυτή ποικιλία επίσης απαντάται και εις το Β΄ ΠΑΡ. (Β΄ ΧΡΟΝ. Εβρ.) ΛΕ κεφάλαιο], και άλλοτε πάλι το ένα ως επεξήγηση τού άλλου (π.χ. Εις τον ΛΟΥΚ. ΚΒ:1 αναφέρεται: «η εορτή τών αζύμων, η λεγομένη Πάσχα»).

Συμφώνως προς όλα τα ανωτέρω η λέξη Πάσχα απαντάται άλλοτε μεν με στενωτέρα, άλλοτε δε με ευρυτέρα έννοια. Εις την πρώτη περίπτωση νοείται υπ’ αυτήν η 14ην Νισάν ή το κατά το εσπέρας αυτής τελούμενο πασχάλιο δείπνο, εις την δευτέρα ολόκληρος ο κύκλος τής εορτής. Κριτήριο περί τού πότε πρόκειται περί τής μιάς ή τής άλλης έννοιας, χρησιμεύει πάντοτε η συνάφεια τού λόγου.

Ο ακριβής χρόνος τής πασχαλίου θυσίας.
Επανερχόμεθα ήδη εις το τελευταίο μέρος τής μελέτης μας που αφορά εις την διακρίβωση τής ακριβούς ώρας τής πασχαλίου θυσίας. Εις έρευνα λοιπόν που διεξήγαμε επί τής Γραφής και δη επί τού Εβραικού κειμένου, διεπιστώσαμε τα κατωτέρω που θα αναγνώσετε ευθύς αμέσως.
Οι Ισραηλίτες θα έφερναν τον πασχάλιο αμνό εις το σπίτι τους εις την 10ην τού πρώτου Εβραικού μήνα, τού Αβίβ ή Νισάν. Κατόπιν πληροφορούμεθα τα εξής εις το ΕΞΟΔ. ΙΒ:6: (κατά το Εβρ.) «Και θέλετε φυλάττει αυτό μέχρι τής δεκάτης τετάρτης τού αυτού μηνός· και τότε άπαν το πλήθος τής συναγωγής τού Ισραήλ θέλει σφάξει αυτό προς το εσπέρας.» Η μετάφραση τού Αρχιμανδρίτου Νεοφύτου Βάμβα, όπως αρκετοί γνωρίζουν, είναι μετάφραση εκ τής αντιστοίχου μεταφράσεως τού Εβραικού εις την Αγγλική τού βασιλέως Ιακώβου, που εγένετο εις το 1611. Η Αγγλική μετάφραση λοιπόν μετάφραση εις το τέλος τού χωρίου έχει ως εξής: «...shall kill it in the evening» εξ ού και η Ελληνική μετάφραση «θέλει σφάξει αυτό προς το εσπέρας».

Όμως, αυτοί που δύνανται να αναγνώσουν εκ τού πρωτοτύπου Εβραικού κειμένου, παρατηρούν την εξής λεπτομέρεια: Η αντίστοιχη εβραική φράση ‘προς εσπέρας’ δεν ευρίσκεται εις ενικό ‘עַרְבָּֽ’ (‘ereb’) αλλά εις πληθυντικό αριθμό ‘הָעַרְבָּֽיִםִ בֵּ֥ין’ (‘bên hā·‘ar·bā·yim’), δηλαδή ‘αναμεταξύ τών επερινών’, ή ‘ανάμεσα εις τούς εσπερινούς’, ή ‘ανά μέσον τών εσπερινών’! Η λέξη ‘עַרְבָּֽ’ (‘ereb’) χρησιμοποιείται 134 φορές εις το Εβραικό κείμενο αλλά εις τις 11 από αυτές ευρίσκεται εις πληθυντικό αριθμό ‘bên hā·‘ar·bā·yim’ (ΕΞΟΔ. ΙΒ:6, ΙΣΤ:2, ΚΘ:39,41, Λ:8, ΛΕΥΙΤ. ΚΓ:5, ΑΡΙΘΜ. Θ:3,5,11, ΚΗ:4,8)!
Εις το μόνο που θα διαφωνήσουμε με την Σκοπιά, ως προς την ερμηνεία τών δύο εσπερινών, είναι αυτό που λέγει ότι «Σύμφωνα με τη ραβινική άποψη, η ώρα που ο ήλιος άρχιζε να γέρνει, δηλ. από τις 3:00 ως τις 5:00, ήταν το πρώτο βράδυ, ενώ η δύση το δεύτερο. Άρα, το διάστημα “ανάμεσα στα δύο βράδια” θα ήταν από τις 3:00 ως τις 6:00» (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.614). Κατά την άποψή μας, ο πρώτος επερινός ήτο από 12:00 μ.μ. όταν ο ήλιος άρχισε να πέφτει, και ο δεύτερος εσπερινός ήτο το ηλιοβασίλεμα, εις το τέλος τής Εβραικής ημέρας, περίπου 6:00 μ.μ. Έτσι το διάστημα μεταξύ τών δύο εσπερινών εντοπίζεται την 3ην μ.μ. ή ενάτην ώρα κατά τον Εβραικό τρόπο μετρήσεως τού χρόνου. Ερχόμαστε τώρα να αποδείξουμε και αγιογραφικώς την άποψή μας.
«Τούτο δε είναι εκείνο, το οποίον θέλεις προσφέρει επί τού θυσιαστηρίου· δύο αρνία ενιαύσια την ημέραν διαπαντός· 39. το εν αρνίον θέλεις προσφέρει το πρωί, και το άλλον αρνίον θέλεις προσφέρει ανά μέσον τών εσπερινών ·...41. και το δεύτερον αρνίον θέλεις προσφέρει ανά μέσον τών εσπερινών...» (ΕΞΟΔ. ΚΘ:38-39,41 (κατά την διορθωμένη μετάφραση τού Εβρ.)
Εις το ανωτέρω χωρίο οι Εβραίοι ήσαν υποχρεωμένοι να προσφέρουν τον πρώτον αμνό το πρωί και τον δεύτερον αμνό ‘ανά μέσον τών εσπερινών’, αργότερα δηλαδή από τον πρώτο, εις κάποιαν άλλη στιγμή τής ημέρας. Με άλλα λόγια, κατά την διάρκεια τής κάθε ημέρας τών Εβραίων, η πρώτη προσφορά ήτο η πρωινή και ακολουθούσε η ‘ανά μέσον τών εσπερινών’ επομένη προσφορά. Εάν τώρα η φράση ‘ανά μέσον τών εσπερινών’ σημαίνει την προσφορά που γίνεται εις την αρχή τής Εβραικής ημέρας, δηλαδή εις τις 6:00 – 7:20 μ.μ. όπως εσφαλμένως πιστεύει η Σκοπιά (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.614), τότε αυτή η προσφορά θα ήτο υποχρεωτικώς η ΠΡΩΤΗ προσφορά τής ημέρας, κι όχι η δευτέρα όπως την ήθελε ο Θεός («το δεύτερον αρνίον θέλεις προσφέρει ανά μέσον τών εσπερινών...»). Θα προηγείτο δηλαδή και αυτής τής πρωινής προσφοράς, οπότε η πρωινή δεν θα ήτο η πρώτη αλλά η δευτέρα προσφορά! Να λοιπόν το πρώτο χωρίο το οποίο διαψεύδει την Σκοπιά ως προς την ερμηνεία που έχει αποδεχθεί όσον αφορά εις την φράση ‘ανά μέσον τών εσπερινών’ και άρα διαψεύδεται και ως προς την ακριβή ώρα τής θυσίας τού πασχαλίου αμνού.
«Και έπειτα ητοίμασαν εις εαυτούς (οι Λευίτες), και εις τούς ιερείς· διότι οι ιερείς οι υιοί Ααρών κατεγίνοντο εις το να προσφέρωσι τα ολοκαυτώματα και τα στέατα μέχρι νυκτός· διά τούτο οι Λευίται ητοίμασαν εις εαυτούς, και εις τούς ιερείς τούς υιούς Ααρών...16. Και ητοιμάσθη πάσα η υπηρεσία τού Κυρίου την αυτήν ημέρα, δια να κάμωσι το πάσχα, και να προσφέρωσιν ολοκαυτώματα επί το θυσιαστήριον τού Κυρίου, κατά την προσταγήν τού βασιλέως Ιωσία.» [Β΄ ΧΡΟΝ. (Β΄ ΠΑΡ. Ο΄) ΛΕ:14-16].
Εις το ανωτέρω χωρίο, που μάς περιγράφει τον εορτασμό τού Πάσχα επί εποχής βασιλέως Ιωσία διαβάζουμε, ότι επειδή επλησίαζε η νύκτα και υπήρχε ακόμη πλήθος ζώων προς θυσίαν υπό τών ιερέων, οι Λευίτες έπρεπε να βοηθήσουν τούς ιερείς, προετοιμάζοντες τούς πασχαλίους αμνούς για τούς ιερείς και τούς εαυτού τους, προ τού τέλους τής 14ης Νισάν. Αυτό συνεπάγεται, ότι οι Λευίτες ξεκίνησαν να θυσιάζουν τούς πασχαλίους αμνούς το απόγευμα τής 14ης Νισάν, κι έτσι δεν υπήρχε αρκετός χρόνος για να θυσιάσουν όλα τα ζώα, που προσέφεραν οι πιστοί, πριν πέσει η νύκτα (όταν και θα ξεκινούσε η 15η Νισάν). Εάν λοιπόν η έκφραση ‘ανά μέσον τών εσπερινών’ νοείται το διάστημα μετά την αλλαγή τής ημέρας, το σκοτεινόν αυτής τμήμα 6:00 – 7:20 μ.μ., όπως εσφαλμένως διδάσκει η Εταιρία Σκοπιά και παραπληροφορεί για ακόμη μία φορά τούς αναγνώστες της (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.614), και τότε εθυσιάζοντο οι πασχάλιοι αμνοί, θα ήτο ήδη νύχτα! Δεν θα έλεγε δηλαδή το κείμενο «να προσφέρωσι τα ολοκαυτώματα και τα στέατα μέχρι νυκτός», ούτε θα έκανε λόγο για ημέρα «Και ητοιμάσθη πάσα η υπηρεσία τού Κυρίου την αυτήν ημέρα»! Να λοιπόν ακόμη ένα χωρίο που διαψεύδει την Σκοπιά, όσον αφορά εις τον χρόνο σφαγής τών πασχαλίων αμνών, που πλανεμένα πιστεύει και διδάσκει και δυστυχώς παρασύρει εις την απώλεια τούς ακολούθους της.
«Και περί την μεσημβρίαν ο Ηλίας μυκτηρίζων αυτούς έλεγεν, Επικαλείσθε μετά φωνής μεγάλης· διότι θεός είναι· ή συνομιλεί, ή ασχολείται, ή είναι εις οδοιπορίαν, ή ίσως κοιμάται, και θέλει να εξυπνήσει....29. Και αφού παρήλθεν η μεσημβρία, και αυτοί προεφήτευον μέχρι τής ώρας τής προσφοράς, και ουκ ην φωνή, και ουκ ην ακρόασις, και ουκ ην προσοχή» [edit:Γ΄ ΒΑΣ. (Α΄ ΒΑΣ. Εβρ.) ΙΗ:27,29].
Αφού οι ιερείς τού Βάαλ προσπαθούσαν απεγνωσμένα, έως τής ώρας τής προσφοράς, να ‘πείσουν’ τον θεό τους να ενεργήσει, εκείνη την χρονική στιγμή ο προφήτης Ηλίας συγκέντρωσε τον λαό, επιδιώρθωσε το θυσιαστήριο τού Κυρίου, πήρε 12 λίθους και τούς οικοδόμησε θυσιαστήριο (στίχ.31-32), στοίβαξε τα ξύλα, διεμέλισε τον μόσχο και τον επέθεσε επί τών ξύλων (στίχ.33) και είπε εις τον λαό να γεμίσουν 4 υδρίες ύδατος να το ρίξουν εις το ολοκαύτωμα και εις τα ξύλα, κι όλο αυτό να γίνει τρεις φορές. Κατόπιν το κείμενο λέγει τα εξής:
«Και την ώρα τής προσφοράς επλησίασεν Ηλίας ο προφήτης, και είπε, Κύριε, Θεέ τού Ισραήλ, ας γείνη γνωστόν σήμερον, ότι συ είσαι Θεός εν τω Ισραήλ, και εγώ δούλος σου, και κατά τον λόγο σου έκαμα πάντα ταύτα τα πράγματα·» (στίχ.36)
Μετά ακολουθεί το γνωστό περιστατικό τής πτώσεως πυρός εκ τού ουρανού που κατέφαγε το ολοκαύτωμα, τα ξύλα και τούς λίθους, και η θανάτωση τών προφητών τού Βάαλ (στίχ.38-40). Σημαντικό επίσης είναι και αυτό που αναφέρεται και εις τον στίχ.45: «Και εν τω μεταξύ ο ουρανός συνεσκότασεν εκ νεφών και ανέμου, και έγινε βροχή μεγάλη».
Από τις ανωτέρω παρατηρήσεις που κάναμε φαίνεται ξεκάθαρα, ότι ΟΛΑ τα περιστατικά που περιγράφονται εις το συγκεκριμένο κεφάλαιο έγιναν υπό το φώς τής ημέρας! Κι αυτό επίσης επιβεβαιώνεται από τον ανωτέρω στίχ.45 ο οποίος μάς λέγει, ότι ακόμη και εις το τέλος όλων αυτών τών περιστατικών ήτο ημέρα, απλά κάποια στιγμή ο ουρανός συσκοτίσθη! Επίσης, ΟΛΑ τα ανωτέρω περιστατικά που περιγράφονται από τον στίχ.30 και εξής, διεδραματίσθησαν μετά την μεσημβρία και την εσπερινή προσφορά που ετελείτο ανά μέσο τών εσπερινών, όπως ξεκάθαρα μαρτυρεί ο στίχ.29 «Και αφού παρήλθεν η μεσημβρία, και αυτοί προεφήτευον μέχρι τής ώρας τής προσφοράς, και ουκ ην φωνή, και ουκ ην ακρόασις, και ουκ ην προσοχή».
Εάν τώρα, συμφώνως προς την εσφαλμένη ερμηνεία τής Σκοπιάς, η εσπερινή προσφορά εγίνετο εις την αρχή τής ημέρας, κατά το σκοτεινόν αυτής τμήμα (δηλ. 6:00 – 7:20 μ.μ.), εφόσον τότε προσδιορίζει το χρονικό σημείο μεταξύ τών δύο εσπερινών (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.614), είναι δυνατόν όλα αυτά τα περιστατικά να έλαβον χώρα κατά την διάρκεια τής νύκτας; Πόσο μάλλον όταν ο στίχ.45 μαρτυρεί, όπως προείπαμε, ότι ήτο ακόμη ημέρα και απλά κάποια στιγμή ο ουρανός συσκοτίσθη; Άρα όλα τα προαναφερόμενα περιστατικά έλαβον χώρα κατά την διάρκεια τής ημέρας, άρα κατά την διάρκεια τής ημέρας είναι και το υπό έρευνα χρονικό σημείο ‘ανά μέσον τών εσπερινών’ κατά το οποίο εθύετο ο πασχάλιος αμνός, κι όχι κατά την διάρκεια τής νυκτός όπως κακοδόξως διδάσκει και παραπλανάει η Σκοπιά τούς ακολούθους της.

Θα περατώσουμε την μελέτη μας παραθέτοντας και δύο εξωβιβλικές μαρτυρίες που επιβεβαιώνουν την ημετέραν ερμηνεία και αποδεικνύουν το εσφαλμένον τής Εταιρίας Σκοπιάς:
«Μάθοι δ’ αν τις εντεύθεν την υπερβολήν ής έχομεν περί τον θεόν ευσεβείας και την φυλακήν τών νόμων, μηδέν υπό τής πολιορκίας διά φόβον εμποδιζομένων προς τας ιερουργίας. Αλλά δις τής ημέρας πρωί τε και περί ενάτην ώραν ιερουργούντων επί τού βωμού, και μηδέ εί τι περί τας προσβολάς δύσκολον είη τας θυσίας παυόντων». (Φλαβίου Ιωσήπου, Ιουδαικές Αρχαιότητες, Βιβλίο 14, κεφ.4, παρ.3)

«Θα μπορούσε κάποιος από εδώ να μάθει πόσο υπερβολική ευσέβεια έχουμε εις τον Θεό και για την φύλαξη τών νόμων, τίποτε από την πολιορκία και από φόβο να μην αποτελεί εμπόδιο για τις ιερές τελετές. Αλλά δύο φορές την ημέρα πρωί και περί την εννάτην να γίνεται τελετή εις τον βωμό, και ούτε εάν υπάρχουν δυσκολίες από προσβολές να παύετε τις θυσίες».

Εις την ανωτέρω παραπομπή ο Ιώσηπος ξεκάθαρα μάς λέγει, ότι οι δύο καθημερινές θυσίες που αναφέρονται εις την ΕΞΟΔ. ΚΘ:38-39,41 και που αναλύσαμε προηγουμένως, η μία ελάμβανε χώρα το πρωί και η άλλη γύρω εις την 9ην ώρα, δηλαδή την 3ην μ.μ. Ο Ιώσηπος δηλαδή μάς εξηγεί καθαρά και ξάστερα, ότι ο χρονικός προσδιορισμός τής περίφημης υπό έρευνα έκφρασης ‘ανά μέσον τών εσπερινών’, αντιστοιχεί εις την 3ην μ.μ.! Να λοιπόν άλλη μία μαρτυρία που διαψεύδει την Εταιρία Σκοπιά ως προς την ώρα σφαγής τού πασχαλίου αμνού.

«Ενστάσης τής εορτής, πάσχα καλείται, καθ’ ήν θύουσιν μεν από ενάτης ώρας μέχρις ενδεκάτης...» (Φλαβίου Ιωσήπου, Ιουδαικοί Πόλεμοι, Βιβλίο 6, κεφ.9, παρ.3).

Η ανωτέρω παραπομπή τού Ιωσήπου, αυτή καθ’ αυτήν είναι αρκετή για να τινάξει εις τον αέρα τα σαθρό οικοδόμημα τής Σκοπιάς περί δήθεν σφαγής τού πασχαλίου αμνού εις την αρχήν τής 14ης Νισάν, κατά το σκοτεινόν αυτής τμήμα, δηλ. 6:00 – 7:20 μ.μ. (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.614), και περί δήθεν βρώσεως αζύμων υπό τού Χριστού και τών μαθητών Του, διότι ο Ιώσηπος βροντοφωνάζει, ότι το χρονικό σημείο ‘ανά μέσον τών εσπερινών’, κατά το οποίον εγένετο η δευτέρα προσφορά τής ημέρα, δεν είναι αυτό που κακοδόξως διδάσκει η Σκοπιά (δηλ. 6:00 – 7:20 μ.μ.), αλλά το χρονικό σημείο μεταξύ 9ης και 11ης , δηλαδή 3:00 – 5:00 μ.μ.!!! Την ώρα δε που εσφάζοντο οι πασχάλιοι αμνοί, το ίδιο χρονικό σημείο συνέπεσε να σφαγή και ο αμνός τού Θεού, κι έτσι ο σταυρωθείς Ιησούς είναι το εν τη ιστορία πραγματοποιηθέν αληθές αντίτυπον τής παλαιοδιαθηκικής θυσίας τού πασχαλίου αμνού!

«Μετά δε την νουμηνίαν έστιν εορτή τετάρτη τα διαβατήρια, ήν οι Εβραίοι πάσχα καλούσιν, εν ή θύουσιν πανδημεί, αρξάμενοι κατά μεσημβρίαν έως εσπέρας. Άγεται δε η πάνδημος θυσία τεσσαρεσκαιδεκάτη τού μηνός.» [Φίλωνος Αλεξανδρέως, De specialibus legibus (Περί τών εν μέρει διαταγμάτων), Βιβλίο Β΄, κεφ.‘Περί τών αναφερομένων εν είδει νόμων εις τρία γένη τών δέκα λογίων, το 3ον, το 4ον, το 5ον. Το περί ευορκίας και σεβασμού τής ιεράς 7ης και γονέων τιμής’, παρ.145].

Άλλη μία εξωβιβλική μαρτυρία, που εκθέτει την πλάνη τής Εταιρίας Σκοπιά, αντλούμε από τον Φίλωνα, ο οποίος ξεκάθαρα λέγει, ότι οι Εβραίοι το Πάσχα αρχίζουν την θυσία κατά την μεσηβρίαν κι εντεύθεν, κι όχι τότε που βολεύει την Σκοπιά για να περάσει τα άζυμα και αναισχύντως να κάνει τον Χριστό και τούς μαθητές Του παραβάτες τού Νόμου.

«Κάθε σπιτικό έπρεπε να επιλέξει ένα υγιές, μονοετές αρσενικό πρόβατο ή κατσίκι. Αυτό το έφεραν μέσα στο σπίτι τη 10η ημέρα τού μήνα Αβίβ και το κράτησαν μέχρι τη 14η, οπότε το έσφαξαν και τίναξαν το αίμα του με μια δέσμη από ύσσωπο στους παραστάτες και στο ανώφλι τής πόρτας τής κατοικίας μέσα στην οποία θα το έτρωγαν (όχι στο κατώφλι όπου το αίμα θα πατιόταν)» (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.613).

Κλείνοντας την μελέτη μας θέλουμε να απευθύνουμε ένα ερώτημα εις τούς αγαπητούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά: Αναφέροντας το ανωτέρω κείμενο ότι οι Εβραίοι διετηρούσαν το πρόβατο εις τις οικίες τους «μέχρι τη 14η» τού μήνα Αβίβ ή Νισάν, υπαινίσσεται το χωρίο ΕΞΟΔ. ΙΒ:6: (κατά το Εβρ.) «Και θέλετε φυλάττει αυτό μέχρι τής δεκάτης τετάρτης τού αυτού μηνός· και τότε άπαν το πλήθος τής συναγωγής τού Ισραήλ θέλει σφάξει αυτό προς το εσπέρας». Άρα η εντολή τού Θεού ήτο το πρόβατο να παραμείνει εις την οικία τών Ισραηλιτών, εννοείται ζωντανό, μέχρι την 14η Νισάν. Όταν η Σκοπιά βάζει τον Χριστό και τούς μαθητές Του, αλλά και όλους τούς Ισραηλίτες, να σφάζουν τον αμνό ευθύς αμέσως με την είσοδο τής 14ης Νισάν, δηλ. 6:00 – 7:20 μ.μ., (Ενόραση, τόμ.Β΄, σελ.614), το πρόβατο πώς εννοείται ότι παραμένει ζωντανό την 14η Νισάν, εφόσον σφάζεται ευθύς αμέσως με την είσοδό της;;;

http://antiairetikos.blogspot.com/2011/04/blog-post_5722.html

Η προσωπική εμπειρία ενός πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά (55 λεπτά)

2011-03-05T10:11:00.001-08:00

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΘΑ ΤΟ ΒΡΕΙΤΕ ΕΔΩ
http://www.scribd.com/full/50040205?access_key=key-4du07si6z7cr9ftj55

Το Φιάσκο του 1925 Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων Ουδέποτε Θέλουσιν Αποθάνει

2010-12-05T03:18:00.001-08:00

Του Endmond C. Gruss

Επίτιμου Καθηγητού του Κολλεγίου της Σάντα Κλάρικα, Καλιφόρνια

Πρώην Μάρτυρα του Ιεχωβά

Σε προηγούμενο άρθρο μας δημοσιεύσαμε μεταφρασμένες τις επίμαχες σελίδες τής ψευδοπροφητείες τής εταιρίας Σκοπιά, δια πένας και στόματος Ρόδερφορδ. Εδώ θα δείξουμε τι συνέβαινε εκείνο τον καιρό, ποιο ήταν το ψευδές ευαγγέλιο που κήρυτταν τότε οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, και πώς έριξε η εταιρία Σκοπιά το φταίξιμο στους εξαπατημένους οπαδούς της, όταν το ψέμα της αποδείχθηκε και εκτέθηκε ως ψευδοπροφητεία.

Το βιβλιάριο του Δικαστή Ρόδερφορντ ‘Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων Δεν Θα Πεθάνουν Ποτέ’ και η εκστρατεία των ‘Εκατομμυρίων’ που αφορούσε ένα πρόγραμμα δημοσίων ομιλιών που άρχισε το Σεπτέμβριο του 1920, μνημονεύονται συχνά στις εκδόσεις της Εταιρίας Σκοπιά από τότε. Αυτό το ελκυστικό σλόγκαν ή διάφορες παραλλαγές του, εμφανίζονται συχνά τα τελευταία χρόνια στα έντυπα της Εταιρίας με μια παραπλανητική εφαρμογή ξεκομμένη απ’ το ιστορικό της υπόβαθρο. Αλλά μόνο πριν λίγα χρόνια οι αναγνώστες των εκδόσεων της Εταιρίας Σκοπιά πληροφορήθηκαν ότι «το κύριο θεμέλιο και όλη η δύναμη του ισχυρισμού ότι ‘Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων δεν θα Πεθάνουν Ποτέ’, στηρίζεται στις προβλέψεις για το 1925, προβλέψεις που αποδείχθηκαν τελείως ψευδείς».—Κρίση Συνείδησης, σελ. 175, στην Αγγλική

Για παράδειγμα, το ιστορικό βιβλίο της Εταιρίας Οι Μάρτυρες του Ιεχωβά στο Θείο Σκοπό, 1959, είναι τυπικό παράδειγμα στην κάλυψη του θέματος κατά το ότι δεν κάνει καμία αναφορά στο βιβλιάριο αυτό ή στην εκστρατεία με επίκεντρο το 1925. Το ιστορικό αυτό βιβλίο περιλαμβάνει δηλώσεις που μνημονεύουν το 1925, αλλά δεν το συνδέουν με την αποτυχία της εκστρατείας των ‘Εκατομμυρίων’: «Από το 1922 έως το 1925, ο Ιεχωβά Θεός βοήθησε τον λαό του να περιμένει ή να υπομένει, εκτελώντας το κήρυγμα της βασιλείας σε παγκόσμια κλίμακα… Ιδιαίτερα το έτος 1925 απεδείχθη ένα έτος μεγάλης δοκιμασίας σε πολλούς απ’ το λαό του Ιεχωβά, καθώς πολλοί εγκατέλειψαν την οργάνωση». (σελίδα 110). Η ιστορία αυτή δεν πληροφορεί τον αναγνώστη γιατί έλαβε χώρα αυτή η αποσκίρτηση των ‘πολλών’.

Το νεότερο ιστορικό βιβλίο της Εταιρίας Σκοπιά ‘Μάρτυρες του Ιεχωβά—Διαγγελείς της Βασιλείας του Θεού’ (1993), αφιερώνει σημαντικό χώρο στη συζήτηση σχετικά με το άγγελμα των ‘Εκατομμυρίων’ και τις προσδοκίες για το 1925. «Τι συναρπαστικό άγγελμα διακήρυτταν, ‘Εκατομμύρια που Ζουν Τώρα δεν θα Πεθάνουν Ποτέ!’ (σελ.425) Το βιβλίο Διαγγελείς προχωρεί και αφηγείται ότι αυτό ήταν το θέμα δημοσίων ομιλιών αρχίζοντας το 1918 και κατόπιν σε τυπωμένη μορφή το 1920. «Από το 1920 ως το 1925, αυτό το ίδιο θέμα ακουγόταν ξανά και ξανά ανά τον κόσμο σε δημόσιες συναθροίσεις σε όλες τις περιοχές όπου υπήρχαν δημόσιοι ομιλητές και σε πάνω από 30 γλώσσες». (σελ.425) Κατεβλήθησαν μεγάλες προσπάθειες να δημοσιοποιηθεί το άγγελμα και το βιβλιάριο, μέσω διαφημίσεων στο περιοδικό ‘Χρυσούς Αιών’, με φέϊγ βολάν, με αγγελίες σε εφημερίδες και με αφίσες. Ως αποτέλεσμα, «υπήρχαν πολύ λίγες ανακοινώσεις που προκάλεσαν μεγαλύτερη επίδραση στις διάνοιες των ανθρώπων απ’ αυτή την πειστική διακήρυξη ‘Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων Δεν Θα Πεθάνουν Ποτέ’». (βιβλίο του Έτους 1973, σελ.109,110, στην Αγγλική). «Τόσο εκτεταμένη ήταν η εκστρατεία ώστε το σλόγκαν το θυμούνται πολλά χρόνια» (βιβλίο του Έτους, 1975, σελ. 127, στην Αγγλική)

Το βιβλίο ‘Διαγγελείς’ περιέχει την πιο ειλικρινή αναγνώριση της αποτυχίας της εκστρατείας για το 1925. Λόγου χάρη, παραθέτει από τις σελίδες 89 και 90 του βιβλιαρίου ‘Εκατομμύρια’: «Μπορούμε με εμπιστοσύνη να προσδοκούμε ότι το 1925 θα σημειώσει την επιστροφή [από τους νεκρούς] του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Ιακώβ και των πιστών προφητών του παρελθόντος σε κατάσταση ανθρώπινης τελειότητας. Παραδέχεται επίσης ότι, «μερικοί ήλπιζαν ότι ίσως εκείνο το έτος να λάβαιναν την ουράνια ανταμοιβή τους οι χρισμένοι Χριστιανοί. Το έτος 1925 ήλθε και παρήλθε. Μερικοί εγκατέλειψαν την ελπίδα τους». (σελ.78) Κατόπιν, αντί να αναγνωρίσει ότι αυτό ήταν ένα κλασσικό παράδειγμα ψευδοπροφητείας, παραθέτει την άποψη ενός Σπουδαστή της Γραφής: «Η οικογένειά μας κατανόησε ότι οι ανεκπλήρωτες ελπίδες δεν είναι αποκλειστικότητα της εποχής μας. Οι ίδιοι οι απόστολοι είχαν παρόμοιες αβάσιμες προσδοκίες… (παράβαλε Πράξεις 1: 6,7) Πρέπει να επισημανθεί, ωστόσο, ότι οι απόστολοι δεν βγήκαν να διακηρύξουν και να προωθήσουν κάποια ψευδή ημερομηνία ή προσδοκίες σαν ψευδοπροφήτες. Στην πραγματικότητα, η περικοπή των Πράξεων στην οποία παραπέμπει καταδικάζει αυτό που αντιπροσωπεύει η εκστρατεία των ‘Εκατομμυρίων’ με τον ακριβή προσδιορισμό κάποιας ημερομηνίας ή χρονολογίας. «Εκείνοι λοιπόν, εισελθόντες ηρώτων αυτόν, λέγοντες, Κύριε τάχα εν τω καιρώ τούτω αποκαθιστάνεις την βασιλείαν εις τον Ισραήλ; Είπε δε προς αυτούς. Δεν ανήκει εις εσάς να γνωρίζητε τους χρόνους ή τους καιρούς τους οποίους ο Πατήρ έθεσεν εν τη ιδία αυτού εξουσία». Για να το διατυπώσουμε απλά, «μην κάνετε υποθέσεις πάνω σε τέτοια πράγματα». Ο Ρόδερφορντ, προώθησε με προκλητική σιγουριά τη χρονολογία του 1925, η οποία φυσικά απέτυχε, αλλά απέδωσε και την πηγή του αγγέλματος στον Θεό, ισχυριζόμενος ότι αυτή ήταν η ορθή κατανόηση. Αυτό θα τεκμηριωθεί παρακάτω.

Το βιβλίο ‘Διαγγελείς’ εξηγεί επίσης ότι οι Σπουδαστές της Γραφής «πίστευαν ότι ο καιρός της αποκαταστάσεως ήταν πολύ κοντά» και πώς υπολογίσθηκε η χρονολογία του 1925. Πίστευαν ότι η ενδόξαση της εκκλησίας και η ανάσταση των πιστών δούλων του Θεού της προχριστιανικής εποχής προκειμένου να υπηρετήσουν στη γη ως αρχοντικοί εκπρόσωποι της ουράνιας βασιλείας, θα λάβαιναν χώρα το 1925. Αυτό «θα εσήμαινε ότι το ανθρώπινο γένος είχε μπει σε μια εποχή κατά την οποία ο θάνατος θα έπαυε να κυριαρχεί! Αν και είχαν κάνει λάθος, εκείνοι μετέδιδαν με ζήλο αυτή την προοπτική σε άλλους». (σελ.163, 632) Στην πραγματικότητα, ‘μετέδιδαν με ζήλο αυτό που αποδείχθηκε ότι ήταν μια ψευδοπροφητεία!

Αναφορικά με την αποτυχία του 1925, το βιβλίο ‘Διαγγελείς’ παραθέτει τη δήλωση ενός Σπουδαστή της Γραφής και κατόπιν αναφέρει: «Αναγνώριζαν ότι είχε γίνει ένα λάθος… Μερικές προσδοκίες δεν είχαν πραγματοποιηθεί, αλλά αυτό δεν εσήμαινε ότι η Βιβλική χρονολογία δεν είχε αξία». (σελ. 633) Βέβαια, το πραγματικό λάθος ήταν ότι πιστέψανε την πηγή αυτού του εσφαλμένου αγγέλματος. Όσον αφορά τη δήλωση «μερικές προσδοκίες δεν είχαν πραγματοποιηθεί – για να είμαστε ακριβείς, καμία από τις προρρηθείσες προσδοκίες δεν είχε εκπληρωθεί σχετικά με το 1925 – ενώ θα μπορούσαν να προστεθούν και άλλες χρονολογίες που είχαν την ίδια τύχη. (1874, 1881, 1914, 1918, 1920, 1931, 1975).

Σχετικά με το βιβλίο ‘Διαγγελείς’ πρέπει να γίνει μια επιπρόσθετη παρατήρηση. Παραλείπει ένα σημαντικό θέμα στα περιεχόμενα του αγγέλματος των ‘Εκατομμυρίων Ήδη Ζώντων’. Δεν γίνεται καμία αναφορά στο ζήτημα της επαναφοράς της εύνοιας του Θεού προς τον Ισραήλ, το Σιωνισμό, και την επιστροφή των Ιουδαίων στην Παλαιστίνη. Το θέμα αυτό καλύπτει σχεδόν 17 σελίδες (23-38) από τις 107 σελίδες του βασικού κειμένου του βιβλιαρίου του Ρόδερφορντ. Πολλές πρόσθετες αναφορές βρίσκονται στο τμήμα «Βιβλικές Παραπομπές προς Υποστήριξη» (σελ. 108-124) που συνέγραψε ο Γούντγουορθ.

1925: Οι Δηλώσεις των Εκδόσεων της Σκοπιάς

Τι διάβαζαν και τι άκουγαν οι ακόλουθοι της Σκοπιάς (κι εκείνοι στους οποίους κήρυτταν) καθώς απέβλεπαν στο 1925; Τα ακόλουθα αποσπάσματα, με χρονολογική σειρά, παρέχουν την απάντηση.

Ένα άρθρο στους ‘Τάϊμς της Νέας Υόρκης’, στις 2 Ιουνίου 1919, είχε τίτλο, ΝΕΑ ΧΡΟΝΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗ ΧΙΛΙΕΤΙΑ. Οι Ρωσσελιστές τώρα Βλέπουν να Έρχεται στη Γη το 1925». Στη συνέχεια ανέφερε ότι ο Α. Χ. Μακμίλλαν, ένας εκπρόσωπος της Εταιρίας Σκοπιά μίλησε προς το τέλος της Συνελεύσεως του Συλλόγου των Σπουδαστών της Γραφής που διεξήχθη στη Μουσική Ακαδημία, στο Μπρούκλυν. «Ο ομιλητής είπε ότι ήθελε να προειδοποιήσει όλους τους αμαρτωλούς να ετοιμαστούν για τη Χιλιετία, η οποία επρόκειτο να έλθει το 1925. Ο Μωϋσής και ο Αβραάμ θα είναι εδώ διακήρυξε, και θα ενωθούμε με τους αγίους των αρχαίων χρόνων όταν η βασιλεία του Θεού θα εγκατασταθεί στη γη. Οι άνδρες των αρχαίων χρόνων, θα βοηθήσουν στην αποκατάσταση του ανθρώπου σε μια κατάλληλη πολιτισμένη κατάσταση».

Ο ‘Χρυσούς Αιών της 1^ης Νοεμβρίου 1919, σελ.127, αναφέρει με πεποίθηση: «Θεωρούμε ότι οι αποδείξεις είναι πειστικές για τη λογική διάνοια εκείνων που πιστεύουν στις Γραφές, ότι ο κόσμος ετελείωσεν, και η παλαιά τάξις παρέρχεται και ότι έρχεται η νέα, και αν αυτό είναι αληθές, τότε, αυτό θα σημάνει τη χαραυγή μιας νέας και καλύτερης εποχής. Θα σημειώσει τις εναρκτήριες ημέρες του Χρυσού Αιώνος».

Η μεγάλη συγκέντρωση του Ρόδερφορντ στον Ιππόδρομο της Νέας Υόρκης, στις 21 Μαρτίου 1920, περιγράφεται στη Σκοπιά 15 Απριλίου 1920, σελ.127, ως «μια από τις πιο επιτυχείς συνάξεις που διεξήχθησαν από τους Διεθνείς Σπουδαστές της Γραφής: «Έχουμε την πίστη ότι έχει επιτευχθεί αρκετό καλό και ότι πολλές καρδιές παρηγορήθηκαν από το αγαθό άγγελμα του λόγου του Θεού με την έννοια ότι η μακρά νύκτα της αμαρτίας και του θανάτου πρόκειται να τερματισθεί, και ότι το ένδοξο φως της Χιλιετούς πρωίας πρόκειται να εγκαινιάσει τον ήλιο της δικαιοσύνης, με τις θεραπευτικές ακτίνες του, ώστε να μη καταστραφεί πάσα σαρξ, ακόμη και στην πιο φλογερή φάση της μεγάλης θλίψεως, αλλά να σωθεί κάποια σαρξ, και ότι ως εκ τούτου, Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων δεν θα Πεθάνουν Ποτέ».

Στην ομιλία του ο Ρόδερφορντ τόλμησε να ισχυρισθεί:

Σε πολλούς από εσάς ίσως ακουσθεί αλαζονικό εκ μέρους μου να διακηρύττω με τόλμη όπως έχουμε πράξει σε αυτή την περίπτωση, ότι εκατομμύρια άνθρωποι που ζουν τώρα στη γη δεν θα πεθάνουν ποτέ, αλλά όταν θα έχετε ακούσει τις αποδείξεις και τις εξετάσετε προσεκτικά, δεν πιστεύω να με χαρακτηρίσετε αλαζόνα… Τώρα πρόκειται να σας δώσω μια άλλη χρονολογία. Το έτος 1914 ξεχωρίζει σήμερα αποτυπωμένο στις σελίδες της ιστορίας ως μια χρονολογία η οποία δεν μπορεί πλέον να αμφισβητηθεί από οποιονδήποτε. Και όσο βέβαιο είναι ότι ευρισκόμεθα εδώ αυτό το απόγευμα άλλο τόσο βέβαιο είναι ότι θα διακρίνετε μια άλλη χρονολογία η οποία ξεχωρίζει με εξέχοντα τρόπο. Και ποια είναι αυτή η χρονολογία; Δεν είμαι προφήτης αλλά καταλήγω σ’ αυτό το συμπέρασμα μετά από προσεκτική εξέταση των προφητειών, και ο μοναδικός σκοπός για τον οποίον καλώ σήμερα την προσοχή σας είναι ότι αυτή την ώρα της αγωνίας, αυτή την ώρα των παθημάτων, αυτή την ώρα της αναταραχής πάνω στη γη, οι άνθρωποι μπορούν να στρέψουν τις διάνοιές τους με ελπίδα σε μια ημέρα στο εγγύς μέλλον, κατά την οποίαν όλες οι ασθένειες θα αρχίσουν να θεραπεύονται με θεϊκή φροντίδα, και η χρονολογία εάν ευαρεστείσθε είναι το χίλια ενιακόσια είκοσι πέντε.—Σκοπιά 15 Απριλίου 1920, σελ.127

Το ακόλουθο απόσπασμα προέρχεται από μια ανακοίνωση που ετοίμασε ο Ρόδερφορντ για την εφημερίδα ‘Αετός του Μπρούκλυν’:

Έχω μιλήσει σε χιλιάδες ανθρώπους πάνω στο επίκαιρο θέμα ‘Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων δεν θα Πεθάνουν Ποτέ’ που χαροποίησε πολλές καρδιές. Με τη χάρη του Κυρίου προτιθέμεθα να συνεχίσωμεν να εξαγγέλωμεν το άγγελμά Του. Επειδή είμεθα πεπεισμένοι πέραν πάσης αμφιβολίας ότι εντός πέντε ετών οι άνθρωποι θα αντιληφθούν το γεγονός ότι εισέρχονται στην περίοδο των μεγαλύτερων ευλογιών που έχει ποτέ ονειρευθεί ο άνθρωπος ότι είναι δυνατόν να έλθουν εις τον κόσμον.

Η Σκοπιά 15 Οκτωβρίου 1920, ανήγγειλε το ‘νέο ευαγγέλιο’ για εκείνη την περίοδο: «Ασφαλώς οι λόγοι του Κυρίου είναι τώρα σε πορεία εκπληρώσεως. Αυτό το ευαγγέλιο [Ο κόσμος Ετελείωσε. Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων δεν θα Πεθάνουν Ποτέ] θα διακηρυχθεί σε όλον τον κόσμο προς μαρτυρίαν, και τότε θα έλθει το τέλος. Οι θεόπνευστοι λόγοι του Κυρίου συγκινούν την καρδιά του Χριστιανού και τον κεντρίζουν ώστε με μεγαλύτερο ζήλο να δώσει τώρα τη μαρτυρία».

Σε μια έκθεση για την Ευρωπαϊκή περιοδεία του 1920, αναφέρθηκε ότι στην Αθήνα, στην Ελλάδα, έγιναν διευθετήσεις για την ευρύτερη διανομή του βιβλίου ‘Εκατομμύρια’ μετά την οποία ανακοινώθηκε: «Αισθανόμεθα απολύτως βέβαιοι ότι είναι θέλημα Κυρίου ώστε αυτό το άγγελμα να διαδοθεί σε όλα τα έθνη του Χριστιανικού κόσμου ως τελική μαρτυρία πριν το οριστικό τέλος της παρούσης τάξεως».

Η Ετήσια Έκθεση για το 1920, κάτω από τον τίτλο ‘Το Άγγελμα της Ώρας’, αναφέρεται στην έκδοση του βιβλίου ‘Εκατομμύρια’ και στη μεγάλη ζήτηση γι’ αυτό, τη μετάφρασή του σε 17 γλώσσες και στην χωρίς προηγούμενο διανομή του. Πώς μπορεί να εξηγηθεί αυτό;

Δεν υπάρχει εξήγηση γι’ αυτό εκτός του ότι αυτό το άγγελμα είναι αυτό που ο Κύριος επιθυμεί να διαδοθεί προς όλους τους ανθρώπους ως μαρτυρία πριν το οριστικό και πλήρες τέλος, και ότι θα το εκτελέσει σε όλα τα έθνη ως μαρτυρία πριν έλθει το τέλος. Παντού οι φίλοι συνειδητοποιούν το προνόμιο της επίδοσης αυτού του αγγέλματος… Ο Κύριος παρέχει μια θαυμάσια ευκαιρία σε όλους τους καθαγιασμένους να αφιερώσουν τώρα τα τάλαντά τους του χρόνου, της ενέργειας, των χρημάτων κλπ στη δημοσιοποίηση και εξαγγελία αυτού του αγγέλματος.

Το οπισθόφυλλο του Χρυσού Αιώνος της 16^ης Μαρτίου 1921, διαφημίζοντας το βιβλίο ‘Εκατομμύρια’, ερωτά: «Γνωρίζετε ότι τώρα ευρισκόμεθα στις ωδίνες θανάτου του παλαιού συστήματος και στις ωδίνες της γέννησης της νέας τάξεως πραγμάτων, και ότι εκείνοι που θα επιζήσουν από τις δυσκολίες των επόμενων λίγων ετών θα είναι σε θέση να αρχίσουν να εργάζονται στις αιώνιες κατοικίες τους;

Σχετικά με τη μαρτυρία των ‘Εκατομμυρίων’, η Σκοπιά 1 Σεπτεμβρίου 1921,σελ. 265, ισχυρίζεται: «Είναι ένα άγγελμα χαρούμενων νέων τα οποία πρέπει να κηρυχθούν σε όλα τα έθνη ως μαρτυρία πριν το οριστικό τέλος», και το τεύχος της 15^ης Οκτωβρίου, σελ. 311, ισχυρίζεται ότι «Ο Κύριος έχει θέσει εις χείρας του λαού του το παρηγορητικό άγγελμα ότι Εκατομμύρια Νυν Ζώντων Ανθρώπων Ουδέποτε θα Αποθάνωσιν, επειδή η βασιλεία είναι εδώ».

Όταν κυκλοφόρησε αρχικά το βιβλίο του Ρόδερφορντ ‘Η Κιθάρα του Θεού’, το 1921, έφερε ένα υπότιτλο ‘Αναμφισβήτητος Απόδειξις του ότι Εκατομμύρια των Νυν Ζώντων Ουδέποτε Θέλουσιν Αποθάνει’. Ο υπότιτλος αυτός στην πρώτη σελίδα του βιβλίου διατηρήθηκε μέχρι το 1925, αποσύρθηκε όμως, στις εκτυπώσεις από το 1928 και μετά.

Ο Ρόδερφορντ εκφώνησε το «παγκοσμίου φήμης» άγγελμά του σε ένα ακροατήριο 7.000 ατόμων στον Ιππόδρομο της Νέας Υόρκης, στις 11 Δεκεμβρίου 1921. Το τεύχος του Χρυσού Αιώνος της 4^ης Ιανουαρίου 1922, ανέφερε: «Η πόλη της Νέας Υόρκης δέχθηκε μια τεράστια μαρτυρία για την επερχόμενη Βασιλεία του Μεσσία». Προς το τέλος της ομιλίας του ο Ρόδερφορντ, ανέφερε: «Κάθε σκεπτόμενο άτομο μπορεί να διακρίνει ότι πλησιάζει ένα μεγάλο αποκορύφωμα. Οι Γραφές δεικνύουν σαφώς ότι το αποκορύφωμα είναι η πτώση της αυτοκρατορίας του Σατανά και η πλήρης εγκαθίδρυσις της Μεσσιανικής Βασιλείας. Αυτό το αποκορύφωμα θα φθάσει στο 1925… Ως εκ τούτου, μπορεί με εμπιστοσύνη να λεχθεί αυτόν τον καιρό ότι ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΗΔΗ ΖΩΝΤΩΝ ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΘΑΝΟΥΝ ΠΟΤΈ».

Για τους πιστούς ακολούθους η διάδοση του αγγέλματος των ‘Εκατομμυρίων’ κατέστη μια δοκιμασία της πίστεως και της οσιότητάς των προς την οργάνωση και τον Θεό. Σημειώστε τι αναφέρει η Σκοπιά 1^ης Απριλίου, 1920:

Ευρισκόμεθα τώρα εις τα εγκαίνια της Βασιλείας. Υπάρχει ένα άγγελμα για εμάς ως μελών του σώματος [του Χριστού] και πρέσβεων αυτού δια να παραδώσωμε. Λίγοι απ’ τους φίλους έχουν εγείρει αντιρρήσεις ως προς την επαναλαμβανόμενη χρήσιν του αγγέλματος Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων δεν θα Πεθάνουν Ποτέ, επειδή, λένε, ότι κάνει να φαίνεται ότι δεν δυνάμεθα να ομιλήσωμεν περί άλλου τινός. Αυτές οι αντιρρήσεις δεν έχουν καμία αξία… [αφού παρατίθεται το Ματθαίος 24: 14] ‘Τούτο το ευαγγέλιο’ σημαίνει τα συγκεκριμένα καλά νέα ότι ο παλαιός κόσμος ετελείωσεν, η Βασιλεία των ουρανών είναι εδώ, και εκατομμύρια ήδη ζώντων δεν θα πεθάνουν ποτέ. Οι αγγελιοφόροι του πρέπει να δώσουν αυτή τη μαρτυρία σε όλο τον κόσμο, αλοιώς αυτός θα προμηθεύσει άλλους αγγελιοφόρους.

Στο βιβλίο τους ‘Η Ερήμωσις του Αγιαστηρίου’, (1930), οι Σπουδαστές της Γραφής Έμιλ και Όττο Σάντλακ, αναφέρουν ότι παρατήρησαν προσωπικά ότι «εκείνοι που είχαν ενδοιασμούς για τη χρησιμοποίηση αυτού του θέματος και επέλεγαν διαφορετική διάλεξη, έπρεπε να υποστούν τη μομφή από τον Πίλγκριμ αδελφό που έδινε τη διάλεξη… Ναι, εκείνοι που δεν συνεργάζοντο χαρούμενα και επιμελώς στη διακήρυξη αυτού του ευαγγελίου της Βασιλείας ήταν ύποπτοι και παρεμερίζοντο». (σελ. 226)

Και πάλι, η καθοριστική σημασία του αγγέλματος των ‘Εκατομμυρίων’ τονίζεται στον Χρυσούν Αιώνα της 5^ης Ιουλίου 1922: «Αυτός ο Βασιλέας του δικαίου και της αληθείας είναι τώρα παρών. Έχει εξουσιοδοτηθεί να διαλαλήσει την πολεμική κραυγή της ελευθερίας, το άγγελμα το οποίο υπεσχέθη ότι θα διέδιδε πριν την τελική καταστροφή της βασιλείας του Σατανά. Ο νικηφόρος στρατός του εξαγγέλει τώρα το άγγελμα Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων δεν θα Πεθάνουν Ποτέ.

Μερικοί συνέχισαν να αμφισβητούν το άγγελμα όπως παρατηρούσε η Σκοπιά 1^ης Φεβρουαρίου 1923, σελ. 35: «Τινές ήρχισαν καταλαμβανόμενοι υπό ενδοιασμών και αμφιβολιών ως προς το 1925, και εντεύθεν εξηγείται η αύξουσα αυτών χαλαρότης. Αλλ’ αγαπητοί εν Κυρίω αδελφοί, ουδεμίαν ζημίαν θέλομεν υποστή εάν τα προσδοκώμενα να λάβωσι χώραν κατά το 1925 επαληθεύσωσι πραγματικώς ή δεν επαληθεύσωσι. Ο Θεός δεν είναι δυνατόν να μεταβάλη τα σχέδιά του».

Τι είναι αυτό; Διφορούμενος τρόπος σκέψεως; Τι υποδηλώνει; Ποια αξίωσις επί του αγγέλματος έχει διατυπωθεί; Μήπως τώρα που πλησίαζε το 1925 έπεφταν οι τόνοι; Η ακόλουθη περικοπή δημοσιεύθηκε στη Σκοπιά 1^ης Απριλίου 1923, σελ. 106:

Ερώτησις: Παρηγγέλθη εις τους Πίλγκριμς προ οκτώ μηνών να παύσωσιν ομιλούντες περί του 1925; Έχομεν ημείς σήμερον τόσους ή και περισσοτέρους λόγους, να πιστεύωμεν ότι η Βασιλεία θα εγκατασταθή το 1925, παρ’ όσους είχεν ο Νώε όταν επίστευεν, ότι θα εγίνετο κατακλυσμός;

Απάντησις: Είναι παράδοξον πώς διαδίδονται αι ανυπόσταται φήμαι. Ουδέποτε εδόθη εις τους Πίλγκριμς τοιούτος υπαινιγμός, ότι δήθεν πρέπει να παύσωσιν ομιλούντες περί του 1925. Εκείνος όστις διέδωσεν την φήμην αυτήν ότι εδόθη τοιαύτη οδηγία εις τους Πίλγκριμς, έπραξε τούτο άνευ οιασδήποτε εξουσίας, άνευ αδείας, χωρίς οιονδήποτε λόγον.

Η γνώμη ημών είναι, ότι το 1925, σαφώς καθορίζεται υπό των Γραφών, διότι σημειοί το τέλος των τυπικών Ιωβηλαίων. Αλλά τι ακριβώς θα συμβή κατά τον χρόνον εκείνον, ουδείς δύναται να είπη μετά βεβαιότητος, υποθέτομεν όμως ότι τα ζητήματα του κόσμου κατά το έτος εκείνο θα έχωσι φθάσει εις το κατακόρυφον σημείον, οπόθεν θα είναι δυνατόν πλέον δια τους λαούς να αρχίσωσιν αναγνωρίζοντες την παρουσίαν του Κυρίου και την δύναμιν της Βασιλείας αυτού… Όσον αφορά δια τον Νώε, ο Χριστιανός σήμερον έχει πολύ περισσότερα επί των οποίων να βασίση την πίστιν παρ’ όσα είχεν ο Νώε (καθ’ όσον αφορά πάντα όσα αποκαλύπτουσιν αι Γραφαί) επί των οποίων εστήριζεν την πίστιν εις τον ερχόμενον τότε κατακλυσμόν.

«Ο Δικαστής Ρόδερφορντ στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν», είχε τίτλο ο Χρυσούς Αιών της 7^ης Νοεμβρίου 1923. «Ο Δικαστής Ρόδερφορντ έδωσε την πανηγυρική ομιλία του ‘Όλα τα Έθνη Βαδίζουν προς τον Αρμαγεδδώνα, Αλλά Εκατομμύρια Νυν Ζώντων Ουδέποτε Θέλουσιν Αποθάνει’ στα πλήθη στην Τακόμα και το Λος Άντζελες». Μίλησε επίσης πάνω στο ίδιο θέμα σε περίπου 14.000 άτομα στο Μάντισον Σκουέαρ Γκάρντεν στις 21 Οκτωβρίου.(σελ.81)

Ανέφερε στο ακροατήριό του ότι τότε ελάμβανε χώρα μια αλλαγή στην [Θεία] οικονομία. «Διερχόμεθα τώρα από τις μηχανορραφίες του αρχιεχθρού της ανθρωπίνης οικογένειας, του διαβόλου, και εισερχόμεθα στην ένδοξον βασιλείαν της δικαιοσύνης, της αληθείας, της ειρήνης, της ευτυχίας και της αιωνίου ζωής υπό τον Χριστό. Αυτό που επίκειται τώρα είναι η μάχη του Αρμαγεδδώνος, ο οποίος θα σαρώσει και θα αφανίσει την παλαιάν τάξιν». (σελ. 83)

Το θέμα των ‘Εκατομμυρίων’ εξακολούθησε να τονίζεται. «Η απόδειξις τώρα (1924) είναι αναμφισβήτητος ότι έχομεν έλθει εις το τέλος του παλαιού κόσμου και εις την αρχήν της Μεσσιανικής Βασιλείας. Όθεν, ο καιρός είναι κατάλληλος δια τας ευλογίας του κόσμου… Διότι έχομεν φθάσει εις εκείνον τον καιρόν σχετικώς με την ανάπτυξιν του Θείου σχεδίου ώστε δύναται τώρα να λεχθεί μετά πεποιθήσεως ότι Εκατομμύρια νυν ζώντων επί της γής ουδέποτε θα αποθάνωσι». Χρυσούς Αιών, 24 Σεπτεμβρίου 1924, σελ. 254

Το 1924, Ο Γραμματέας-Ταμίας του Σωματείου της Εταιρίας Σκοπιά, Γ.Ε. Βαν Άμπουργκ, κυκλοφόρησε το βιβλίο του ‘Η Οδός Προς τον Παράδεισον’, με μια εισαγωγή από τον Ρόδερφορντ. Επιβεβαιώνοντας τη σημασία του 1925, ο Βαν Άμπουργκ πληροφορεί τους αναγνώστες του: «Εάν προχωρήσετε σε μια βαθύτερη μελέτη της Αγίας Γραφής, θα διαπιστώσετε ότι το 1925 Κ.Χ. σημειώνεται ιδιαίτερα στην προφητεία». Στην ανάλυσή του ο Βαν Άμπουργκ προλέγει: «Θα ήταν πολύ λογικό να αναμένωμε να δούμε ένα κάποιο ξεκίνημα της επιστροφής της εύνοιας του Θεού προς τον Ιουδαϊκό λαό, ως μέρος του κόσμου, λίγο μετά από αυτή την ημερομηνία [1^η Οκτωβρίου 1925]. Ως εκ τούτου, θα αναμένωμε αμέσως μετά το 1925 να δούμε την αφύπνιση [ανάσταση] εκείνων που μνημονεύονται στο 11^ο κεφάλαιο της προς Εβραίους επιστολής» .—σελ.224

Ο Χρυσούς Αιών της 14^ης Ιανουαρίου 1925, διαβεβαιώνει: «Συνοψίζοντας εν τάχει, η Χιλιετής Βασιλεία του Χριστού είναι επί θύραις, ναι, ήδη ήρχισεν... Διακρίνοντας, λοιπόν, ότι ευρισκόμεθα εις την αρχήν αυτής της θαυμασίας εποχής, με εμπιστοσύνη δύναται να ειπωθεί

Ότι Εκατομμύρια ήδη ζώντων Ουδέποτε Θέλουσιν Αποθάνει».

Το πρώτο τεύχος της Σκοπιάς του 1925 με επικεφαλής άρθρο το θέμα «Έργον δια τους Χρισμένους», ήταν πιο συγκρατημένο.

Το 1925 ήλθε. Με μεγάλη προσδοκία οι Χριστιανοί απέβλεψαν σε αυτό το έτος. Πολλοί προσδοκούσαν με εμπιστοσύνη ότι όλα τα μέλη του σώματος του Χριστού θα μεταλλαχθούν σε ουράνια δόξα κατά τη διάρκεια αυτού του έτους. Αυτό ίσως εκπληρωθεί. Ίσως όχι. Στον δικό του κατάλληλο καιρό ο Θεός θα εκπληρώσει τον σκοπό του σχετικώς με τον λαόν του. Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να ενδιαφέρονται τόσον πολύ για το τι θα συμβεί κατά την διάρκεια αυτού του έτους με αποτέλεσμα να αποτύχουν να εκτελέσουν χαρούμενα αυτό που ο Κύριος έχει αναθέσει σ’ αυτούς να επιτελέσουν... Υπάρχουν πολλά να κάνουν αυτό το έτος. Ας μην καταβαρυνώμεθα για το πότε ακριβώς θα υπάγωμεν στον οίκον. Ας σκεπτόμεθα ακαταπαύστως την πιστήν εκτέλεσιν των καθηκόντων που έχομεν ανά χείρας έτσι ώστε εις τον δικό του κατάλληλον καιρόν να υπάγωμεν εις τον οίκον» (σελ. 3, 10)

Αναφορές σε διάφορα τεύχη της Σκοπιάς του 1925 και των αρχών του 1926, απομάκρυναν την προσοχή από την κατά γράμμα εκπλήρωση των προσδοκιών για το 1925 τις οποίες χαρακτήριζαν πλέον ως ασήμαντες. Η μομφή για την μη πραγματοποίηση των προσδοκιών αυτών αποδιδόταν στο Σατανά και στις εκτός ελέγχου εικασίες και θεωριολογίες των Σπουδαστών της Γραφής!

«Ευρίσκομεν ότι η χρονολογία των ετών 1925-1926 καταδεικνύεται σαφώς στο προφητικό σχέδιον, και ο Κύριος δεν έχει ανυψώσει το παραπέτασμα επαρκώς για εμάς ώστε να διακρίνωμε πέραν αυτού. Είμεθα βέβαιοι ότι θα θέσει τη σφραγίδα του πάνω σε αυτή την χρονολογία τόσο σαφώς όπως έκανε και με το 1914... Ας μανθάνωμε από τις εμπειρίες του παρελθόντος χωρίς να είμεθα τόσο θετικοί περί των λεπτομερειών».—Σκοπιά 15 Φεβρουαρίου 1925, σελ.58

Τι μπορούμε να πούμε για το 1925 και τον ορισμό χρονολογιών; Η Σκοπιά 15 Αυγούστου 1925, πληροφορεί τον αναγνώστη: «Δεν υπάρχει πλέον χρόνος. Με αυτό εννοούμε ότι πλέον δεν θα ενδιαφερόμεθα τόσο βαθιά για το χρόνο. Ο Κύριος είναι εις τον Ναό. Ο Βασιλεύς και η Βασιλεία του είναι εδώ. Το εάν όλη η εκκλησία παρθεί πέραν του παραπετάσματος ή όχι είναι μικρής σημασίας» (Σκοπιά 15 Αυγούστου 1925, σελ.247) Και στο επόμενο τεύχος οι Σπουδαστές της Γραφής διάβασαν: «Αναμένεται ότι ο Σατανάς θα προσπαθήσει να ενσταλάξει στις διάνοιες των καθαγιασμένων τη σκέψη ότι το 1925 πρέπει να ιδεί το τέλος του έργου, και ότι ως εκ τούτου τούτο δεν θα είναι αναγκαίον δι’ αυτούς. Οι λόγοι του Κυρίου δικαιολογούν αυτό το συμπέρασμα. Αναφερόμενος σ’ αυτούς τους πολύ κινδυνώδεις καιρούς του τέλους, ο Ιησούς είπε: ‘Αν ήταν δυνατόν να εξαπατήσουν και τους εκλεκτούς’».

Η Σκοπιά 15 Φεβρουαρίου 1925 είναι ένα άλλο παράδειγμα της προετοιμασίας που έκανε η Εταιρία ώστε να αποφύγει τη μομφή για τις ανεκπλήρωτες προσδοκίες του 1925:

Φαίνεται ότι είναι αδυναμία πολλών Σπουδαστών της Γραφής το ότι αν εντοπίσουν κάποια μελλοντική χρονολογία στην Αγία Γραφή, αμέσως επικεντρώνουν σε αυτήν όσες περισσότερες προφητείες είναι δυνατόν. Αυτό έχει γίνει αιτία πολλών μεταβολών στο παρελθόν. Απ’ όσο μπορούμε να θυμηθούμε. Όλες οι χρονολογίες που προβλέφθηκαν ήταν ορθές. Η δυσκολία ήταν ότι οι φίλοι, εξήψαν την φαντασία των πέραν της λογικής, και όταν οι φαντασιώσεις των κατεθρυμματίσθησαν, έκλιναν εις το να απορρίψουν τα πάντα.

Δύο ερωτήματα ζητούν απάντηση. Ο Σατανάς ήταν εκείνος που ενστάλαξε στις διάνοιες των πιστών «τη σκέψη ότι το 1925 πρέπει να δει το τέλος του έργου;» Είναι αλήθεια πως «η δυσκολία ήταν ότι οι φίλοι εξήψαν την φαντασία των πέραν της λογικής» σχετικά με το τι έπρεπε να αναμένουν το 1925;» Οι απαντήσεις βρίσκονται στα κείμενα των εκδόσεων της Σκοπιάς.

1.—Ποιος έγραψε σχετικά με το άγγελμα των ‘Εκατομμυρίων’: «Αιθανόμεθα απολύτως βέβαιοι ότι είναι θέλημα Κυρίου ώστε αυτό το άγγελμα να διαδοθεί σε όλα τα έθνη του Χριστιανικού κόσμου ως τελική μαρτυρία πριν το οριστικό τέλος της παρούσης τάξεως;»

2.—Ποιος έγραψε ότι «Οι Ιωβηλαίοι κύκλοι δεικνύουν ότι το 1925 θα σημειώσει τον πλήρη τερματισμό της παλαιάς τάξεως και την εγκαινίαση της Μεσσιανικής Βασιλείας, και ότι ταχέως μετά απ’ αυτό θα αρχίσει η ανάστασις;» (Χρυσούς Αιών,1920, σελ.367)

3.—Ποιος έγραψε ότι «Υπάρχουν αποδείξεις ότι η εγκατάσταση της βασιλείας στην Παλαιστίνη πιθανόν να γίνει το 1925, δέκα χρόνια αργότερα απ’ ότι υπολογίζαμε» και σχολιάζοντας το Ιερεμίας 25: 11,12 εξήγησε ότι είναι «μια αναφορά στα εβδομήντα Ιωβηλαία που πρέπει να παρέλθουν επί τον Ισραήλ πριν να εισέλθουν πραγματικά στην υποσχεμένη γη... την άνοιξη του 1925 Κ.Χ.;» (Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων, σελ.117)

4.—Ποιος είπε, «Μπορούμε με εμπιστοσύνη να προσδοκούμε ότι το 1925 θα σημειώσει την επιστροφή του Αβραάμ, του Ισαάκ, του Ιακώβ και των πιστών προφητών του παρελθόντος... σε κατάσταση ανθρώπινης τελειότητας;» (Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων, σελ. 89,90) Ή ποιος είπε, «Συνεπώς, ο Αβραάμ πρέπει να αναλάβει την πραγματική κατοχή της υποσχεμένης κληρονομίας του το έτος 1925 Κ.Χ.;» Σκοπιά 15 Οκτωβρίου 1917, σελ.6157, στην Αγγλική)

5.—Ποιος είπε στους Σπουδαστές της Γραφής «να αποβλέπουν στο 1925 ως το έτος ενδόξασης της εκκλησίας;» Το βιβλίο ‘Διαγγελείς’ λέει στη σελίδα 632: «Με βάση όσα λέγονταν εκεί (στο βιβλίο Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων) πολλοί ήλπιζαν ότι ίσως όσοι απέμεναν από το μικρό ποίμνιο να λάβαιναν την ουράνια ανταμοιβή τους το 1925». Μολονότι ήταν λάθος πρέπει να υπομνησθεί ότι «Ο Ρώσσελ προσδοκούσε η εκκλησία να διέλθει πέραν του καταπετάσματος [να ενδοξασθεί] το 1878, το 1881, το 1910, και το 1914». (Σκοπιά 15 Απριλίου 1918, σελ. 6237, στην Αγγλική) Το 1919 ελέχθη ότι «εντός ολίγου χρόνου όλα τα μέλη της [εκκλησίας] θα απομακρυνθούν από τη γη» (Σκοπιά 1 Οκτωβρίου 1919, σελ. 295, στην Αγγλική), και το 1923 ειπώθηκε στους ακολούθους ότι «Η εκκλησία εγγίζει ήδη εις το τέρμα της επιγείου σταδιοδρομίας της». (Σκοπιά 1 Σεπτεμβρίου 1923, σελ.259) Και τελικά, αν η ανάσταση των αρχαίων αριστέων λάβαινε χώρα το 1925 όπως είχε προβλέψει ο Ρόδερφορντ, σύμφωνα με προηγούμενες δηλώσεις, η εκκλησία έπρεπε να ενδοξασθεί πριν απ΄αυτό γεγονός. Το 1921, ο Ρόδερφορντ είχε αναφέρει: «Μετά την εγκατάστασιν της εκκλησίας εν δόξει, και την συντέλειαν της διαθήκης, ο Αβραάμ, ο Ισαάκ, ο Ιακώβ, ο Δαβίδ, ο Βαράκ, ο Ιεφθάε και οι προφήται... θέλουσι προέλθει εκ του τάφου, θέλουσιν εγερθεί εκ νεκρών… διδομένης εις αυτούς καλλιτέρας αναστάσεως». (Η Κιθάρα του Θεού, σελ.375) Συνεπώς, η πηγή των προσδοκιών των Σπουδαστών της Γραφής δεν είναι καθόλου δύσκολο να προσδιορισθεί.

Συμπερασματικά, είναι ολοφάνερο ότι το λάθος για τις εσφαλμένες προσδοκίες των πιστών δεν είναι δυνατόν να χρεωθεί σ’ αυτούς. Απ’ όλα τα παραδείγματα που εκτέθηκαν παραπάνω, προκύπτει ξεκάθαρα ότι τα εσφαλμένα συμπεράσματα και η έξαψις της φαντασίας των πιστών Σπουδαστών της Γραφής βαρύνει την ηγεσία της Σκοπιάς και τις εκδόσεις που κυκλοφόρησε. Η στάση του Ρόδερφορντ μετά το φιάσκο του 1925 δεν μπορεί παρά να χαρακτηρισθεί απολύτως ανέντιμη και άνανδρη, διότι κατηγόρησε τα θύματα της πλάνης του και όχι τον εαυτό του. Αντιπροσωπεύει αυτή η ανέντιμη στάση Χριστιανό Ηγέτη;

Ο Τζέϊμς Πέντον γράφει στο βιβλίο του Η Αποκάλυψη Καθυστέρησε, σελ. 58, για το θέμα αυτό: «Παρότι ο Ρόδερφορντ παρέλειψε να παραδεχθεί οποιοδήποτε λάθος του πάνω σ’ αυτό το ζήτημα στις εκδόσεις της Εταιρίας, έδωσε αχαρακτήριστες δικαιολογίες σε συνελεύσεις. Ήταν φανερό επίσης, ότι ήταν απογοητευμένος... Εντούτοις, δεν σταμάτησε να εξαγγέλει ότι το τέλος του κόσμου ‘ήταν πλησίον, επί θύραις’, και θα μπορούσε να αναμένεται μέσα σε λίγα χρόνια ή ακόμη και σε λίγους μήνες. Επίσης, το γεγονός ότι είχε κάνει εσφαλμένη προφητεία δεν τον υποκίνησε να ξανασκεφτεί την εκστρατεία κηρύγματος των Σπουδαστών της Γραφής, τη διακονία του, ή την επιθυμία του να διατηρήσει και να αυξήσει τις ατομικές του εξουσίες».

Το Άγγελμα Μετά το 1925

Μολονότι το 1925 είχε παρέλθει οι Σκοπιές 15 Ιουλίου και 15 Αυγούστου 1926, συνέχιζαν να προβάλλουν το άγγελμα: «Η Βασιλεία του Θεού είναι εδώ, ως εκ τούτου δύναται μεθ’ εμπιστοσύνης να αναγγελθεί ότι ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΗΔΗ ΖΩΝΤΩΝ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΑΠΟΘΑΝΕΙ! (Σκοπιά 15-7-1926, σελ. 217) «Μήπως ο ‘δούλος’, η εκκλησία, δεν κήρυττε στους ανθρώπους κατά τα τελευταία έτη ότι εκατομμύρια από αυτούς θα αποκτήσουν [αιώνια] ζωή και δεν θα πεθάνουν ποτέ εάν υπακούσουν τον Κύριον; Το σύνθημά μας ήταν και είναι, ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΗΔΗ ΖΩΝΤΩΝ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΘΕΛΟΥΣΙΝ ΑΠΟΘΑΝΕΙ!» (Σκοπιά 15 Αυγούστου 1926, σελ. 248)

Στη μελέτη του για τους Μάρτυρες του Ιεχωβά ο Στρουπ σχολιάζει τη συνεχιζόμενη σπουδαιότητα που απεδίδετο στο σλόγκαν ‘εκατομμύρια ήδη ζώντων δεν θα πεθάνουν ποτέ’ ακόμη και στη δεκαετία του 1930: «Το θέμα του βιβλιαρίου ήταν τόσο διεγερτικό στους ακολούθους του και τόσο πειστικό ώστε ακόμη και ως το 1932 (ή ακόμη κι αργότερα), ο κ. Ρόδερφορντ εκφωνούσε ομιλίες πάνω σ’ αυτό. Εκείνο το έτος διεκήρυξε ότι το θρησκευτικό έργο των Μαρτύρων ‘πλησίαζε στο τέλος του’, ότι το τέλος ήταν ‘μόνο λίγο καιρό μακριά’, και ότι το τέλος ήταν πολύ λιγότερο από τη διάρκεια μιας γενεάς.

Η δήλωση του Στρουπ επιβεβαιώνεται από τα ακόλουθα σύντομα αποσπάσματα από εκδόσεις της Εταιρίας Σκοπιά: «Επειδή ο κόσμος είναι ακριβώς στην είσοδο του καιρού των ευλογιών κάτω από την Βασιλεία του Θεού, δύναται τώρα μετά πεποιθήσεως να λεχθεί ότι ‘εκατομμύρια ήδη ζώντων δεν θα πεθάνουν ποτέ». (Καλά Νέα, Ρόδερφορντ, 1932, σελ.63) Σε ραδιοφωνική εκπομπή με τίτλο ‘Παγκόσμιος Έλεγχος’, στις 25 Μαρτίου 1934, ο Ρόδερφορντ υποστήριξε αμετανόητα ότι το άγγελμά του ‘δεν ήταν άγγελμα κάποιου ανθρώπου, αλλά μήνυμα από τον Λόγο του Θεού, το οποίο παρέδιδε σύμφωνα με το θέλημά του». Αφού εξήγησε «γιατί έπρεπε σύντομα να πραγματοποιηθεί μια αλλαγή του παγκοσμίου ελέγχου» , κατέληγε: «Όθεν, δύναται να λεχθεί αληθώς ότι εκατομμύρια ήδη ζώντων δεν θα πεθάνουν ποτέ». (Δικαία Κυβέρνησις, 1934, σελ. 7, 26) «Τα εκατομμύρια που ζουν τώρα (το 1937) τα οποία θα επιζήσουν του Αρμαγεδδώνος και ουδέποτε θα πεθάνουν θ’ αρχίσουν τότε να λαμβάνουν τα υλικά οφέλη της Βασιλείας του Θεού υπό τον Χριστόν». (Σκοπιά 15-3-1937, σελ. 91).

Στο φως των κραυγαλέων αποτυχιών της εκστρατείας των ‘Εκατομμυρίων’ για το 1925 και της ολοφάνερης διάψευσης όλων των προβλέψεων σχετικά μ’ αυτό το έτος, προκαλεί κατάπληξη το γεγονός ότι θα μπορούσε κάποιος να γράφει τα ακόλουθα στο έντυπο ‘Παρηγορία’, της 27^ης Ιουλίου 1938, σχετικά με το βιβλίο Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων: «Το βιβλίο περιέχει πλήρεις και άφθονες αποδείξεις της εγκυρότητας του λόγου και της αλήθειας του. Υποστηρίζεται από ένα πίνακα 473 εδαφίων εχόντων σχέση με το θέμα». Εξετάστε επίσης, τι δημοσιεύθηκε το 1984. Στην αφήγησή του με θέμα «Ο Ιεχωβά Με Αντάμοιψε», ο Κάρλ Κλάϊν, μέλος του Κυβερνώντος Σώματος από το 1974, αναφέρθηκε στις αναμνήσεις του για την αποτυχία του αγγέλματος για το 1925. Μιλώντας για τον Ρόδερφορντ «σχετικά με τις άστοχες δηλώσεις του ως προς αυτό που θα έπρεπε να αναμένωμε το 1925, κάποτε μας ομολόγησε στο Μπέθελ, ‘Γελοιοποιήθηκα’. (Σκοπιά 1 Φεβρ. 1984, σελ.24) Τι μπορούμε να πούμε για τον Θεό και τις Γραφές ως την υποτιθέμενη πηγή του αγγέλματος; Είναι εκπληκτικό ότι αυτή η ομολογία (περί γελοιοποίησης) χρησιμοποιήθηκε ως παράδειγμα της ταπεινότητος του Ρόδερφορντ που είναι, μάλιστα, άξιο μίμησης! Η Σκοπιά 1^ης Δεκεμβρίου 1993, σελίδα 18, αναφέρει: «Ο Ιωσήφ Ρόδερφορντ, βαθιά μέσα του ήταν ένας ταπεινός άνθρωπος. Για παράδειγμα, κάποτε έκανε μερικές δογματικές δηλώσεις όσον αφορά το τι μπορούσαν να αναμένουν οι Χριστιανοί το 1925. Όταν τα γεγονότα δεν υποστήριξαν τις προσδοκίες του, είπε ταπεινά στην οικογένεια Μπέθελ ότι είχε γελοιοποιηθεί».

Η Γέννησις του Έθνους

Το άρθρο του Ρόδερφορντ ‘Η Γέννησις του Έθνους’ στη Σκοπιά 1 Μαρτίου 1925 (15 Μαρτίου στην Ελληνική), θεωρείται από τον Ιωσήφ Ζύγκμουντ και άλλους μη-Μάρτυρες παρατηρητές σαν μια προσπάθεια στις αρχές του έτους να προετοιμάσει τους πιστούς για την αποτυχία των προβλέψεων για το 1925 – να εκτρέψει την προσοχή ‘με μια δραματική αναγγελία ότι έχει εκπληρωθεί τάχα μια σημαντική προφητεία που έχει σχέση με το κίνημα’. Συνοπτικά, ο Ρόδερφορντ εξήγησε ότι «Η Γέννησις του Έθνους (η Βασιλεία του Θεού) είχε λάβει χώρα το 1914, ο Σατανάς και οι δαιμονικές του ορδές είχαν εκβληθεί απ’ τον ουρανό και είχαν ριχτεί στη γη, και το 1918 άρχισε να διώκει τα μέλη της Εκκλησίας στη γη. Αξιωματούχοι της Σκοπιάς φυλακίσθηκαν, και μετά την απελευθέρωσή τους στις 26 Μαρτίου 1919, η Εκκλησία ‘έφυγε εις την έρημον’ για 1260 κατά γράμμα ημέρες... στο τέλος των οποίων το υπόλοιπον της Εκκλησίας πάνω στη γη κάνει μια θαρραλέα διακήρυξη της πίστεως και της υποταγής στον Βασιλέα και τη Βασιλεία και διακηρύττει την αποφασιστικότητά της να αρχίσει να διεξάγει αγώνα εναντίον της αυτοκρατορίας του Σατανά έως ότου την αποκλείσει από τη γη». Η πληρέστερη εγκατάσταση της Βασιλείας προϋπέθετε την αναμέτρηση μεταξύ του νέου έθνους και του Βασιλέα του από τη μια πλευρά, και του Σατανά και των δυνάμεών του από την άλλη. (Ζύγκμουντ, 825)

Το άρθρο Η Γέννησις του Έθνους περιγράφεται από τους συγγραφείς της Σκοπιάς σαν μια ‘λαμπρή έκλαμψη Γραφικής κατανόησης ’και ως ‘δραματική’, και κατατάσσεται στα ‘Αξιοσημείωτα Γεγονότα’ της ιστορίας των Μαρτύρων του Ιεχωβά. (Βιβλίο Αποκάλυψη, 1988, 2006 και σελ.177). Γιατί προσδιορίσθηκε έτσι; Το βιβλίο Διαγγελείς, στη σελίδα 78, εξηγεί: «Παρουσίαζε μια διαφωτισμένη κατανόηση του κεφαλαίου 12 της Αποκάλυψης, κατανόηση την οποία μερικοί δυσκολεύθηκαν να τη δεχτούν». Γιατί; «Διότι ήταν μια εντυπωσιακή παρέκκλιση από αυτό που είχε δημοσιευθεί στο Τετελεσμένο Μυστήριο το οποίο πρέπει να υπομνησθεί, ισχυριζόταν ότι περιείχε τη Θεόδοτη ερμηνεία της Αποκάλυψης. (Σκοπιά 15 Δεκεμβρίου 1917, σελ. 6188).

Το να το πούμε αυτό ‘εντυπωσιακή παρέκκλιση’ είναι το λιγότερο. Ακριβέστερα θα το λέγαμε ‘συγκλονιστική αντίφαση’, όπως φαίνεται παρακάτω. Η επικεφαλίδα στο 12 κεφάλαιο της Αποκάλυψης στο Τετελεσμένο Μυστήριο είναι Η Γέννησις του Αντιχρίστου (σελ. 299), ενώ το άρθρο του Ρόδερφορντ Γέννησις του Έθνους το εξηγούσε ως τη Γέννηση της βασιλείας του Θεού το 1914 ή, όπως διατυπώθηκε στο βιβλίο Τότε Ετελέσθη το Μυστήριο του Θεού (1969): Η Ουράνια Γέννησις της Μεσσιανικής Βασιλείας του Θεού. (σελ. 297) Και στο πιο πρόσφατο βιβλίο Αποκάλυψη (1988), Γεννιέται η Βασιλεία του Θεού! Συνεπώς, δεν προκαλεί μεγάλη απορία το γεγονός ότι ‘μερικοί το βρήκαν δύσκολο να αποδεχθούν αυτή την ερμηνεία’.

Μολονότι το άρθρο του Ρόδερφορντ αρχίζει με την (υποκριτική) δήλωση, «Αυτά που δημοσιεύονται εδώ δεν διατυπώνονται δογματικά. Εμπιστευόμενοι στον Κύριον για καθοδηγία, για τον προσεκτικό και μετά προσευχής καθαγιασμό των κεχρισμένων… κλπ.», αυτό δεν ίσχυε. Σε μια επιστολή προς τον Ρόδερφορντ, που δημοσιεύθηκε στη Σκοπιά 1 Ιουνίου 1925, σελ. 175, το μέλος του [διοικητικού] συμβουλίου Τζ. Α. Μπόνετ, γράφει:

Η Γέννησις του Έθνους είναι ασφαλώς πειστική και απολύτως ικανοποιητική για τη διάνοιά μου… Το άρθρο του Πύργου [της Σκοπιάς] είναι αδιαφιλονίκητα ορθόν. Αναμφισβήτητα, αυτή η ερμηνεία ίσως αποδειχθεί μέσον κοσκινίσματος, αλλά οι πραγματικά ένθερμοι και ελικρινείς πιστοί θα σταθούν ακλόνητοι και θα το δεχθούν ως περαιτέρω εκδήλωσιν της αγάπης του Θεού δίδοντας αυτήν την πρόσθετον απόδειξιν ότι Η ΕΤΑΙΡΙΑ είναι ο τιμημένος δούλος και επρόσωπός του... Μόνον οι αποκλίνοντες θα διαφωνήσουν με την ερμηνεία και θα ανταγωνισθούν τις σκέψεις που εκτίθενται σ’ αυτό το άρθρο, και ο Σατανάς αναμφισβήτητα θα τους χρησιμοποιήσει όλους αυτούς για να αναστατώσει τις διάνοιες των ασταθών...

Είναι καταφανές ότι η επιστολή του Μπόνετ είχε σκοπό να τρομοκρατήσει και να αμφισβητήσει οποιονδήποτε θα διαφωνούσε με το ‘νέο φως’ του Ρόδερφορντ, το οποίο κατά τα άλλα, ΄δεν διατυπώθηκε δογματικά’. Ένα απόσπασμα του άρθρου Η Γέννησις του Έθνους θα αποδείξει ότι ήταν μια προσπάθεια να συνεχίσει το δραματικό ‘πνεύμα’ της εκστρατείας των ‘Εκατομμυρίων’, αλλά χωρίς να θέτει μια καθορισμένη μελλοντική χρονολογία προς εκπλήρωσιν: «Το Νέο Έθνος γεννιέται. Η δόξα του θα γεμίσει όλη τη γη. Η ημέρα της απελευθέρωσης είναι προ οφθαλμών. Ας διακηρυχθούν αυτά τα καλά νέα στους λαούς της γης. Η νίκη είναι του Βασιλέως μας. Πιστοί τώρα προς το τέλος του πολέμου, θα θερμαινόμεθα στον ήλιο της αγάπης του, όπου θα υπάρχει πληρότητα ευφροσύνης και απολαύσεων για πάντα».—Σκοπιά 1 Μαρτίου 1925, σελ. 74).

Η Επίδραση του 1925 στη Ζωή των Πιστών

Πώς επηρέασαν οι προβλέψεις για το 1925 τη ζωή πολλών Σπουδαστών της Γραφής; Σύμφωνα με εκθέσεις που κυκλοφορούν ακόμη από άτομα που ήταν τότε μέλη της κοινότητας των Σπουδαστών της Γραφής, μερικοί εγκατέλειψαν τις επιχειρήσεις τους, τις δουλειές τους, πούλησαν ακόμη και τα σπίτια τους με την προσδοκία ότι σύντομα θα ζουν σ’ έναν επίγειο παράδεισο... Πολυάριθμοι αγρότες Σπουδαστές των Γραφών στον Καναδά και τις Ηνωμένες Πολιτείες, αρνήθηκαν να σπείρουν και να καλλιεργήσουν τα χωράφια τους και κορόϊδευαν τους ομοπίστους που τα καλλιεργούσαν». (Τζέϊμς Πέντον, σελ.58)

Καταφανώς, πολλά άτομα παρακινήθηκαν από την εκστρατεία του αγγέλματος των ‘Εκατομμυρίων’ να γίνουν ακόλουθοι του κινήματος. Μπορούν να δοθούν πολλά παραδείγματα γι’ αυτό, αλλά το επόμενο αρκεί. Την Κυριακή (31 Μαΐου 1925) στη Συνέλευση του Μαγδεβούργου της Γερμανίας, ο Ρόδερφορντ ζήτησε από το ακροατήριο να σηκωθούν εκείνοι που είχαν δεχθεί την ‘αλήθεια’ από το 1922. Τα δύο τρίτα του ακροατηρίου σηκώθηκαν όρθια… Απ’ την άλλη πλευρά, αργότερα, πολλές χιλιάδες εγκατέλειψαν την οργάνωση λόγω της αποτυχίας του 1925 και της αυξανόμενης δυσαρέσκειας έναντι του Ρόδερφορντ. (Τζέϊμς Πέντον, σελ. 59)

Η Εμπειρία του Ουίλιαμ Σνελ

Διατηρούσαν αυτή τη χρονολογία ως κάτι το προεξέχον ενώπιόν μας και ενώπιον όλων των ανθρώπων, ως το έτος που θα ήρχετο η Βασιλεία με την επανεμφάνιση στη γη των αρίστων της Παλαιάς Διαθήκης ή των αρχόντων μεταξύ των Σπουδαστών της Γραφής. Η προσδοκία αυτή τονιζόταν με πάθος σε κάθε έκδοση της οργανώσεως εκείνο τον καιρό κι αυτό άφησε ένα βαθύ αποτύπωμα στη διάνοιά μας. Στην πραγματικότητα, αυτό στην ουσία προκάλεσε παράλογες ιδιορρυθμίες σε πολλούς από εμάς. Για παράδειγμα, θυμάμαι καλά ότι το φθινόπωρο του 1924, ο πατέρας μου προσφέρθηκε να μου αγοράσει ένα κουστούμι ρούχα τα οποία είχα πολύ ανάγκη. Του ζήτησα να μη το κάνει εφόσον απείχαμε μόνο λίγους μήνες από το 1925, οπότε θα ερχόταν η Βασιλεία.

Όταν το 1925 ήρθε και οι Αβραάμ, Ισαάκ, και Ιακώβ δεν εφάνησαν, απογοητεύθηκα. Αλλά κάποιες έξυπνες εξηγήσεις του Ρόδερφορντ… το Μάϊο του 1925 μετρίασαν τις ανησυχίες μου... Μας είπε εκείνο το βράδυ μεταξύ άλλων, ‘Παιδιά, φυσικά δεν θέλετε να πάτε στον ουρανό τώρα που ο Κύριος έχει για εσάς τόσο πολύ έργο να κάνετε. Ας τυπώσουμε βιβλία και πηγαίνετε στις λεωφόρους και τις παρόδους και διαφημίσατε, διαφημίσατε, διαφημίσατε τον Βασιλέα και την Βασιλεία έως ότου έρθει το τέλος’. Και μιλούσε εκείνο το βράδυ επί δύο ώρες και όταν τελείωσε, μας είχε πείσει τους ανόητους να μην πάμε στον ουρανό.

(Ουίλλιαμ Σνελ, ‘30 Χρόνια Σκλάβος της Σκοπιάς’, σελ. 33.34)

Ακόμη και όταν οι προσδοκίες για το 1925 προωθούνταν δυναμικά, κάτι δεν πήγαινε καλά όπως αφηγείται ο Σνελ: «Ωστόσο, εκείνο τον καιρό, κάποιοι ώριμοι [αδελφοί] μεταξύ των Σπουδαστών της Γραφής άρχισαν ν’ αντιλαμβάνονται και να σχολιάζουν την ασυμφωνία των δηλώσεων της Εταιρίας ότι το 1925 ήταν η απαρχή των αποδείξεων της Βασιλείας και του τέλους του παρόντος πονηρού κόσμου, και των αποδείξεων ότι ταυτόχρονα η Εταιρία επέκτεινε τις δραστηριότητές της αγοράζοντας γη και κτίρια, και παραγγέλνοντας εκτυπωτικά πιεστήρια για την επέκτασή της! Αυτά τα δύο δεν συμβιβάζονταν». (Σνελ, σελ. 33, 34).

Παρ’ όλα αυτά, ο Σνελ δεν εγκατέλειψε το κίνημα μέχρις ότου, όπως ο ίδιος αναφέρει: «Κάποια Κυριακή βράδυ το 1953, ανενόχλητα βγήκα από την Αίθουσα Βασιλείας για να μην επιστρέψω ποτέ». (Σνελ, σελ.199).

Συμπέρασμα

Ο τίτλος αυτού του άρθρου, Το Φιάσκο του 1925, ‘Εκατομμύρια Ήδη Ζώντων δεν θα Πεθάνουν Ποτέ’, είναι κατάλληλος. Εντούτοις, το βιβλίο ‘Διαγγελείς’ (σελ.633), αφού αναλύει άλλες αποτυχημένες ερμηνείες της βιβλικής προφητείας και καταλήγει στο 1925, αναφέρει: «Μερικές προσδοκίες δεν εκπληρώθηκαν». Στην πραγματικότητα, όπως αποδείχθηκε νωρίτερα, καμία απ’ τις προσδοκίες δεν εκπληρώθηκε! Ήταν όντως ένα φιάσκο – μια πλήρης αποτυχία. Και από Γραφική άποψη, ήταν μια ψευδοπροφητεία. Και πρέπει να θυμόμαστε ότι τα έντυπα της Σκοπιάς ισχυρίζονται ότι αυτό το άγγελμα που αποδείχθηκε ότι ήταν ψεύτικο, προερχόταν τάχα από τον Θεό και ήταν εγκεκριμένο από αυτόν!

Μετάφραση Ν. X.

http://www.oodegr.com/paratir/ekdos/ekatommyria_zwntwn_2.htm

Προτείνουμε και αυτό το άρθρο...

Μπεθ-Σαρίμ_Ένα Μνημείο Ψευδοπροφητείας.pdf

Εγκληματικά δόγματα και ψυχικές παθήσεις πίσω από τις υποσχέσεις της εταιρείας «Σκοπιά» και της σέκτας των «Μαρτύρων του Ιεχωβά»

2010-11-30T01:27:00.000-08:00

Σύγχρονες ανθρωποθυσίες στο βωμό μιας οργάνωσης

Papyrus 52

1. Εισαγωγικά

2. Ανθρωποθυσίες με την άρνηση των μεταγγίσεων

3. Επιστημονικά πορίσματα για ψυχώσεις που προκαλούν οι μέθοδοι της «Σκοπιάς» στα ανυποψίαστα θύματά της

4. Επίλογος

1. Εισαγωγικά

Η εποχή των blogs, το έχουμε ξαναπεί, εκτός από τρόπος ανθρώπινης έκφρασης και διάδοσης της γνώσης από ανθρώπους με τίμια συνείδηση, έχει γίνει και πεδίο δράσης διαφόρων προπαγανδιστών.

Έχουμε λοιπόν βρει στο διαδίκτυο κάποια blogs με ΚΡΥΜΜΕΝΗ την ταυτότητά τους, τα οποία συντηρούν οπαδοί των δογμάτων της «Σκοπιάς». Ασφαλώς, το σκοτάδι είναι το αγαπημένο όπλο της εταιρείας του Μπρούκλιν, όπως και κάθε ανθρώπου που βρίσκεται μακριά από τον Θεό: «αν ισχυριστούμε πως έχουμε κοινωνία με το Θεό, ενώ ζούμε στο σκοτάδι, λέμε ψέματα, και οι πράξεις μας δε συμφωνούν με την αλήθεια» (Α΄ Ιω. 1,6).

Ενώ κάθε Ορθόδοξος με blog θεολογικού περιεχομένου θα δήλωνε πεντακάθαρα και με υπερηφάνεια την θρησκευτική του ταυτότητα, κάποιοι οπαδοί τής εταιρίας Σκοπιά κρύβονται στο σκοτάδι ώστε να παραπλανούν τα θύματά τους με την κάλυψη ότι -τάχα- είναι «ουδέτεροι ερευνητές της αλήθειας» (μόνο που από τα κείμενά των ‘ουδέτερων’, προκύπτει 100% ταύτιση με όσα διδάσκει η ‘Σκοπιά’!). Για τέτοιου είδους blog έχουμε ξαναμιλήσει και αφιερώσει ειδικό άρθρο με τίτλο, ‘Αιρετική προπαγάνδα μέσω ιστολογίων’.

Τους βλέπουμε λοιπόν να αντιγράφουν τα εγχειρίδια της «Σκοπιάς» και να θέλουν να αποδείξουν με αυτοσχεδιαστικά συνονθυλεύματα (ας είναι καλά στις μέρες μας το Google Books) ότι η Ορθοδοξία έχει κλέψει δόγματα από την …αρχαία ελληνική φιλοσοφία (ήδη ετοιμάζουμε ειδικό άρθρο για το θέμα, και όποιος δει τις παραχαράξεις που έχουν κάνει στο περιεχόμενο των κειμένων εκκλησιαστικών συγγραφέων και σύγχρονων θεολόγων, θα μείνει άφωνος…).

Μας έκαναν πάντως να θυμηθούμε ότι ενώ γράφουν ψεύδη για την Ορθόδοξη Εκκλησία, εκείνοι υιοθετούν την ειδεχθέστερη ειδωλολατρική πρακτική που υπήρξε, αυτή των ανθρωποθυσιών, η οποία επιβάλλεται από τη «Σκοπιά» στα αθώα θύματά της μέσω της απαγόρευσης των μεταγγίσεων αίματος, που έχουν ως αποτέλεσμα τον θάνατο ενηλίκων ή και παιδιών ακόμα (με τη σύμφωνη γνώμη των γονιών τους), δήθεν στο όνομα του Θεού!

2. Ανθρωποθυσίες με την άρνηση των μεταγγίσεων

Για όποιον αντέχει, παραθέτουμε μερικά θλιβερά αποσπάσματα από περιοδικό των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», που έχει μάλιστα τον τίτλο «Ξύπνα» και εκδόθηκε στις 22 Μαΐου του 1994. Διαβάστε σε τι κατάσταση οδηγεί ακόμα και μικρά παιδιά η εταιρεία του Μπρούκλιν, και κατόπιν προσευχηθείτε να απεγκλωβίσει ο Θεός τα αθώα θύματά από τα νύχια της αμερικανικής εταιρείας:

Αποσπάσματα από το περιοδικό ‘Ξύπνα’, των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» (τεύχ. 5 (1994), σελ. 4):

«Αυτός (16 χρόνων) και η οικογένεια του ήταν Μάρτυρες του Ιεχωβά, οι οποίοι απορρίπτουν τις μεταγγίσεις αίματος […]

Ο Δρ Ζαρντίν ρώτησε: ‘Συνειδητοποιείς ότι μπορεί να πεθάνεις αν δεν κάνεις μετάγγιση αίματος;’

‘Ναι’.

'Και είσαι πρόθυμος να το κάνεις αυτό;'

‘Αν χρειαστεί’» (!)

σελ. 4-5:

«Μαμά... Να παρακούσω τον Θεό και να παρατείνω τη ζωή μου για λίγα χρόνια τώρα και στη συνέχεια εξαιτίας της ανυπακοής μου στον θεό να χάσω την ανάσταση και να μη ζήσω για πάντα στην παραδεισένια γη του αυτό απλώς δεν είναι έξυπνο» (!)

σελ. 8:

«Η κηδεία του ήταν η μεγαλύτερη που είχε δει ποτέ το γραφείο τελετών...ήταν ένας από τους ΠΟΛΛΟΥΣ νεαρούς που θέτουν τον Θεό στην πρώτη θέση» (!)

σελ. 9:

«Οι θεράποντες γιατροί της Λενί (12 χρόνων) αποφάσισαν ότι θα έπρεπε να της γίνει μετάγγιση συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων και αιμοπεταλίων και να αρχίσει αμέσως χημειοθεραπεία... Η Λενί είπε ότι δεν ήθελε αίμα ή παράγωγα αίματος, ότι είχε διδαχτεί πως ο Θεός το απαγορεύει αυτό... Οι γονείς της υποστήριζαν τη στάση της».

σελ. 9-10:

«Δεν θέλω καθόλου αίμα ή παράγωγα αίματος. Θα προτιμούσα να δεχτώ το θάνατο, αν είναι ανάγκη, παρά να παραβιάσω την υπόσχεση που έχω δώσει στον Ιεχωβά Θεό» (!)

σελ. 10:

«Έπειτα από μια ατελείωτη, δύσκολη νύχτα, στις 6:30 π.μ., στις 22 Σεπτεμβρίου 1993, η Λενί κοιμήθηκε τον ύπνο του θανάτου στην αγκαλιά της μητέρας της... Στην κηδεία παρευρέθηκαν 482 άτομα».

σελ. 12: [Σημείωση: αυτή η διήγηση κατά τη γνώμη μας είναι η πιο αποκαλυπτική για τις ψυχώσεις που προκαλεί η ‘Σκοπιά’ στα θύματά της]

«Η πρώτη νύχτα της Λίζας στο Νοσοκομείο για Άρρωστα Παιδιά του Τορόντο ήταν χειρότερη από εφιάλτη. Εισάχτηκε στις τέσσερις το απόγευμα και της έκαναν αμέσως μια σειρά εξετάσεις. Δεν την πήγαν στο δωμάτιο της παρά μόνο στις έντεκα και τέταρτο το ίδιο βράδυ. Τα μεσάνυχτα...μπήκε στο δωμάτιο μια νοσοκόμα και είπε: 'Πρέπει να σου βάλω λίγο αίμα […] Τι απάνθρωπη και βάναυση μεταχείριση επιβλήθηκε σε ένα άρρωστο και φοβισμένο 12χρονο κορίτσι στη μέση της νύχτας και σε ξένο περιβάλλον! Οι γονείς της Λίζας την είχαν πάει στο Νοσοκομείο για Άρρωστα Παιδιά του Τορόντο ελπίζοντας να βρουν καλοσυνάτους και συνεργατικούς γιατρούς. Αντί για αυτό, η κόρη τους υποβλήθηκε σε βασανιστική μετάγγιση […] Εκείνη εξήγησε πως την έκανε να νιώσει σαν σκυλί που το χρησιμοποιούσαν για πειραματόζωο, ότι ένιωσε σαν να τη βίαζαν... κυρίως την απασχολούσε το τι θα σκεφτόταν ο Ιεχωβά για το ότι παρέβη το νόμο του εναντίον της»(!)

Βλέπουμε λοιπόν καθαρά, μια ειδωλολατρική πρακτική εξευμενισμού του Θεού με ανθρωποθυσία: η εντολή του «θεού» (τους) είναι θάνατος και ο πιστός πρέπει να υπακούσει, αλλιώς κινδυνεύει με ολοκληρωτικό αφανισμό της ύπαρξής του κατά τη Δευτέρα Παρουσία.

Αυτό φυσικά αποτελεί παράβαση της βιβλικής διδασκαλίας καθώς στην περίφημη δοκιμασία του Αβραάμ, ο ίδιος ο Θεός παρεμβαίνει και ματαιώνει τη θυσία του παιδιού του (Γεν. 22,9-13) δείχνοντας αποστροφή για κάτι τέτοιο. Επίσης, ο Απ. Παύλος μας δείχνει πόσο κακό είναι να οδηγείται κάποιος στην αυτοκτονία με οποιονδήποτε τρόπο, αφού όταν κάποιος φρουρός θέλησε να αυτοκτονήσει, «ο Παύλος του φώναξε ‘Μην κάνεις κανένα κακό στον εαυτό σου’» [‘Μηδέν πράξης σεαυτώ κακόν’] (Πράξ. 16,27-28).

Φανταστείτε ότι η απαγόρευση βρώσης αίματος που παραδόξως την ταυτίζουν με την μετάγγιση(!) δεν περιλαμβάνεται ούτε καν στις 10 εντολές. Και το λέμε αυτό, διότι είναι πολύ σημαντικό να καταλάβουμε ότι ο Ιησούς, για την 4^η εντολή (‘Μνήσθητι την ημέρα των σαββάτων αγιάζειν αυτήν…’) λέει τα εξής, όταν είδε στην συναγωγή τον άνθρωπο με το παράλυτο χέρι και θέλησε να τον θεραπεύσει την ημέρα του Σαββάτου: «Επιτρέπει ο νόμος να κάνει το Σάββατο κανείς καλό ή να κάνει κακό; Να σώσει μια ζωή ή να την αφήσει να χαθεί;» (Μαρκ. 3,1-4). Δηλαδή, αν ο Ιησούς, ως πνεύμα του Νόμου, υποδεικνύει τη σωτηρία του ΧΕΡΙΟΥ ενός ανθρώπου, μπορούμε να κατανοήσουμε σε πόσο υψηλό σημείο τίθεται η σωτηρία της ίδιας της ζωής του.

[Μάλιστα, αξίζει να αναφέρουμε ότι εμφανίστηκε και μια αντίπαλη ομάδα ΜΕΣΑ από τη σέκτα των «Μαρτύρων του Ιεχωβά», η οποία διδάσκει ότι η μετάγγιση αίματος θα πρέπει να επιτρέπεται! Η ιστοσελίδα της «αιρετικής» αυτής ομάδας βρίσκεται εδώ: http://www.ajwrb.org/ .]

Γιατί λοιπόν η Σκοπιά επέλεξε να ερμηνεύσει με το ζόρι την «βρώση αίματος» ως «μετάγγιση», με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν τα αθώα θύματά της; Για παράδειγμα, ένα ενδεικτικό εδάφιο που δίνει η Εταιρεία για να υποστηρίξει την άρνηση των μεταγγίσεων είναι το Πράξ. 15,28, 29, και θεωρεί συνώνυμά του τα εξής εδάφια:

Γέν. 9,4: «κρέας με… αίμα… δεν πρέπει να φάτε».

Λευιτ. 3,17: «Δεν πρέπει να τρώτε… κανένα απολύτως αίμα».

Λευιτ. 7,26: «…δεν πρέπει να φάτε καθόλου αίμα», κ.λπ. κ.λπ.

Όταν λοιπόν το προφανές (τρώω αίμα) μετατρέπεται σε κάτι τόσο άσχετο (μετάγγιση), μάλλον υπάρχει κάποιος λόγος, ο οποίος είναι ο εξής: όταν είσαι μια μικρή ομάδα μέσα σε έναν τεράστιο αριθμό προτεσταντικών αιρέσεων, χρειάζεται να λειτουργήσεις όπως ένας καλός διαφημιστής και να βρεις αυτό το «κάτι» που θα κάνει τους άλλους να προσέξουν το «προϊόν» σου. Άλλωστε, η ιστορική μελέτη έχει δείξει ότι όλες οι αιρέσεις «έχουν μια θεωρητική κατοχύρωση, στο έπακρο τονισμένη»[1]. Τα αφεντικά της «Σκοπιάς», για να διαφημίσουν τη σέκτα τους επέλεξαν μια εμμονή στο όνομα «Ιεχωβά»[2], και την αποχή από τις μεταγγίσεις.

Και βέβαια ακούγονται τουλάχιστον αστείες οι αναφορές της Σκοπιάς σε επιστήμονες που δήθεν συμφωνούν μαζί της, ότι δεν πρέπει να γίνονται μεταγγίσεις επειδή κάνουν «κακό» και έχουν παρενέργειες! Δυστυχώς η «Σκοπιά» επικαλείται την επιστήμη ΜΟΝΟ όταν την βολεύει και κάνει ότι δεν βλέπει όταν ο «Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας», με βάση τα στατιστικά του στοιχεία, μας λέει ότι παρά τις όποιες παρενέργειες «η μετάγγιση αίματος ΣΩΖΕΙ ΖΩΕΣ και ΒΕΛΤΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ»[3]. Και φυσικά, από την καθημερινότητά μας γνωρίζουμε πόσα αγαπημένα πρόσωπα θα είχαμε χάσει, αν δεν υπήρχε η σωτήρια αυτή πρακτική.

- Την επόμενη λοιπόν φορά που τα όργανα της «Σκοπιάς» θα σας μιλήσουν για «παρενέργειες» από τις μεταγγίσεις, εσείς ρωτήστε τους, «δηλαδή προτείνετε να σας πάρουμε στα σοβαρά όταν λέτε πως θα αφήσουμε π.χ. 1.000 ανθρώπους να πεθάνουν, για να μην υπάρξουν ποσοστά παρενεργειών σε μερικούς εξ αυτών;»!! Επίσης ρωτήστε τους, «αν σας ενδιαφέρει η υγεία των ανθρώπων, γιατί δεν απαγορεύει η Σκοπιά τη λήψη ΟΛΩΝ των φαρμάκων στους οπαδούς της, αφού ΟΛΑ έχουν παρενέργειες και αρκετά επώδυνες μερικές φορές;». Επίσης, ρωτήστε τους, «γιατί δεν αφήνουν τους οπαδούς τους να πεθαίνουν από άλλες αρρώστιες, προτείνοντάς τους να μην παίρνουν ΚΑΝΕΝΑ φάρμακο αφού όλα έχουν παρενέργειες;».

Ας μην γελιόμαστε. Η εταιρεία του Μπρούκλιν δεν ενδιαφέρεται ούτε για τα πορίσματα της επιστήμης ούτε για τις παρενέργειες της μετάγγισης, παρά μόνο για την εφαρμογή του θανατηφόρου δόγματος της «Σκοπιάς».

- Επίσης, όταν τα όργανα της «Σκοπιάς», σας μιλήσουν για τη χρήση «υποκατάστατων» αίματος, εσείς ρωτήστε, «και μέχρι να αναπτυχθούν αρκετά ώστε να γίνουν προσβάσιμα σε όλους και σε επαρκείς ποσότητες αυτά τα ‘υποκατάστατα’, εμείς θα αφήσουμε τον κόσμο να πεθαίνει ενώ μπορούμε να τον σώσουμε;»!

- Και όταν τα όργανα της «Σκοπιάς», σας μιλήσουν για «γιατρούς που ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ ΜΑΖΙ ΤΟΥΣ και έχουν μιλήσει για τα κακά της μετάγγισης», εσείς πείτε τους ότι, «τις τυχόν παρενέργειες τις ξέρουμε όλοι, όμως εσείς ξέρετε κανένα γιατρό που να λέει αφήστε τον άνθρωπό σας να πεθάνει για να μην τον πιάσουν οι …παρενέργειες;». Αν δεν υπάρχουν τέτοιοι φονιάδες-γιατροί, τότε πως λέτε ότι «συμφωνούν μαζί σας»;

3. Επιστημονικά πορίσματα για ψυχώσεις στα θύματα της «Σκοπιάς»

Όσα είδαμε παραπάνω και διδάσκονται από την Εταιρεία «Σκοπιά» μέσω εντύπων που απευθύνονται σε όλη την οικογένεια, σίγουρα δεν δείχνουν φυσιολογικά. Είναι παράλογο και σαδιστικό να βάζεις παιδιά 12 χρόνων να διαβάζουν πόσο μεγάλη και πολυπληθής θα είναι η κηδεία τους, αν τους τύχει ένα απρόσμενο περιστατικό υγείας όπου θα χρειαστούν μια μετάγγιση αίματος.

Βεβαίως, αν συνδυάσουμε αυτά, με την διαρκή πίεση που ασκείται στα θύματα της Εταιρείας από την επερχόμενη καταστροφή του κόσμου η οποία αν τυχόν τους βρει έξω από την δήθεν «προστασία» της οργάνωσης θα σημάνει τον ολοκληρωτικό αφανισμό της ύπαρξής τους, τότε κατανοούμε ακόμα περισσότερο την παρακάτω, αποκαλυπτική έρευνα.

Η έρευνα αυτή και τα αποτελέσματά της καταγράφτηκαν στο βιβλίο των Harold George Koenig, Michael E. McCullough και David B. Larson, με τίτλο «Handbook of Religion and Health», [Εγχειρίδιο Θρησκείας και υγείας] (Oxford University Press, 2001).

Για να μην μακρηγορούμε, όσα καταγράφονται στην σελίδα 159 του βιβλίου αυτού, είναι εντυπωσιακά και μάλλον ανατριχιαστικά:

«Ο Σπένσερ (1975) μελέτησε 50 ‘Μάρτυρες του Ιεχωβά’ με σχιζοφρένεια, οι οποίοι είχαν γίνει δεκτοί στην «Υπηρεσία Ψυχικής Υγείας Ψυχιατρικών Νοσοκομείων Δυτικής Αυστραλίας», για μια περίοδο 36 μηνών μεταξύ του 1971 και 1973. Υπήρξαν τρεις φορές περισσότεροι σχιζοφρενείς (1.83/1000 εναντίον 0.61/1000) και σχεδόν τέσσερις φορές περισσότεροι παρανοϊκοί σχιζοφρενείς (1.4/1000 εναντίον 0.38/1000) στην ομάδα των ‘Μαρτύρων του Ιεχωβά’ απ’ ό, τι μεταξύ των άλλων προσώπων που ζουν στη χώρα […] Ο Σπένσερ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι ‘Μάρτυρες του Ιεχωβά’, είτε τείνουν να είναι άτομα που εκ των προτέρων έχουν ψυχωτικές τάσεις, και οι οποίοι «σπάνε» από την πίεση που τους ασκείται μέσω του επιθετικού προσηλυτισμού, είτε το να είσαι ‘Μάρτυρας του Ιεχωβά’ προκαλεί άγχος το οποίο τους καταβυθίζει στην ψύχωση»[4]!!

Είναι τρομερό: η διαρκής καταστροφολογία, η απειλή για τη ζωή των ίδιων και των παιδιών τους από τη στέρηση μιας απλής μετάγγισης αίματος, η απειλή της αποκοπής, η διαρκής πίεση για όλο και περισσότερο χρόνο αφιερωμένο στην οργάνωση, η απομόνωση από την εθιμική, παραδοσιακή ζωή του τόπου τους, οδηγεί τη σέκτα των «Μαρτύρων του Ιεχωβά» σε ποσοστά σχιζοφρενών ΤΕΤΡΑΠΛΑΣΙΑ από τον μέσο όρο...

Επίλογος

Άρα λοιπόν, η εταιρεία «Σκοπιά» η οποία θεωρεί τον εαυτό της «αγωγό του θεού»[5], διότι είναι γνωστή για την παράδοξη εμμονή της ότι ο Θεός ... στέλνει μηνύματα σε κάτι γραφεία στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης όπου είναι τα «μεγάλα κεφάλια» της εταιρείας[6], κρύβει τεράστιες παγίδες για τα θύματά της: διαρκή απειλή για τη ζωή των μελών της από μια πιθανή απαγόρευση μετάγγισης, και ασφυκτική ψυχολογική πίεση η οποία χειροτερεύει καθώς το άτομο απειλείται και με ολοκληρωτικό αφανισμό της ύπαρξής του από τον «Θεό», αν τυχόν αποστατήσει και φύγει από την οργάνωση. Και μάλιστα, για ένα πλάσμα όπως ο άνθρωπος, με τόσο ανεπτυγμένη αυτοσυνειδησία της ύπαρξής του, η ιδέα του ΑΠΟΛΥΤΟΥ ΑΦΑΝΙΣΜΟΥ του, που διδάσκεται από τη «Σκοπιά», είναι απολύτως τρομακτική. Άλλωστε, γι’ αυτό τη διδάσκει! Διότι η εταιρεία ξέρει πως αν οι οπαδοί της το πιστέψουν αυτό, θα το σκεφτούν πολύ πριν εγκαταλείψουν την οργάνωση.

Κάτι δεν πάει καλά λοιπόν με αυτόν τον δήθεν «αγωγό του θεού» που τολμά, μέσω του επίσημου περιοδικού του, να αυτοδιαφημίζεται ως προφητικός, και να ονομάζει τα μέλη του ‘προφήτες του θεού’:

«…όπως και οι γενναίοι προφήτες του αρχαίου Ισραήλ, οι Μάρτυρες του Ιεχωβά [...] προειδοποιούν τον λαό για την ημέρα της οργής του Θεού […] Καμία δίωξη δεν θα αποτρέψει τους σύγχρονους προφήτες του θεού, από την εκπλήρωση των εντολών τους…»[7](!!).

Όλα τα παραπάνω, και επιπλέον το γεγονός ότι είναι οι πιο αποτυχημένοι ψευδο-προφήτες που έχουν βγάλει ποτέ οι σέκτες του προτεσταντισμού, μας οδηγεί στο να σκεφτούμε ότι ο περίφημος «αγωγός» της Σκοπιάς οδηγεί τα θύματά του στον θάνατο (με την άρνηση των μεταγγίσεων) και στις ψυχώσεις, και σίγουρα όχι στον Θεό…

Σημειώσεις

[1] Ματσούκας Α. Νίκος, «Ορθοδοξία και Αίρεση στους εκκλησιαστικούς συγγραφείς του Δ΄, Ε΄, ΣΤ΄ αιώνα», 2η έκδ., Θεσσαλονίκη 1992, σελ. 113.

[2] Βλ. άρθρο Γιαχβέ στην Ορθόδοξη Εγκυκλοπαίδεια.

[3] Στο πρωτότυπο: «Blood transfusion saves lives and improves health» (http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs279/en/index.html).

[4] Στο πρωτότυπο: «Spencer (1975) studied 50 Jehovah's Witnesses with schizophrenia who had been admitted to Western Australian Mental Health Service Psychiatric Hospitals during a 36-month period between 1971 and 1973. There were three times more schizophrenics (1.83/1000 vs. 0.61/1000) and nearly four times more paranoid schizophrenics (1.4/1000 vs. 0.38/1000) in the Jehovah's Witnesses group than among other persons living in the country (p < .001, analysis uncontrolled). Spencer concluded that either Jehovah's witnesses tend to be prepsychotic individuals who then break down when pressures are placed on them by aggressive proselytizing or being a Jehovah's Witness itself induces stress that precipitates psychosis» (Βλ. και εδώ).

[5] «…αυτοί οι άντρες ‘επέκριναν τα άρθρα της Σκοπιάς, μη θέλοντας να δεχτούν ότι…είναι αγωγός του Θεού για την αλήθεια» (Περιοδικό «Σκοπιά», τεύχ. 11/Β (1992), σελ. 19-20, παρ. 7).

[6] «…η πνευματική τροφή είναι διαθέσιμη ΜΟΝΟ μέσω της θεοκρατικής οργάνωσης. Εμείς πρέπει να αποβλέπουμε πάντοτε στο διορισμένο αγωγό του Θεού για αξιόπιστες πληροφορίες, και όχι σε κάποιο δίκτυο χρηστών του Ιντερνέτ» (Περιοδικό «Διακονία της Βασιλείας», τεύχ. 9 (2002), σελ. 8).

[7] Στο πρωτότυπο: «…like the valiant prophets of ancient Israel, Jehovah’s witnesses […] warn the people of God’s day of wrath […] No amount of persecution will deter the modern prophets of God from fulfilling their commission…» (από το άρθρο με τίτλο «Aids for Understanding Prophecy», στο περιοδικό ‘Σκοπιά’, τεύχ. 4 (1952), σελ. 254).

Γιατί οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά πιστεύουν ότι έχουν την αληθινή θρησκεία; 1ο Μέρος

2010-11-13T09:24:00.000-08:00

Μια υποθετική συζήτηση, που διεισδύει στη "λογική" τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά και ανατρέπει τα αστήρικτα δεδομένα τους

Η συζήτηση τού παρόντος άρθρου, αν και φανταστική, δεν είναι διόλου υποθετική ή ψεύτικη. Είναι μια συζήτηση που προτείνεται από τον γράφοντα, σε συζητήσεις με Μάρτυρες τού Ιεχωβά, και σκοπό έχει να τους λογικεύσει, και να τους βοηθήσει να κατανοήσουν το αστήρικτο τών βεβαιοτήτων τους.

Ως πρώην Μάρτυρας τού Ιεχωβά, γνωρίζω καλά πώς σκέπτονται και τι θα μπορούσε να κλονίσει τις βεβαιότητες τών λογικότερων από αυτούς (γιατί δυστυχώς η λογική στην οργάνωση αυτή είναι είδος εν ανεπαρκεία). Εάν λοιπόν συναντήσετε κάποιον Μάρτυρα τού Ιεχωβά που διαθέτει στοιχειώδη λογική, και στοιχειώδη εντιμότητα, το πιθανότερο είναι ότι μέσω τής ακόλουθης συζήτησης, θα του δώσετε μια άκρη για να αρχίσει να σκέπτεται, και να αμφισβητεί κάποιες αστήρικτες βεβαιότητές του. Δεν έχει σημασία αν θα ανταποκριθεί άμεσα, ή αν θα χρειασθεί χρόνο. Σημασία έχει να γίνει αυτή η σπορά λογικής και αληθείας, και ο Θεός θα τον βοηθήσει και θα τον ευλογήσει κατά την προαίρεσή του.

Στην ακόλουθη φανταστική συζήτηση, εγώ ο ίδιος θα θέτω τις ερωτήσεις, ως Ορθόδοξος Χριστιανός, αλλά επίσης, εγώ ο ίδιος θα απαντώ, όπως θα απαντούσα, αν ήμουν ακόμα Μάρτυρας τού Ιεχωβά, και μου τίθεντο οι ερωτήσεις αυτές. Τότε, αν και σε αίρεση, θυμάμαι ότι δεν αρνιόμουν κάτι λογικό, ούτε χρησιμοποιούσα ανέντιμες μεθόδους στις συζητήσεις μου. (Γι' αυτό και με τη βοήθεια τού Θεού ελευθερώθηκα από την αίρεση αυτή). Το ίδιο θα εφαρμοσθεί και στο ακόλουθο άρθρο, καθώς ως Ορθόδοξος Χριστιανός θα θέτω ερωτήσεις, αλλά και ως πρώην Μάρτυρας θα υπεραμύνομαι με ειλικρίνεια τής οργάνωσης, πάντοτε όμως στα πλαίσια τής αλήθειας και τής λογικής. Συνθήκη που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στην αναίρεση τών ψευδών δεδομένων αυτής της θρησκείας, περί "αληθείας".

1. Μια φιλική προσέγγιση

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Καλημέρα σας! Σήμερα μοιράζουμε στην περιοχή σας το περιοδικό αυτό, που περιέχει ένα επίκαιρο θέμα, για τα πρωτοφανή δεινά που μαστίζουν τον σύγχρονο κόσμο. Πιστεύουμε ότι θα το βρείτε ενδιαφέρον. Είναι τών εκδόσεων τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά, και έχει το θέμα...

Ορθόδοξος: Καλημέρα φίλε μου! Χαίρομαι όταν συναντάω ανθρώπους που δαπανούν το χρόνο τους σε τόσο σημαντικά θέματα, όπως είναι η σχέση μας με τον Θεό. Και ελπίζω με την ευκαιρία τής συνάντησής μας αυτής, να έχεις το χρόνο να καθίσουμε κάπου και να μου λύσεις κάποιες απορίες που έχω για τη θρησκεία τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, έχω λίγο χρόνο στη διάθεσή μου. Έχετε ξανασυζητήσει με Μάρτυρες τού Ιεχωβά; Είσαστε Ορθόδοξος;

Ορθόδοξος: Ναι. Είμαι Χριστιανός Ορθόδοξος. Και αρκετές φορές έχω ξανασυζητήσει. Αλλά δεν βρήκα πειστικές απαντήσεις σε κάποια ερωτήματα που μου δημιουργήθηκαν για τη θρησκεία σας. Και θέλω να ελπίζω ότι ίσως εσύ θα μπορούσες να μου πεις κάτι περισσότερο...

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Με ποιους έχεις συζητήσει και δεν σε βοήθησαν; Είναι από εδώ;

Ορθόδοξος: Με πολλούς, από πολλές περιοχές. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι τώρα θα μπορούσες ίσως εσύ να μου δώσει αυτές τις απαντήσεις. Γιατί αφού βγαίνεις να κηρύξεις, σημαίνει ότι έχεις και τη δυνατότητα να δώσεις κάποιες απαντήσεις σε ερωτήσεις που θα προκύψουν.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ευχαρίστως, ελπίζω να μη σε απογοητεύσω. Ποια είναι η απορία σας;

2. Οι λόγοι που ένας Μάρτυρας τού Ιεχωβά πιστεύει ότι έχει την αληθινή θρησκεία

Ορθόδοξος: Το ερώτημά μου είναι κατ' αρχήν πολύ απλό. Αλλά πριν σε ρωτήσω, θέλω να σε ρωτήσω κάτι άλλο: "Πιστεύεις ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι η μοναδική αληθινή θρησκεία που υπάρχει σήμερα;" Φαντάζομαι ότι η απάντησή σου σε αυτό θα είναι θετική, ώστε να προχωρήσω στο ερώτημά μου.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, φυσικά! Διαφορετικά δεν θα ήμουν τώρα εδώ για να κηρύξω τη θρησκεία μου!

Ορθόδοξος: Πολύ ωραία! Άρα, μπορώ τώρα να διατυπώσω κι εγώ το βασικό μου ερώτημα: "Τι σε κάνει να πιστεύεις, ότι σήμερα υπάρχει μία μόνο αληθινή θρησκεία, και ότι αυτή είναι η δική σου;"

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Χαίρομαι που μου κάνεις αυτό το ερώτημα. Περίμενα κάτι πιο δύσκολο! Αυτό είναι πολύ απλό, και είμαι σίγουρος ότι θα πάρεις ικανοποιητικές απαντήσεις, γιατί είμαστε η μοναδική οργάνωση στον κόσμο, που μπορούμε να δώσουμε τεκμηριωμένα θετική απάντηση σε αυτό το ερώτημα.

Ορθόδοξος: Σε ακούω λοιπόν!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Κατ' αρχήν,

α) είμαστε η μοναδική οργάνωση στον κόσμο, που μπορεί να αποδείξει όλα όσα πιστεύει μέσα από την Αγία Γραφή. Επίσης,

β) ξεχωρίζουμε από τις άλλες θρησκείες για την ποιότητα τών ανθρώπων μας. Γιατί έχουμε τόση καθαρότητα στην οργάνωσή μας, που δεν θα βρεις πουθενά αλλού. Αυτές είναι οι δύο βασικές αποδείξεις. Από εκεί και πέρα, θα μπορούσα να σου αναφέρω και πολλές άλλες, εξ ίσου σημαντικές όμως, όπως:

γ) Είμαστε η μοναδική οργάνωση που ονομάζεται με το όνομα τού Θεού "Ιεχωβά", όταν όλες οι άλλες το αποκρύπτουν.

δ) Είμαστε η μοναδική οργάνωση που αν μελετήσεις την Αγία Γραφή, θα διαπιστώσεις ότι εκπληρώνουμε με ακρίβεια ένα σωρό προφητείες που δόθηκαν για εμάς από τον Ιησού Χριστό αλλά και από τους αρχαιότερους προφήτες,

ε) αλλά και είμαστε αυτοί που εκπληρώνουμε το χωρίο Ματθαίος 24/κδ: 14, το οποίο προφήτευσε ότι πριν έλθει το τέλος, θα γινόταν παγκοσμίως ένα τέτοιο κήρυγμα, σαν αυτό που κάνουμε σήμερα μόνο εμείς στον κόσμο.

στ) Και ακόμα είμαστε και η μοναδική θρησκεία που διακρατεί παγκοσμίως ουδετερότητα και απέχει από το δαιμονοκρατούμενο παγκόσμιο σύστημα, αμέτοχοι στους πολέμους και στα πολιτικά εγκλήματα που γίνονται σήμερα στον κόσμο.

ζ). Και τέλος, είμαστε οι μοναδικοί που αντιληφθήκαμε την αόρατη Β΄ Παρουσία τού Χριστού το 1914, και που από τότε κηρύττουμε μόνο εμείς αυτή την αλήθεια παγκοσμίως, για τον Βασιλέα Χριστό και τους σκοπούς του.

Σίγουρα αν σκεφθώ θα θυμηθώ και άλλους λόγους, αλλά νομίζω ότι αυτοί οι 7 λόγοι (αριθμός πληρότητας), είναι αρκετοί! Λοιπόν; Σου έλυσα την απορία;

3. Διαφορετικές προϋποθέσεις για το ποια είναι η αληθινή Εκκλησία

Ορθόδοξος: Πολύ ωραία! Θα ήθελα όμως να δούμε λίγο βαθύτερα το ερώτημά μου, γιατί φοβάμαι ότι δεν αποτελούν οι λόγοι που μου εξέθεσες, επαρκείς αποδείξεις για το ερώτημα που έθεσα. Και πράγματι, σημείωσα όπως είδες προσεκτικά τους 7 λόγους που μου ανέφερες, και σε διαβεβαιώ ότι θα δούμε τους λόγους αυτούς έναν - έναν, αλλά αργότερα. Τώρα θέλω πρώτα να δούμε λίγο βαθύτερα το ερώτημα που σου έθεσα:

"Γιατί πιστεύεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει σήμερα μία αληθινή θρησκεία, μεταξύ τών χιλιάδων θρησκειών που υπάρχουν;"

Γιατί το να συζητάμε "ποια είναι η αληθινή θρησκεία", ΠΡΟΫΠΟΘΕΤΕΙ ότι θα πρέπει να δώσουμε μια απάντηση σε αυτό το κάπως βαθύτερο ερώτημα. Γιατί δηλαδή πρέπει να λάβουμε ως δεδομένο, το ότι υπάρχει σήμερα μια αληθινή θρησκεία; Δεν συμφωνείς ότι πρέπει να δούμε πρώτα αυτό το ερώτημα;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Με ξαφνιάζει το ερώτημά σου αυτό, γιατί απ' ό,τι θυμάμαι, όταν σε ρώτησα, μου είπες ότι είσαι Ορθόδοξος Χριστιανός. Υποτίθεται ότι κι εσείς οι Ορθόδοξοι πιστεύετε ότι υπάρχει μία μόνο αληθινή θρησκεία, και ότι είναι η δική σας. Και γνωρίζοντας ότι αυτό πιστεύετε, ξεκίνησα από την κοινή βάση που έχουμε, στο ότι δηλαδή θεωρούμε δεδομένο το ότι υπάρχει μία αληθινή θρησκεία. Γιατί σε μια συζήτηση πρέπει να ξεκινάμε από την κοινή μας βάση, και πάνω σε αυτή να οικοδομήσουμε τα συμπεράσματά μας. Εκτός αν εσύ δεν πιστεύεις ότι έχετε οι Ορθόδοξοι την μόνη αληθινή θρησκεία!

Ορθόδοξος: Και βέβαια πιστεύω ότι η μόνη αληθινή λατρεία είναι η λατρεία τής Ορθοδοξίας και βέβαια πιστεύω ότι δεν υπάρχει άλλη Εκκλησία τού Κυρίου Ιησού Χριστού, εκτός από την Ορθόδοξη. Όμως πρέπει να ξέρεις, ότι αυτό δεν αποτελεί κοινή μας βάση, έστω και αν σε αυτό συμφωνούμε, δηλαδή στο ότι υπάρχει μόνο μία αληθινή Εκκλησία. Και ο λόγος που το λέω αυτό, είναι ότι εμείς έχουμε πολύ διαφορετικές προϋποθέσεις από εσάς, για τα χαρακτηριστικά που έχει η αληθινή Εκκλησία. Εμείς βασίζουμε αυτή την πεποίθησή μας, σε αρκετά διαφορετικούς λόγους, από αυτούς τους 7 που μου ανέφερες πριν. Συνεπώς, αφού δεν βασίζουμε την κοινή πεποίθησή μας περί "μίας μόνο αληθινής Εκκλησίας" στους ίδιους λόγους, πρέπει κατ' ανάγκην να δούμε κατά πόσον στέκει αυτή η πεποίθηση, ξεχωριστά για τον καθένα από εμάς. Πρέπει δηλαδή να μου αιτιολογήσεις ολόκληρη τη λογική, βάσει τής οποίας φθάνεις στο συμπέρασμα ότι υπάρχει "μία μόνο αληθινή Εκκλησία", και να δούμε αν αυτή η λογική στέκει, ή αν περιέχει λογικά άλματα. Ομοίως, θα κάνω κι εγώ το ίδιο αργότερα, για να στηρίξω τη δική μου πεποίθηση.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Δηλαδή, εσείς τι αποδείξεις έχετε για το ότι είσαστε η αληθινή θρησκεία;

Ορθόδοξος: Επειδή ακριβώς, όπως σου είπα, οι δικοί μας λόγοι είναι πολύ διαφορετικοί από τους δικούς σας, αν τους ανέλυα αυτή τη στιγμή, όχι μόνο δεν θα τους κατανοούσες σε βάθος, αλλά θα ξεφεύγαμε από το θέμα μας, που είναι να λύσεις τις δικές μου απορίες επί τής δικής σου πίστης. Γι' αυτό, θα ήθελα να ασχοληθούμε ειδικά με τα ερωτήματά μου για τη δική σας πίστη χωρίς να επεκταθούμε στις δικές μας προϋποθέσεις τής αληθινής Εκκλησίας. Και όταν ολοκληρώσουμε αυτή τη συζήτηση, (έστω και αν χρειασθεί να ξανασυναντηθούμε, αν δεν έχεις αντίρρηση), εάν οι δικοί σου λόγοι είναι επαρκείς και τεκμηριωμένοι, τότε ήδη οι δικοί μου λόγοι θα έχουν ήδη αυτόματα αναιρεθεί. Εάν όμως οι δικοί σου λόγοι αποδειχθούν ανεπαρκείς, τότε θα είσαι σε θέση να προσέξεις καλύτερα, και βαθύτερα, τους δικούς μου λόγους, και να τους κρίνεις ανάλογα.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Κατάλαβα, και συμφωνώ, και είμαι πρόθυμος να συναντηθούμε όσες φορές χρειασθεί. Πάντως σημειώνω κι εγώ, ότι "μου χρωστάς" να μου αναφέρεις τις δικές σας προϋποθέσεις για την αληθινή θρησκεία, γιατί είμαι περίεργος, τι διαφορετικό θα μπορούσες να βρεις από τις δικές μας προϋποθέσεις.

4. Είχε ο Θεός πάντοτε μια οργάνωση;

Ορθόδοξος: Ωραία! Λοιπόν; "Γιατί πιστεύεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει σήμερα μία αληθινή θρησκεία, μεταξύ τών χιλιάδων θρησκειών που υπάρχουν;"

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Επειδή ο αληθινός Θεός ο Ιεχωβά, είναι Θεός τάξεως και Θεός αληθείας. Και θα ήταν αντίθετο από την προσωπικότητά του, να μην έχει μια ξεκάθαρη και συνεπή προς την αλήθεια αληθινή θρησκεία. Θα ήταν αντίθετο με Αυτόν, να αφήνει τον λαό Του μπερδεμένο, να βολοδέρνει ανάμεσα σε χιλιάδες διαφορετικές θρησκείες, χωρίς να δίνει τα ντοκουμέντα εκείνα που θα υπεδείκνυαν το ποια απ' όλες αυτές είναι η αληθινή θρησκεία, δια της οποίας μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί. Γι' αυτό ο Θεός σε όλη την ιστορία, είχε πάντοτε μια οργάνωση. Κάποτε ήταν ο Αδάμ και η Εύα στον Παράδεισο, μετά ήταν ο Νώε και η οικογένειά του, μετά ο Αβραάμ και οι ομόπιστοί του, και αργότερα ο λαός Ισραήλ με τον Μωσαϊκό Νόμο. Και από την εποχή τού Χριστού, είναι η Χριστιανική Εκκλησία, που σήμερα εκφράζεται από τους Μάρτυρες τού Ιεχωβά.

Ορθόδοξος: Θα ήθελα να ξεκινήσω τις ενστάσεις μου, από το τέλος αυτών που ανέφερες. Είπες: "ο Θεός σε όλη την ιστορία, είχε πάντοτε μια οργάνωση", και ανέφερες και παραδείγματα. Όμως δεν νομίζω ότι αυτό που είπες ισχύει. Και σου εξηγώ:

Εξαιρώντας τον Αδάμ και την Εύα, που ήταν μόνοι τους στον παράδεισο, εξαιρώντας και τον Νώε, που επίσης επιβίωσε ως οικογένεια, (και που θα μπορούσες να πεις ότι ως οικογένειες ήταν οργανωμένοι), γνωρίζεις πόσα χρόνια απέχει ο Νώε από τον Αδάμ;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Χμμ! Ναι, νομίζω περίπου 1000 χρόνια!

Ορθόδοξος: 1000 περίπου κατά το Μασοριτικό Εβραϊκό κείμενο που χρησιμοποιείτε εσείς, και 1500 και πλέον χρόνια κατά το κείμενο τών Εβδομήκοντα που χρησιμοποιούμε εμείς. Αλλά δεν έχει σημασία. Ας πάρουμε το δικό σας κείμενο με τα 1000 χρόνια διαφορά. Τι έχουμε λοιπόν σε διάστημα 1000 ετών; Ποια ήταν τότε η οργάνωση τού Θεού, σύμφωνα με τα λεγόμενά σου, από την πτώση τών πρωτοπλάστων ως τον Νώε;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, είναι μεγάλο διάστημα, αλλά σου διαφεύγει ότι ο Αδάμ έζησε σχεδόν μία χιλιετία!

Ορθόδοξος: Νομίζω ότι μάλλον εσένα σου διαφεύγει, ότι με βάση την πίστη τής δικής σου οργάνωσης, "ο Αδάμ μετά την αμαρτία του, επειδή ήταν τέλειος άνθρωπος, δεν θα έχει ούτε καν ανάσταση". Άρα μιλάμε για έναν άνθρωπο απωλεσμένο από την αληθινή πίστη, που δεν θα μπορούσε να μετέχει στην αληθινή "οργάνωση" τού Θεού, αν θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε έτσι την πρώτη ανθρώπινη οικογένεια.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, πράγματι έτσι είναι, έχεις δίκιο, (βλέπω ότι γνωρίζεις τι πιστεύουμε), αλλά επίσης σου διαφεύγει το γεγονός ότι εκτός από τον Αδάμ, υπήρχαν οι απόγονοί του, οι οποίοι συνέχισαν αυτή την οργάνωση τών αληθινών λάτρεων, σε όλο αυτό το διάστημα ως τον Νώε.

Ορθόδοξος: Δεν μου διαφεύγει, ούτε το αμφισβητώ, ότι υπήρχαν σε όλο αυτό το διάστημα αληθινοί λάτρεις τού Θεού. Αλλά δεν είναι αυτό το οποίο συζητάμε. Αυτό που συζητάμε, είναι το κατά πόσον υπήρχε μία ΟΡΓΑΝΩΣΗ πιστών λάτρεων. Κατά πόσον αυτοί ήταν ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟΙ, με επίγεια θεοκρατική ηγεσία, ώστε να ονομασθούν "οργάνωση" τού Θεού. Μπορείς να μου υποδείξεις, ποια ήταν, πώς λεγόταν, και πού έδρευε μια τέτοια οργάνωση, στα χίλια χρόνια από Αδάμ ως Νώε;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι, εφ' όσον δεν υπάρχουν ιστορικά στοιχεία από τότε, αλλά θα μπορούσε να υπάρχει! Δεν θα μπορούσε;

Ορθόδοξος: Υπάρχει μεγάλη διαφορά από το: "υπήρχε", μέχρι το: "θα μπορούσε να υπάρχει". Υποτίθεται ότι στη συζήτηση που κάνουμε μιλάμε με ντοκουμέντα και όχι με υποθέσεις. Υποτίθεται ότι η αληθινή Εκκλησία, έχει τα ΤΕΚΜΗΡΙΑ τής αληθινότητάς της, και όχι απλές υποθέσεις. Μπορείς λοιπόν να μου τεκμηριώσεις, ότι από τον Νώε ως τον Αδάμ, υπήρχε μία αληθινή θρησκεία, οργανωμένη;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι, δεν μπορώ. Αλλά σίγουρα υπήρχαν πολλές οικογένειες πιστών ανθρώπων στον αληθινό Θεό.

Ορθόδοξος: Ωραία! Συμφωνούμε λοιπόν, ότι από τον Αδάμ ως τον Νώε, σε διάστημα 1000 ετών κατ' εσάς, (1500 ετών κατ' εμάς), δεν έχουμε τεκμήρια μιας οργανωμένης θρησκευτικής ομάδας, που να αποτελεί "οργάνωση τού Θεού".

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Εντάξει.

Ορθόδοξος: Προχωράμε παρά κάτω λοιπόν. Από τον Νώε ως τον Αβραάμ, έχουμε κατ' εμάς 1700 περίπου χρόνια, κατ' εσάς άλλα 1000 χρόνια περίπου.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Τόση διαφορά έχουν τα δύο κείμενα;

Ορθόδοξος: Ναι, αλλά δεν μας απασχολεί στην παρούσα συζήτηση. Ας συζητήσουμε με βάση το δικό σας κείμενο. Μπορείς λοιπόν, να μου υποδείξεις ποια ακριβώς ήταν η οργάνωση τού Θεού στη δεύτερη αυτή χιλιετία τής ιστορίας τού λαού τού Θεού;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι. Πάλι όμως είχαμε προφανώς οικογένειες πιστές.

Ορθόδοξος: Που όμως, δεν φαίνεται να είχαν καμία οργανωμένη θρησκεία, ως "οργάνωση τού Θεού. Εδώ φαντάζομαι ότι τα στοιχεία που έχουμε στην Αγία Γραφή, είναι αρκετά, για να παραδεχθείς ότι ΣΙΓΟΥΡΑ δεν υπήρχε μια τέτοια οργανωμένη θρησκεία, μια και γνωρίζεις φαντάζομαι, ότι είναι η "Πατριαρχική εποχή", όπου κάθε οικογένεια διοικείτο από τον δικό της Πατριάρχη.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, πράγματι. Συμφωνώ.

Ορθόδοξος: Επίσης φαντάζομαι ότι θα συμφωνείς, ότι από τον Αβραάμ, ως τον Μωυσή, που οργάνωσε το έθνος Ισραήλ υπό τον Μωσαϊκό Νόμο, δηλαδή στο διάστημα άλλων 500 (ας πούμε) ετών, πάλι δεν είχαμε "οργάνωση τού Θεού". Δηλαδή, από την εποχή τού Αδάμ, και για ένα διάστημα 2.500 ετών (πάντα κατά τις χρονολογήσεις τού Μασοριτικού κειμένου), δεν έχεις να μου υποδείξεις καμία επίγεια οργάνωση τού Θεού, εκτός από σποραδικές οικογένειες, που λάτρευαν τον αληθινό Θεό.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, όμως πρόσεξε τι γίνεται στη συνέχεια! Έχουμε πλέον μια ορατή οργάνωση τού Θεού, τον λαό Ισραήλ! Από τότε, ο Θεός έχει πάντοτε μία οργάνωση ως σήμερα!

Ορθόδοξος: Μία; Είσαι σίγουρος ότι μιλάμε για "μία" οργάνωση; Για θυμήσου λίγο την ιστορία τού Ισραήλ!

Μόλις ζήτησαν βασιλιά, δηλαδή στον καιρό τού Σαούλ και τού Δαβίδ, ο τέταρτος κιόλας βασιλιάς, ο γιος τού Σολομώντα, δεν λέει η ιστορία τής Παλαιάς Διαθήκης, ότι έγινε αιτία να διασπασθεί ο λαός Ισραήλ σε δύο βασίλεια, το Δεκάφυλο τού Ισραήλ και το Δίφυλο τού Ιούδα; Και δεν λέει ότι αυτά είχαν πλέον διαφορετική κυβέρνηση, ακόμα και πολέμους μεταξύ τους; Και ότι πότε το ένα, και πότε το άλλο βασίλειο, λάτρευαν είδωλα και άλλους θεούς;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, έτσι είναι.

Ορθόδοξος: Άρα, από την εποχή τού Σολομώντα, περί το 1000 π.Χ., ως την εποχή τής καταστροφής τού 10φυλου Βασιλείου τού Ισραήλ, περί τα μέσα τής 1ης χιλιετίας π.Χ., έχουμε όχι μία, αλλά δύο διαφορετικές "οργανώσεις" τού Θεού! Που βάδιζαν πλάι - πλάι ως την καταστροφή τους!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όντως!

Ορθόδοξος: Και έτσι καταλήγουμε στο συμπέρασμα, ότι στα πρώτα 4000 χρόνια τής ιστορίας τού λαού τού Θεού, (σύμφωνα με τη δική σας μέτρηση, ενώ κατά τη δική μας 5.500 χρόνια), μόνο σε ένα διάστημα συνολικά 1000 ετών, βλέπουμε να υπάρχει οργανωμένος λαός του Θεού! Δηλαδή, ούτε καν το 1/4 τής ιστορίας τής Παλαιάς Διαθήκης δεν έχουμε "μία οργάνωση τού Θεού", όπως ισχυρίσθηκες στην αρχή, ότι είχε πάντοτε ο Θεός! Αντιθέτως, μόνο κατ' εξαίρεσιν έχουμε μια τέτοια οργάνωση σε όλη την προ Χριστού εποχή.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ακόμα κι έτσι όμως, έχουμε από την εποχή τού Χριστού, μια συγκροτημένη οργάνωση, την Εκκλησία, με πρεσβυτέρους, διακόνους, αποστόλους...

Ορθόδοξος: Εγώ θα το έλεγα "οργανισμό", και όχι οργάνωση. Γιατί μια οργάνωση, έχει πυραμιδοειδή μορφή, με ηγεσία ανθρώπινη, από την οποία λαμβάνουν τα μέλη της εντολές. Στην Εκκλησία όμως, είμαστε όλοι "μέλη αλλήλων", και κάθε μέλος τού Σώματος τού Χριστού, έχει ΑΜΕΣΗ επαφή με τον Κύριο Ιησού Χριστό, όπως κάθε μέλος τού σώματός μας με το κεφάλι. Αλλά ας μη σταθούμε σε αυτό. Ας δεχθώ χάριν τής συζήτησης τον αδόκιμο όρο: "οργάνωση", για την πρώτη Χριστιανική Εκκλησία. Και ας δεχθώ, ότι μπορούμε να την αποκαλέσουμε έτσι, μια και είχε μια οργανωμένη δομή, όπως βλέπουμε στην Αγία Γραφή, κατά τον Πρώτο Αιώνα. Μήπως μπορείς να μου υποδείξεις, ποια ήταν αυτή η οργάνωση, στον 2ο, στον 3ο, στον 5ο, στον 8ο, στον 10ο, ή στον 15ο αιώνα, μέχρι και το τέλος τού 19ου αιώνα που εμφανίσθηκε ο ιδρυτής τής θρησκείας σας ο Ρώσσελ;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Κοίτα, όταν πέθαναν οι απόστολοι, η Εκκλησία αποστάτησε, ήδη από τον 2ο αιώνα. Όπως είχαν προφητεύσει οι απόστολοι. Και ως τον 20ό αιώνα, δεν έχουμε κάτι συγκεκριμένο όπου η Εκκλησία να εμφανίζεται ως μια ενιαία οργάνωση.

Ορθόδοξος: Εγώ βεβαίως και πάλι θα διαφωνήσω σε αυτό, γιατί από την πλευρά μου, έχω να σου υποδείξω ποια είναι αυτή η σαφώς συγκεκριμένη Χριστιανική ομάδα που ξεκίνησε από τους αποστόλους και υπάρχει ως σήμερα, (και να σε διαβεβαιώσω ότι είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία), αλλά για να μην ξεφύγουμε από το θέμα μας, ας αφήσουμε αυτή την υπόδειξη για μια μελλοντική στιγμή, όταν θα έρθει η στιγμή να σου αναλύσω τις δικές μου προϋποθέσεις για την αληθινή Εκκλησία τού Χριστού.

Όμως χάριν τής συζήτησης, ας υποθέσω για λίγο, ότι τα πράγματα είναι όπως μου τα λες. Δηλαδή ότι δήθεν η Εκκλησία τού Κυρίου αποστάτησε, και ότι από τον 2ο αιώνα ως τον 19ο, έχουμε τους Χριστιανούς να μην ανήκουν σε αυτή την οργανωμένη οντότητα που υπάρχει από την εποχή τών Αποστόλων.

Με αυτό όμως που είπες, δεν καταλαβαίνεις, ότι ακυρώνεις μόνος σου το επιχείρημά σου, ότι δήθεν "πάντοτε ο Θεός είχε μια οργάνωση"; Γιατί αν στα 2000 χρόνια Χριστιανικής ιστορίας, έχουμε "οργάνωση τού Θεού" μόνο στον 1ο και μόνο στον 20ό αιώνα, τότε έχουμε μόνο 200 χρόνια οργάνωσης, στα 2000 χρόνια Χριστιανικής ιστορίας! Αυτό σημαίνει με τη σειρά του, ότι και πάλι, και στη Χριστιανική εποχή, ο Θεός είχε μια οργάνωση, ΜΟΝΟ ΚΑΤ' ΕΞΑΙΡΕΣΙΝ, όπως συνέβαινε και στην Προ Χριστού εποχή, και ακόμα χειρότερα! Γιατί εκεί είχαμε μόνο στο 25% τού χρονικού διαστήματος τής Παλαιάς Διαθήκης "μία οργάνωση" τού Θεού, ενώ στη Χριστιανική εποχή, έχουμε ακόμα λιγότερο, μόνο 10% τού χρονικού αυτού διαστήματος!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Πρέπει να καταλάβεις, ότι όταν μιλούσα για "οργάνωση", δεν εννοούσα κάτι οργανωμένο, κάτω από "πυραμιδοειδή ηγεσία", όπως είπες πριν, αλλά κάτω από την καθοδήγηση τού Ιεχωβά Θεού. Με αυτή την έννοια, εφ' όσον είχαμε πιστούς ανθρώπους και στην προ Χριστού εποχή, αλλά και στην μετά Χριστόν Εποχή, σε κάθε αιώνα, αυτοί ανήκαν στην οργάνωση τού Θεού, και τους γνώριζε ο Ίδιος ο Θεός σαν δούλους του και μέλη αυτής του της Οργάνωσης.

5. Η υποτιθέμενη "αλλαγή" τού 1914

Ορθόδοξος: Χαίρομαι που καταλήγεις σε αυτό το συμπέρασμα. Αυτό προσπαθούσα να σου εξηγήσω τόση ώρα: Το ότι, σε όλη την ιστορία, ο Θεός δεν είχε κατ' ανάγκην κάτι οργανωμένο, με την έννοια που το κατανοείτε εσείς οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ως μια "ενωμένη υπό μία ορατή ηγεσία οργάνωση", αλλά αυτή η οργάνωση, (εγώ προτιμώ την έννοια "οργανισμός", γιατί η λέξη οργάνωση, όπως σου εξήγησα παραπέμπει σε κάτι διαφορετικό, με ορατή κοινά αποδεκτή ηγεσία), αλλά αυτός ο οργανισμός, θα μπορούσε να είναι σκόρπιος, χωρίς μια κοινή ηγεσία. Συμφωνείς σε αυτό;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Δεν μπορώ να μη συμφωνήσω, εφ' όσον η ιστορία δείχνει ότι αυτό συνέβαινε.

Ορθόδοξος: Αυτό λοιπόν, κατ' ανάγκην σημαίνει και κάτι άλλο: Ότι αν ο Θεός στους 18 από τους 20 αιώνες τής Χριστιανικής εποχής, είχε τους αληθινούς Χριστιανούς ΣΚΟΡΠΙΟΥΣ, σε ένα αόρατο σώμα, που μόνο Εκείνος τους γνώριζε ποιοι είναι, σε όλο αυτό το διάστημα, δεν υπήρχε καμία οργανωμένη "αληθινή θρησκεία", αλλά και ότι οι άνθρωποι αυτοί, μπορούσαν να σωθούν εκεί που βρίσκονταν, έστω και αν δεν ανήκαν σε μία "οργανωμένη εκκλησία, υπό κοινή ορατή ηγεσία". Έτσι δεν είναι;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, έτσι είναι.

Ορθόδοξος: Άρα, δεν νομίζεις ότι είναι λάθος και αυτό που μου είπες πριν; Δηλαδή ότι: "ο αληθινός Θεός ο Ιεχωβά, είναι Θεός τάξεως και Θεός αληθείας. Και θα ήταν αντίθετο από την προσωπικότητά του, να μην έχει μια ξεκάθαρη και συνεπή προς την αλήθεια αληθινή θρησκεία. Θα ήταν αντίθετο με Αυτόν, να αφήνει τον λαό Του μπερδεμένο, να βολοδέρνει ανάμεσα σε χιλιάδες διαφορετικές θρησκείες, χωρίς να δίνει τα ντοκουμέντα εκείνα που θα υπεδείκνυαν το ποια απ' όλες αυτές είναι η αληθινή θρησκεία, δια της οποίας μπορεί ο άνθρωπος να σωθεί. Γι' αυτό ο Θεός σε όλη την ιστορία, είχε πάντοτε μια οργάνωση"; Γιατί αν αυτό που μου είπες είναι αλήθεια, σημαίνει ότι ο Θεός δεν είναι Θεός τάξεως, με βάση τη δική σου δήλωση.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Πράγματι, μάλλον ήταν ατυχές το επιχείρημά μου.

Ορθόδοξος: Συνεπώς, επανερχόμαστε και πάλι στο βασικό μου ερώτημα, που είναι πλέον πιο συμπληρωμένο, ως εξής:

"Γιατί πιστεύεις ότι ΠΡΕΠΕΙ να υπάρχει σήμερα μία αληθινή θρησκεία, μεταξύ τών χιλιάδων Χριστεπώνυμων θρησκειών, εάν στα 2000 χρόνια τής Χριστιανικής Εκκλησίας, ο Θεός μόνο κατ' εξαίρεσιν είχε μία οργανωμένη Εκκλησία, υπό ξεκάθαρη ορατή ηγεσία;"

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Μάλλον φαίνεται ότι το ερώτημά σου είναι δυσκολότερο απ' ό,τι φαινόταν στην αρχή. Φαντάζομαι γι' αυτό δεν σε ικανοποίησαν οι άλλοι Μάρτυρες τού Ιεχωβά που ρώτησες. Ελπίζω όμως ότι εγώ θα σε ικανοποιήσω στο τέλος, με τη βοήθεια τού Θεού.

Η διαφορά είναι, ότι στη σημερινή εποχή συνέβη κάτι διαφορετικό, που δεν συνέβη κατά τους περασμένους 19 αιώνες. Στην πρώτη Χριστιανική Εκκλησία, υπήρχε οργανωμένη Εκκλησία, επειδή ο Χριστός είχε εμφανισθεί τότε στην 1η Παρουσία Του, και τους είχε αναθέσει αυτή την ηγεσία. Μετά όμως αυτή η ορατή ηγεσία αποστάτησε, όταν οι απόστολοι πέθαναν, και έμεινε έτσι για 18 αιώνες. Αλλά κατά τον 20ό αιώνα, συνέβη κάτι πολύ σημαντικό. Το 1914 ο Ιησούς Χριστός επέστρεψε στη 2η Παρουσία Του αόρατα, και έτσι έγινε μια αλλαγή. Όπως έκανε στην 1η Του παρουσία, έτσι και τώρα, διόρισε μια επίγεια ηγεσία, έτσι ώστε τώρα στον καιρό τού τέλους, να υπάρχει ένα οργανωμένο έργο κηρύγματος, ώστε να μπορούν οι άνθρωποι να βρουν πού να στραφούν για αλήθεια και σωτηρία, λίγο πριν από το τέλος.

Ορθόδοξος: Θέλεις να πεις, ότι επειδή πλέον ο Χριστός έχει επιστρέψει στη 2η Παρουσία Του, πρέπει να γίνει ένα παγκόσμιο κήρυγμα, και ότι για να σωθεί κάποιος, πρέπει να ανήκει σε αυτή τη συγκεκριμένη οργάνωση, αφού έχει πιστέψει στο κήρυγμά της;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, ακριβώς.

Ορθόδοξος: Παρ' όλα αυτά, δέχεσαι ότι στους περασμένους αιώνες, μπορούσε κάποιος να σωθεί και χωρίς να ανήκει σε μια συγκεκριμένη οργάνωση, απλώς πιστεύοντας στον Ιησού Χριστό και αγωνιζόμενος να ζει σύμφωνα με Αυτόν, σε όποια Χριστεπώνυμη θρησκεία και αν ανήκε, επειδή δεν είχε επιστρέψει ακόμα ο Χριστός στη 2η Παρουσία Του.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι σε όποια και αν ανήκε. Υπάρχουν κάποια όρια, στο τι θα μπορούσε να πιστεύει. Αλλά σε γενικές γραμμές, ναι.

Ορθόδοξος: Ωραία. Στο σημείο αυτό, συμφωνείτε με την πίστη πάρα πολλών Προτεσταντικών θρησκειών σε μια "αόρατη Εκκλησία" που τη γνωρίζει μόνο ο Κύριος, οι οποίοι δέχονται ότι με κάποια όρια, μπορεί κάποιος να σωθεί ανήκοντας σε διάφορες ορατές Χριστιανικές θρησκείες. Απλώς εσείς διαφοροποιείστε στο ότι πιστεύετε πως υπάρχει μια αλλαγή το 1914, με βάση την οποία, πλέον ο Κύριος έχει προσδιορίσει μια συγκεκριμένη θρησκεία, μια συγκεκριμένη ορατή οργάνωση, στην οποία οφείλουν να ενταχθούν όλοι οι αληθινοί Χριστιανοί για να σωθούν. Έτσι;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, έτσι ακριβώς.

6. Το κεντρικό δόγμα τού 1914 που στηρίζει την πίστη στην Οργάνωση

Ορθόδοξος: Αυτό δηλαδή σημαίνει, ότι αν ο Χριστός δεν είχε έρθει το 1914 στη 2η Παρουσία Του, θα ίσχυε ακόμα εκείνο το καθεστώς, σύμφωνα με το οποίο θα μπορούσε κάποιος να σωθεί, ακόμα και αν δεν ανήκε σε μια συγκεκριμένη οργάνωση, αλλά και μέσα σε άλλες.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι. Συγκεκριμένα, λίγα χρόνια μετά την επιστροφή τού Κυρίου αόρατα, με βασιλική εξουσία στον ουρανό, το 1919, ο Ιησούς Χριστός έλεγξε τις διάφορες θρησκείες, και όρισε μία απ' αυτές τις ορατές οργανώσεις, "επί τών υπαρχόντων Του", ως "Πιστό και Φρόνιμο Δούλο" Του, όπως αναφέρεται στην παραβολή τού Πιστού και Φρονίμου Δούλου που είπε ο Κύριος στην Αγία Γραφή. Η οργάνωση αυτή, ήταν οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, που τότε ήταν γνωστοί ως "Σπουδαστές τής Γραφής".

Ορθόδοξος: Και αυτό επίσης σημαίνει, ότι όλος ο ισχυρισμός σας αυτός, περί "μίας και μοναδικής ορατής οργάνωσης τού Χριστού σήμερα στη γη", ουσιαστικά στηρίζεται πάνω στο συγκεκριμένο δόγμα, ότι ο Ιησούς Χριστός, επέστρεψε αόρατα ως Βασιλιάς το 1914. Και ότι αν κάποιος σου αποδείκνυε ότι αυτό το δόγμα είναι λάθος, θα δεχόσουν ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, ΔΕΝ είναι η αληθινή θρησκεία σήμερα.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Εμμ! Όχι ακριβώς. Γιατί προηγουμένως σου ανέφερα 7 λόγους για τους οποίους οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά είναι η αληθινή θρησκεία. Και αυτοί οι λόγοι ισχύουν ούτως ή άλλως. Έστω και αν δεν υπήρχε η πίστη μας στην 2α Παρουσία τού Χριστού το 1914, πάλι μόνο οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά θα είχαν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά σήμερα.

Ορθόδοξος: Έχω την εντύπωση ότι εδώ υπάρχει ένα λογικό άλμα στη σκέψη σου. Γιατί σύμφωνα με τα όσα έχουμε ήδη πει, αν ο Χριστός δεν επανήλθε στη 2η Παρουσία Του, τότε ΔΕΝ έγινε έλεγχος μεταξύ τών θρησκειών, ΔΕΝ κατέστησε έναν "Πιστό και Φρόνιμο Δούλο", (κάτι που θα γινόταν μόνο μετά τον ερχομό Του), και ΔΕΝ θα ίσχυε το κήρυγμα περί εγκαθιδρυμένης αόρατης βασιλείας τού Χριστού, ως κήρυγμα αναγκαίο, με την αποδοχή τού οποίου σώζεται κάποιος. Θα ίσχυε το προηγούμενο "καθεστώς", τής "αόρατης εκκλησίας", σκόρπιας μεταξύ τών διαφόρων οργανώσεων.

Ακόμα και αν ίσχυαν οι 7 θέσεις που μου ανέφερες, ως κριτήρια αληθινής θρησκείας, τότε δεν θα είχαμε ΤΗ ΜΟΝΑΔΙΚΗ οργάνωση, μέσα στην οποία μπορεί κάποιος να σωθεί, αλλά ίσως την "αληθέστερη", μεταξύ πολλών άλλων θρησκειών! Αυτό όμως είναι πολύ διαφορετικό από το: "ΜΟΝΑΔΙΚΗ" αληθινή οργάνωση!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, αυτό ακριβώς είχα στο μυαλό μου, όχι ακριβώς τη "μόνη", αλλά "τη μόνη που διακρατά με ακρίβεια την αληθινή Χριστιανική πίστη". Έτσι όπως το θέτεις, πράγματι, θα μπορούσαν να σωθούν άνθρωποι καλοπροαίρετοι και από άλλες Χριστιανικές θρησκείες, (εφ' όσον ο Χριστός δεν θα είχε διορίσει ακόμα τον Πιστό και Φρόνιμο Δούλο για να κηρύξει το έργο τού τέλους), αλλά μόνο στους Μάρτυρες τού Ιεχωβά, θα μπορούσε κάποιος να βρει την αλήθεια ανόθευτη από τον αποστατημένο Χριστιανικό κόσμο.

Ορθόδοξος: Και ακόμα, ούτε η πίστη τών Μαρτύρων τού Ιεχωβά θα ήταν αληθινή και τόσο στηριγμένη στην Αγία Γραφή, όσο ισχυρίζεσαι, αν ήταν λάθος το 1914. Γιατί αυτό θα σήμαινε ότι κηρύττετε ένα "άλλο Ευαγγέλιο", από αυτό που θα έπρεπε, (με βάση το Γαλάτας 1/α: 7-9, όπου λέει ότι "όποιος κηρύξει άλλο Ευαγγέλιο, ας είναι ανάθεμα"). Επίσης, θα ήταν λάθος όλες οι εφαρμογές που κάνετε στις προφητείες τής Αγίας Γραφής! Θα ήσασταν δηλαδή κι εσείς, μία από τις υπόλοιπες πλανημένες θρησκείες, που κηρύττουν ένα εσφαλμένο ευαγγέλιο!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Σύμφωνοι, αλλά αυτά που λες είναι υποθετικά. Λες "ΑΝ" ήταν λάθος το 1914, θα ήταν όλα αυτά λάθος. Όμως το 1914 δεν είναι λάθος, και υπάρχουν αποδείξεις γι' αυτό. Άρα όλα σωστά είναι, και την αλήθεια έχουμε, και η μόνη αληθινή θρησκεία είμαστε, διορισμένη από τον Βασιλιά Χριστό επί τών υπαρχόντων Του. Και μόνο εδώ μπορεί να σωθεί κάποιος.

Ορθόδοξος: Παρ' όλα αυτά, δέχεσαι ότι ΑΝ ήταν λάθος το 1914, θα ήσασταν μία από τις πολλές πλανημένες θρησκείες! Λέω: "αν".

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Θα ήμασταν η λιγότερο πλανημένη. Γιατί δεν υπάρχει μόνο το 1914, αλλά ένα σωρό άλλα δόγματα και χαρακτηριστικά, που μόνο εμείς έχουμε. Αλλά όπως σου είπα αυτό είναι υποθετικό και αναληθές.

Ορθόδοξος: Εάν λοιπόν, εγώ σου αποδείκνυα, ότι το 1914 είναι εσφαλμένο δόγμα, θα παραδεχόσουν ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, δεν είναι η αληθινή θρησκεία, και ότι μπορεί κάποιος να σωθεί και σε άλλες θρησκείες υπό κάποιες προϋποθέσεις αλήθειας και διαγωγής; Γιατί θα μπορούσα να σου υποδείξω ανθρώπους από πολλές θρησκείες, που έχουν τα ανωτέρω χαρακτηριστικά που μου ανέφερες. Γνωρίζω θρησκείες που χρησιμοποιούν πάρα πολύ το όνομα τού Θεού όπως εσείς, (π.χ. "τα παιδιά τού Ιαουέ"), θρησκείες με ηθική διαγωγή, (ηθικότερη από τον μέσο Μάρτυρα, π.χ. τους Πεντηκοστιανούς τής ΕΑΕΠ), θρησκείες που δεν πολεμούν, (π.χ. τους Κουάκερους), θρησκείες που κηρύττουν από σπίτι σε σπίτι, (π.χ. τους Μορμόνους), κλπ.

Δεδομένου λοιπόν, ότι όλοι αυτοί ισχυρίζονται ότι δεν διαφωνούν σε τίποτα με την Αγία Γραφή, και πολλοί απ' αυτούς, εφαρμόζουν τις προφητείες τής Αγίας Γραφής στη δική τους ομάδα, και δεδομένου ότι αν ήταν λάθος το 1914, θα κατέπιπταν άμεσα οι 3 από τους 7 λόγους που μου ανέφερες, γιατί και το κήρυγμά σας θα ήταν λάθος, και το ότι αντιληφθήκατα μόνο εσείς την αόρατη Β Παρουσία τού Χριστού θα ήταν λάθος, και η εφαρμογή τών προφητειών σ' εσάς θα ήταν λάθος, καταλαβαίνεις ότι αν σου αποδείκνυα ότι το 1914 είναι λάθος, δεν θα διαφέρατε από τις άλλες θρησκείς.

Εάν λοιπόν εγώ σου αποδείκνυα ότι το 1914 είναι λάθος, θα παραδεχόσουν ότι οι Μάρτυρες τού Ιεχωβά, δεν είναι η αληθινή θρησκεία, και ότι μπορεί κάποιος να σωθεί και σε άλλες θρησκείες υπό κάποιες προϋποθέσεις αλήθειας και διαγωγής;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: ΕΑΝ μου το αποδείκνυες. Αλλά από το "εάν", ως την απόδειξη, υπάρχει μεγάλη απόσταση!

Ορθόδοξος: Εγώ λοιπόν, ΘΑ ΣΟΥ ΤΟ ΑΠΟΔΕΙΞΩ ΑΜΕΣΑ. Είσαι πρόθυμος να δεις τις αποδείξεις;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Φυσικά! Αλλά δεν νομίζω ότι θα τα καταφέρεις!

Ορθόδοξος: Εάν τα καταφέρω, θα παραδεχθείς ότι οι Μάρτυρες του Ιεχωβά ΔΕΝ είναι η Οργάνωση τού Θεού, και ότι μπορεί κάποιος να σωθεί και έξω απ' αυτή την οργάνωση;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, αλλά παράλληλα, θα συνεχίσω να πιστεύω ότι είναι η αληθέστερη από όλες τις άλλες Χριστιανικές θρησκείες.

Ορθόδοξος: Εκτός και αν σου αποδείκνυα πολλά ακόμα, και έβλεπες ότι υπάρχουν και αληθέστερες!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: "Αν" μου αποδείκνυες. Αλλά αυτά είναι υποθετικά.

Ορθόδοξος: Αφού λοιπόν δέχεσαι να δεις τις αποδείξεις, ας αρχίσουμε με το 1914. Και ελπίζω να κρατήσεις τον λόγο σου, και να μην τον αναιρέσεις, όταν δεις ότι πράγματι το 1914 είναι λάθος!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Θα τον κρατήσω!

7. Αποδείξεις κατά τού κεντρικού δόγματος τής Σκοπιάς

Ορθόδοξος: Εάν έχεις Ιντερνέτ, θα σου δώσω κάποιες διευθύνσεις, για να μελετήσεις τις αποδείξεις αυτές. Εάν όχι, πες μου να σου τις τυπώσω.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Έχω Ιντερνέτ. Δώσε μου τις διευθύνσεις.

Ορθόδοξος: Φαντάζομαι γνωρίζεις ότι το 1914 στηρίζεται στην παραδοχή ότι η Ιερουσαλήμ ερημώθηκε από τους Βαβυλώνιους το 607 π.Χ., απ' όπου υπολογίζονται τα έτη τής προφητείας τού Δανιήλ.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, το γνωρίζω φυσικά, και μου κάνει εντύπωση που το γνωρίζεις κι εσύ.

Ορθόδοξος: Σου είπα, έχω συζητήσει με πολλούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά. Λοιπόν, όπως θα γνωρίζεις, οι ιστορικοί διαφωνούν με αυτή την ημερομηνία, για την πτώση τής Ιερουσαλήμ, και δηλώνουν ότι η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε το 587 π.Χ.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Γνωρίζω ότι υπάρχει μια αντίρρηση στο σημείο αυτό από μερικούς ιστορικούς, αλλά αυτά τα έχει απαντήσει η οργάνωσή μας, στο βιβλίο "Ελθέτω η Βασιλεία σου", στο παρένθεμα τού βιβλίου. Και αυτό που μας ενδιαφέρει εμάς, δεν είναι τι λένε οι ιστορικοί, αλλά η Αγία Γραφή, που δείχνει το 607.

Ορθόδοξος: Για την ακρίβεια, όχι μερικοί, αλλά ΟΛΟΙ οι ιστορικοί διαφωνούν, και θα σε εκπλήξει να μάθεις ότι η ίδια η Αγία Γραφή, με δύο διαφορετικούς τρόπους συμφωνεί απόλυτα με τους Ιστορικούς, για το 587 π.Χ. Επίσης, αυτό που ίσως δεν γνωρίζεις, είναι ότι το παρένθεμα που λες, ΔΕΝ ΑΠΑΝΤΑΕΙ σε ΤΙΠΟΤΑ από όσα λένε οι ιστορικοί, αλλά σε πράγματα άσχετα με τα ντοκουμέντα τών ιστορικών.

Τα ντοκουμέντα που θα σου δείξω, είναι τριών κατηγοριών.

α. Αποδείξεις από τους Ιστορικούς, που θα τις βρεις εδώ: http://oodegr.com/paratir/meletes/xronologisi/587_mixalis_1.htm Είναι το πρώτο μέρος από 4 άρθρα - συνέχειες, με ιστορικές αποδείξεις.

β. Αποδείξεις από τα ίδια τα έντυπα τής Σκοπιάς, που θα τα βρεις εδώ: http://oodegr.com/paratir/meletes/xronologisi/587_entypa_skopias_1.htm

γ. Και το σπουδαιότερο, αποδείξεις από την ίδια την Αγία Γραφή, που θα τις βρεις εδώ: http://oodegr.com/oode/istoria/ierus1.htm

Μελέτησε αυτά, και θα σου δώσω πολύ περισσότερα αν θελήσεις, γιατί έχω ανάλυση από τουλάχιστον 19 διαφορετικές και ανεξάρτητες μεταξύ τους ιστορικές αποδείξεις, (ανάμεσα στις οποίες και η Αγία Γραφή), που πρέπει κάποιος να είναι ή αγράμματος, ή φανατικός για να μην πεισθεί για το λάθος τού 607, και κατ' επέκτασιν τού 1914. Στους δεσμούς αυτούς, θα βρεις και άλλους δεσμούς, που αναλύουν επί μέρους θέματα τού ζητήματος ακόμα περισσότερο. Οπότε έχεις πλήρεις αποδείξεις και μέσα, για να δεις ακριβώς τι συμβαίνει.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Δεν πιστεύω να είναι από τίποτα αποστάτες από την οργάνωσή μας;

Ορθόδοξος: Σε περίπτωση που δεν κατάλαβες, σου εξήγησα, ότι πρόκειται για αποδείξεις ΙΣΤΟΡΙΚΩΝ, ΕΝΤΥΠΩΝ ΤΗΣ ΣΚΟΠΙΑΣ, και ΑΓΙΑΣ ΓΡΑΦΗΣ. Δεν νομίζω αυτά να τα θεωρείς "αποστατικά";

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Όχι βέβαια, αλλά το λέω, επειδή η Αγία Γραφή απαγορεύει να μιλάμε με αποστάτες.

Ορθόδοξος: Σε μελλοντική μας συζήτηση, θα ήθελα να μου δείξεις πού ακριβώς το λέει αυτό η Αγία Γραφή, γιατί αν και τη διαβάζω από μικρό παιδί, δεν είδα να λέει τέτοιο πράγμα. Αλλά σκέψου και κάτι άλλο: Αν τα ντοκουμέντα που σου δείχνω για το θέμα αυτό, αποδεικνύουν πράγματι ότι είναι λάθος το 1914, και θα ήταν ευπρόσδεκτοι από τον Θεό οι πιστοί Χριστιανοί και άλλων θρησκειών εκτός οργάνωσης, δεν νομίζεις ότι θα έπρεπε να αναθεωρήσεις και το ποιους θα έπρεπε να ορίζεις ως: "αποστάτες";

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, όντως. Αλλά ακόμα δεν είδα τις υποτιθέμενες αποδείξεις σου, και δεν θα ήθελα να προτρέξω επ' αυτού.

Ορθόδοξος: Συμφωνώ, γιατί το θέμα αυτό είναι πολύ σημαντικό, και μάλιστα έχει άμεση σχέση με τις Ορθόδοξες προϋποθέσεις για την αληθινή Εκκλησία, και το κατά πόσον η Εκκλησία κάποτε αποστάτησε! Απλώς όμως, πριν χωρίσουμε σε αυτή την πρώτη μας συζήτηση, θα ήθελα να σου δώσω κάποια αμυδρή ιδέα για το θέμα:

Εάν διαβάσεις προσεκτικά τα χωρία εκείνα που νομίζεις ότι λένε "να μη μιλάς σε αποστάτες", θα διαπιστώσεις ότι μιλάει για μία συγκεκριμένη τάξη περιοδευόντων αιρετικών ανθρώπων που ζούσαν στον 1ο αιώνα μ.Χ., τους οποίους η Καινή Διαθήκη ονομάζει: "ψευδοπροφήτες", σε αντιπαράθεση με τους Χριστιανούς "προφήτες". Ειδικά γι' αυτούς λέει ότι δεν πρέπει κάποιος να τους δέχεται στο σπίτι του και να τους χαιρετάει, όταν τον επισκέπτονται, και μάλιστα λέει και το χαρακτηριστικό γνώρισμά τους, ότι δηλαδή δεν δέχονταν "Ιησούν Χριστόν ερχόμενον εν σαρκί".

Σου λέω δε, ότι σε αντίθεση με αυτούς, οι αληθινοί προφήτες, ήταν μια ειδική ηγετική τάξη τής Εκκλησίας, που είχαν λάβει εξουσία από τους Αποστόλους, ως περιοδεύοντες επίσκοποι τής Εκκλησίας, και είναι αυτοί, πάνω στους οποίους θεμελιώνεται η συνέχεια τής Εκκλησίας στους αιώνες. Αλλά περισσότερα επ' αυτού, θα πούμε όταν τελειώσουμε με το θέμα τού 1914.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Παράξενα και ενδιαφέροντα αυτά που μου λες, και θα ήθελα να μάθω πώς τα ερμηνεύετε εσείς.

Ορθόδοξος: Επίσης, θα ήθελα να σκεφθείς και το εξής: Εάν ο Κύριος δεν ήρθε το 1914, και δεν διόρισε κανέναν "Πιστό και Φρόνιμο Δούλο", και καμία "Μοναδική Οργάνωση" στη γη, δεν νομίζεις ότι θα αποτελούσε βαρύτατο παράπτωμα, για τους ανθρώπους εκείνους τους οποίος ο Κύριος ΔΕΝ διόρισε, να παριστάνουν τους μοναδικούς εκπροσώπους Του εδώ στη γη;

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Μάλλον, θα ήταν χοντρό τόλμημα κάτι τέτοιο.

Ορθόδοξος: Σκέψου επίσης, ότι δεν θα είχαν το δικαίωμα να απαιτούν απόλυτη υπακοή στις δικές τους ερμηνείες τής Αγίας Γραφής, ή στις αλλαγές δογμάτων που κάνουν κάθε τόσο, ούτε στο να διώχνουν από την οργάνωση όσους δεν δέχονταν αυτά που αυτοί ερμηνεύουν. Ούτε φυσικά θα είχαν το δικαίωμα να δηλώσουν ότι αυτοί που έφυγαν απ' αυτούς, είναι αιώνια καταδικασμένοι από τον Θεό. Κάτι τέτοιο μάλιστα, θα ήταν και μεγάλο ατόπημα, γιατί έτσι θα έμπαιναν αυθαίρετα στη θέση τού Κριτή, τού Κυρίου Ιησού Χριστού!

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Ναι, κατανοητά όλα αυτά, αλλά ας μελετήσω πρώτα τα στοιχεία που μου έδωσες, και τα ξαναλέμε, γιατί τώρα όλα αυτά, χωρίς αποδείξεις, είναι υποθετικά και αερολογίες.

Ορθόδοξος: Εύχομαι να σε ξαναδώ, γιατί αυτά τα στοιχεία τα έχω δώσει σε πολλούς Μάρτυρες τού Ιεχωβά, αλλά όπως σου είπα από την αρχή, ουδέποτε έλαβα απάντηση, μάλιστα κάποιοι απ' αυτούς εξαφανίσθηκαν και δεν τους ξαναείδα, ούτε καν για να μου πουν τις αντιρρήσεις τους.

Μάρτυρας τού Ιεχωβά: Εγώ είμαι ερευνητής. Θα με ξαναδείς, και τότε σου φέρω απαντήσεις που δεν σου έφεραν οι άλλοι. Γιατί αυτό που με ενδιαφέρει πρώτα απ' όλα, είναι η αλήθεια.

Ν. Μ.

Ευελπιστώ αν θέλει ο Θεός, να συνεχίσω κάποια στιγμή το θέμα με ένα δεύτερο μέρος, όπου σκοπεύω να παρουσιάσω επί μέρους συνέπειες τής απόρριψης τού 1914, στην πίστη τής Σκοπιάς.

http://www.oodegr.com/paratir/erwt/erwtiseis_organwsi_1.htm

Μην ξεχνάτε το ΦΟΡΟΥΜ μας....

2010-11-10T01:46:00.000-08:00

jehovahgr.freeforums.org

Και άλλο μήνυμα από Μάρτυρα του Ιεχωβά-η απάντησή μας

2010-11-07T02:24:00.000-08:00

Αγαπητοί φίλοι του μπλογκ, άλλο ένα μήνυμα που λάβαμε στο Youtube αυτή τη φορά.

Το παραθέτω για 2 λόγους. Πρώτον για να δείτε και εσείς που δεν ήσασταν ποτέ ΜτΙ σχετικά με την "μενταλιτέ" τους και δεύτερον διότι απαντώντας εμπλουτίζουμε το ιστολόγιο με υλικό. Απαντώ μέσα στο κείμενο με έντονα γράμματα...

Ξερεις κατι; Χαιρομαι ειλικρινα που υπαρχουν ανθρωποι σαν εσενα. Χαιρομαι που οι Μαρτυρες του Ιεχωβα ειναι οι πιο μισητοι ανθρωποι σε ολο τον κοσμο.

Όχι αγαπητή μου, δεν σας μισούμε ούτε εμείς ούτε κανένας. Επειδή εσύ έχεις καταπιεί αμάσητη την προπαγάνδα της Σκοπιά για να σε εγκλωβίσει στο ψευτοδίλλημα "εμείς και οι άλλοι". Στην πραγματικότητα, άν και όταν (στο εύχομαι ολόψυχα) απαγκιστρωθείς από αυτό το ψευτοδίλλημα και δεις ΤΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΙΝΑΙ Η ΣΚΟΠΙΑ, θα δεις ότι αυτό το ιστολόγιο, το μητρικό του και το κανάλι μας στο Youtube είναι στην ουσία μια έκφραση αγάπης και κοινωνικής αλληλεγγύης

Χαιρομαι επισης που αν και κανεις Μαρτυρας του Ιεχωβα δεν σε έχει "ανεβασει" στο ιντερνετ για να σε γελοιοποιήσει, εσυ το έχεις κάνει αυτο πάρα πολλές φορες και μάλστα όχι σε έναν συγκεκριμένο Μαρτυρα του Ιεχωβά, αλλά αναφερόμενος σε όλους του 7 εκατομμύρια Μαρτυρες σε όλο τον κοσμο.

Και εδώ ψεύδεσαι, από παρεξήγηση φαντάζομαι (βλέπεις είμαι καλοπροαίρετος) διότι έχω πει χιλιάδες φορές ότι η κριτικής μας είναι αποκλειστικά στοχευμένη στο Κυβερνών Σώμα και στην πλειοψηφία των κειμένων μας η αναφορά στους ΜτΙ στην ουσία αναφέρεται στην ΗΓΕΣΙΑ της.

Χαιρομαι που βγαινουν αληθινα τα λόγια που αναφέρονται στο Ματθαιος 10:22, που λένε οτι θα ειμαστε αντικειμενα μισους όλων των εθνων, εξαιτίας του ονοματός μας και μόνο.

Θα σε προέτρεπα να ξαναδιαβάσεις ΠΡΟΣΕΚΤΙΚΑ το εδάφιο αυτό. ΤΟΤΕ θα διαπιστώσεις με έκπληξη ότι μιλάει ο ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ για το όνομά ΤΟΥ. Εκτός αν πιστεύεις στην Τριάδα!

Ξερεις οτι υπαρχουν εναλλακτικες μεθοδοι για να ζησει καποιος και πως η μεταγγιση αιματος ειναι πολυ επικινδυνη, και ξερεις οτι πολλοι πεθαναν επειδη εβαλαν αιμα.

Φαντάζομαι δεν είσαι Ιατρός έτσι; Είπαμε ΜΑΚΑΡΙ να βρεθεί εναλλακτική, ΑΞΙΟΠΙΣΤΗ μέθοδος. ΕΣΥ όμως και η Σκοπιά (στην ουσία είναι ανάποδα η σχέση, ΠΡΩΤΑ η Σκοπιά και μετά εσύ!) βασίζεις την θέση σου αυτή όχι σε επιστημονικά στέρεη βάση, αλλά σε μια έωλη, αυθαίρετη ερμηνεία ενός κειμένου μιας εποχής όπου η Ιατρική επιστήμη περιοριζόταν σε ματζούνια και εντριβές. Η Αγία Γραφή υπερτονίζει την αξία της ζωής και όχι το σύμβολό της.

Και τελος ξερεις οτι οι αληθινοι Χριστιανοι ειναι ενωμενοι και δεμενοι οσο καμια αλλη θρησκεια, κι ομως συνεχιζεις να λες οτι διαλύουμε οικογενειες.

Εδώ πραγματικά έδωσες ρέστα! όταν λέμε ότι η Εταιρεία Σκοπιά διαλύει οικογένειες, εννούμε τις περιπτώσεις όπου οι "αποκομμένοι" γίνονται τα μαύρα πρόβατα και απαγορεύεται να τους μιλάτε.

Ειπα οτι ειναι Ντροπη αυτα που λες - οχι για μενα - αλλα για τον Θεο, που ΞΕΡΕΙΣ οτι το ονομα του ειναι Ιεχωβα, αλλα συνεχιζεις να επιτήθεσαι και να γελοιοποιεις στο ιντερνετ όλους εμας.

1ον Το όνομα του Θεού ΔΕΝ είναι Ιεχωβά για τον απλούστατο λόγο ότι ΚΑΝΕΙΣ δεν ξέρει την πραγματική αυτή αρχαϊζουσα ιερή έκφραση του Θείου στα ΕΒΡΑΪΚΑ. Άν έχεις το βιβλίο AID TO BIBLE UNDERSTANDING θα το διαπιστώσεις από τα γραφόμενα της ίδιας της Σκοπιά!

Θελω ομως, ειλικρινα, να συνεχισεις να το κανεις αυτο, γιατι το κανεις πολύ καλα, και με αυτον τον τροπο ισχυροποιειται η πιστη μας στον Θεο που πιστευουμε και στην αυθεντικοτητα της Αγιας Γραφης.

Σε ευχαριστώ πάρα πολύ και μακάρι να σε βοήθησα για την πίστη σου στον Θεό και την αυθεντικότητα της Αγ. Γραφής!. Εμείς πολεμάμε του θεομπαίκτες του Κυβερνώντος Σώματος και προσπαθούμε να αφυπνίσουμε τα αθώα θύματά τους.

Σε ευχαριστω πολυ. Να σαι καλα.

Και εσύ

H ETAIΡΕΙΑ ΣΚΟΠΙΑ δεν είναι Προφήτης...τί λέει η ΙΔΙΑ;

2010-11-01T11:59:00.000-07:00

‘Νέο Φως’—Από Πού;

2010-10-23T07:34:00.000-07:00

Πώς γίνεται, αυτό το οποίο αποκαλείται τη μία στιγμή: "διδασκαλία τού Σατανά", την άλλη στιγμή να μετονομάζεται από την Εταιρία Σκοπιά: "Φως από τον Θεό"; Και πώς γίνεται, αυτό που η εταιρία Σκοπιά σήμερα θεωρεί "Φως από τον Ιεχωβά", να έχει γίνει αιτία να διωχθούν από την οργάνωση χιλιάδες άνθρωποι στο παρελθόν, επειδή το πίστευαν, ενώ η Σκοπιά διαφωνούσε;

Όταν η Εταιρία Σκοπιά βρίσκεται αντιμέτωπη με το γεγονός ότι στο παρελθόν έχει κάνει εσφαλμένες ερμηνείες των προφητικών Γραφών, ότι ασκούσε συνήθειες που τώρα θεωρεί παγανιστικές, και ότι συχνά προέβη σε αλλαγές πολλών διδασκαλιών της, οι Μάρτυρες έχουν διδαχθεί να αποκρίνονται λέγοντας, «Ναι, έχουμε κάνει λάθη αλλά είμαστε πρόθυμοι να παραδεχτούμε τα λάθη μας. Πρέπει όμως να αναγνωρίσετε ότι κάνουμε πρόοδο, και ο Θεός μας παρέχει διαρκώς ‘νέο φως’ που μας υποχρεώνει να διορθώνουμε ορισμένες (στην πραγματικότητα σχεδόν όλες) από τις διδασκαλίες μας και τις συνήθειές μας».

Τα έντυπα της Εταιρίας παραθέτουν ακατάπαυστα το εδάφιο Παροιμίες 4: 18, το οποίο αποδίδεται ως εξής στη Μετάφραση Νέου Κόσμου:

«Αλλά ο δρόμος των δικαίων είναι σαν το λαμπρό φως που γίνεται όλο και πιο φωτεινό ώσπου να γίνει τέλεια η ημέρα».

Αυτή η τακτική είναι ένας ευγενικός τρόπος για να καθιστούν τον Θεό υπεύθυνο για τα λάθη τους. Ο Κάρολος Ρώσσελ το 1881 προέβη σε μια ειλικρινή και αληθή δήλωση την οποία κάθε Μάρτυρας του Ιεχωβά πρέπει να διαβάσει και να την βάλει στην καρδιά του. Αυτή η δήλωση δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Σκοπιά της Σιών το Φεβρουάριο του 1881:

«Εάν ακολουθούσαμε ανθρώπους τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά για εμάς. Χωρίς αμφιβολία, μια ανθρώπινη ιδέα θα ερχόταν σε σύγκρουση με κάποιαν άλλη, και εκείνο που θα ήταν ‘φως’ δύο ή έξη χρόνια πριν, τώρα θα εθεωρείτο λάθος. Αλλά στον Θεό ‘δεν υπάρχει αλλοίωσις και σκιά μεταβολής’. Έτσι συμβαίνει και με την αλήθεια. Κάθε γνώση ή φως προερχόμενο από τον Θεό πρέπει να είναι όπως ο Δημιουργός τους. Μια νέα άποψις της αλήθειας δεν μπορεί να διαψεύδει μια προηγούμενη αλήθεια. . . Το νέο φως ποτέ δεν καταργεί το παλαιότερο φως αλλά προσθέτει σ’ αυτό. Εάν επρόκειτο να φωτίσετε ένα κτίριο που διέθετε επτά λάμπες αερίου δεν θα σβήνατε την κάθε μια, κάθε φορά που θα ανάβατε την επόμενη, αντίθετα θα προσθέτατε το ένα φως στο άλλο αρμονικά και έτσι θα αυξάνατε το φωτισμό. Έτσι συμβαίνει και με το φως της αλήθειας. Η πραγματική αύξηση επιτυγχάνεται με το να προσθέτουμε σ’ αυτό και όχι με το να αντικαθιστούμε το ένα με κάποιο άλλο».

Σε αντίθεση με τη δήλωση του Ρώσσελ, η Εταιρία Σκοπιά καταφθάνει κάθε φορά με κάποιο ‘νέο φως’ το οποίο όμως διαψεύδει κάποιο προηγούμενο ‘νέο φως’. Για παράδειγμα, πριν το 1931 ήταν αποδεκτό από τους Μάρτυρες του Ιεχωβά να προβαίνουν σε εμβολιασμούς, αλλά στις 3 Φεβρουαρίου 1931, οι εμβολιασμοί απαγορεύθηκαν και προβλήθηκε ο ισχυρισμός ότι ήταν «άμεση παραβίαση του νόμου του Ιεχωβά Θεού». Ωστόσο, άλλαξαν και πάλι γνώμη, και στις 15 Απριλίου 1952, επέτρεψαν και πάλι στους Μάρτυρες του Ιεχωβά να εμβολιάζονται.

Από το ξεκίνημα του Ρώσσελ το 1874 μέχρι και το 1929, διδασκόταν ότι οι «υπερέχουσες εξουσίες» που μνημονεύονται στην προς Ρωμαίους επιστολή κεφ. 13: 1, σήμαιναν «τους κυβερνητικούς άρχοντες αυτού του κόσμου». Αλλά το 1929, ο τότε Πρόεδρος της Εταιρίας Σκοπιά άλλαξε την ερμηνεία και είπε ότι αυτές αναφέρονταν στον «Ιεχωβά Θεό και το Γιό του στους ουρανούς».

Διεκηρύχθη ότι η προηγούμενη άποψη ήταν του Διαβόλου, και οποιοσδήποτε διακρατούσε αυτή την άποψη καθοδηγούνταν από το Διάβολο. Παραδόξως όμως, το 1963 άλλαξε και πάλι υποδηλώνοντας «τους κυβερνητικούς άρχοντες αυτού του κόσμου» - υιοθετήθηκε δηλαδή η ίδια ακριβώς άποψη που υποτίθεται ότι εμπνευστής της ήταν ο Διάβολος!

Το 1967 η Εταιρία Σκοπιά υποτίθεται ότι έλαβε κάποιο ‘νέο φως’. Μέχρι τότε επιτρέπονταν οι μεταμοσχεύσεις οργάνων, αλλά στο τεύχος της Σκοπιάς 15 Νοεμβρίου 1967, στην Αγγλική (και 1 Μαρτίου 1968 στην Ελληνική) η Εταιρία έλαβε αντίθετη θέση και με έμφαση διεκήρυξε:

«Όταν οι επιστήμονες φθάσουν στο συμπέρασμα ότι αυτή η φυσιολογική λειτουργία δεν φέρει πια αποτέλεσμα και συνιστούν την αφαίρεση του οργάνου και την αντικατάστασή του απευθείας με ένα όργανο ενός άλλου ανθρώπου, αυτό αποτελεί απλώς μια εύκολη λύση. Εκείνοι οι οποίοι δέχονται τέτοιες εγχειρήσεις ζουν έτσι με τη σάρκα ενός άλλου ανθρώπου. Αυτό είναι καννιβαλισμός. Εντούτοις, με το να επιτρέψει ο Ιεχωβά Θεός να τρώγη ο άνθρωπος κρέας ζώων δεν παρεχώρησε στους ανθρώπους την άδεια να προσπαθούν να διαιωνίσουν τη ζωή των εισάγοντας μέσα στα σώματά των με καννιβαλικό τρόπο ανθρώπινη σάρκα, είτε μέσω μασήσεως, ή υπό μορφήν ολοκλήρων οργάνων ή τμημάτων σώματος που λαμβάνονται από άλλους».

Αλλά αυτό το ‘νέο φως’ απεδείχθη εσφαλμένο, γιατί με τη Σκοπιά 15 Ιουνίου 1980, η Εταιρία άλλαξε για μια ακόμη φορά γνώμη και δήλωσε ότι οι μεταμοσχεύσεις οργάνων δεν θεωρούνται πλέον καννιβαλισμός. Το κάθε άτομο επιτρεπόταν τώρα να αποφασίσει μόνο του. Θαυμάσια! ! Αλλά τι γίνεται με τους πολλούς Μάρτυρες του Ιεχωβά οι οποίοι είχαν πεθάνει σ’ αυτή την περίοδο των 13 ετών που η Εταιρία Σκοπιά υποστήριζε ότι η μεταμόσχευση ενός οργάνου ήταν καννιβαλισμός και ως εκ τούτου απαγορευμένη από τον Θεό;

Θα μπορούσαν να παρατεθούν πολύ περισσότερα παραδείγματα, αλλά αυτά είναι αρκετά για να δείξουν ότι το αποκαλούμενο ‘νέο φως’ της Εταιρίας Σκοπιά δεν είναι κατ’ ανάγκην και ‘αληθινό φως’. Εντούτοις, όταν λαμβάνεται αυτό το ‘νέο φως’ δεν παρουσιάζεται σαν ιδέα ή θεωρία ανθρώπων που συνθέτουν το κυβερνών σώμα της Εταιρίας Σκοπιά. Εξαγγέλεται ως προερχόμενο από τον θεό.

Μολονότι η Εταιρία έχει κάνει τόσα λάθη στο παρελθόν και έχει διδάξει δόγματα που είναι εσφαλμένα και τώρα χαρακτηρίζονται ‘παγανιστικά’, ένας Μάρτυρας του Ιεχωβά δεν είναι ελεύθερος αν θα αποδεχτεί το ‘νέο φως’ ή όχι. Είναι αναγκασμένος ν’ αλλάζει τις απόψεις του ώστε να προσαρμόζονται στις νέες διδασκαλίες της Σκοπιάς. Ακόμη κι’ αν είναι πεπεισμένος ότι η Σκοπιά κάνει λάθος, πρέπει να παρουσιάζει το ‘νέο φως’ της Σκοπιάς ωσάν να είναι αλήθεια. Αν δεν ενεργήσει έτσι θα αποκοπεί. Αυτό από μόνο του είναι εξωφρενικό!

Πρόκειται για ένα πολύ σοβαρό ζήτημα. Το εσφαλμένο ‘νέο φως’ που παρουσιάζεται από την Εταιρία Σκοπιά έχει βλάψει πολλούς ανθρώπους. Τι μπορούμε να πούμε για εκείνους που προσβλήθηκαν από ευλογιά επειδή υποτάχθηκαν στη διδασκαλία της Σκοπιάς και αρνήθηκαν να εμβολιαστούν; Τι θα πούμε για εκείνους που τυφλώθηκαν γιατί αρνήθηκαν τη μεταμόσχευση κερατοειδούς χιτώνος μεταξύ των ετών 1967 και 1980; Υπολογίζεται ότι πάνω από τρεις χιλιάδες άτομα αποκόπηκαν επειδή δεν συμβάδισαν με το ‘νέο φως’ του Ρόδερφορδ για τη σημασία του Ρωμαίους 13: 1 (για τις «υπερέχουσες εξουσίες»).

Τι θα πούμε για εκείνους που πίστεψαν στο ‘νέο φως’ ότι ο κόσμος θα τελείωνε το 1975 και πώλησαν τα σπίτια τους, σε μερικές περιπτώσεις τις επιχειρήσεις τους, ή εργάζονταν σε εργασία μερικής απασχόλησης για να τρέχουν από πόρτα σε πόρτα; Δεν είναι μόνο ότι υπέστησαν φοβερές οικονομικές απώλειες, αλλά και μεγάλη ταπείνωση όταν η Σκοπιά τους είπε το 1976 ότι απλά ήταν «υπερβολικά ζηλωτές» και ότι ήταν ανόητοι που έκαναν τέτοια πράγματα. Μπορεί η Σκοπιά να αποκτά ‘νέο φως’ αλλά βέβαια αυτό δεν είναι ‘αληθινό φως’.

Επιπλέον, εάν η Εταιρία Σκοπιά θέλει να είναι συνεπής με τις εκδόσεις της, δεν μπορεί να χρησιμοποιεί πλέον τη φτωχή δικαιολογία του ‘νέου φωτός’ για να συγκαλύπτει τα πολλά της λάθη. Έχοντας κατά νου την ιδέα του ‘νέου φωτός’ όπως εξάγεται από το εδάφιο Παροιμίες 4: 18 (ότι το φως γίνεται όλο και πιο φωτεινό ώσπου να γίνει τέλεια η ημέρα) , ας ρίξουμε μια ματιά στην ακόλουθη δήλωση από τη Σκοπιά 15 Ιουλίου 1996, σελίδα 20:

«Ύστερα από πολλά χρόνια στην υπηρεσία του Θεού, ένας αδελφός έγραψε: Είμαι πολύ ευγνώμων που έζησα γνωρίζοντας τους σκοπούς του Ιεχωβά απ’ εκείνες τις πρώτες ημέρες μόλις πριν από το 1914, όταν δεν ήταν όλα τόσο ξεκάθαρα… μέχρι σήμερα οπότε η αλήθεια λάμπει σαν τον ήλιο του μεσημεριού».

Ας συγκρίνουμε αυτή τη δήλωση (που δημοσιεύθηκε χωρίς ίχνος διαφωνίας) με την ερμηνεία που δίνει η Σκοπιά στο Παροιμίες 4: 18. Το 1914 ο ήλιος (η αλήθεια που βρίσκεται στις διδασκαλίες του Καρόλου Ρώσσελ) άρχιζε μόλις να εγείρεται σαν το πρώτο φως της αυγής – όχι πολύ καθαρά. Διαμέσου των ετών το φως υποτίθεται ότι γινόταν ‘όλο και πιο φωτεινό’. Αλλά η Εταιρία Σκοπιά ισχυρίζεται τώρα ότι βρισκόμαστε στις έσχατες ημέρες και το φως είναι σαν τον ήλιο του μεσημεριού. Εάν αυτό αληθεύει πραγματικά, τότε πώς η Εταιρία συνεχίζει να λαμβάνει ‘νέο φως’ εφόσον οι διδασκαλίες της είναι ήδη σαν τον ήλιο του μεσημεριού – δηλαδή στο ζενίθ της λαμπρότητητάς τους;

Από Συνεργάτη

Η Εταιρία Σκοπιά σε σήψη

2010-10-21T00:23:00.000-07:00

Ένας - ένας τα θύματά της ξυπνούν και ψάχνουν ευκαιρία να βγουν χωρίς συνέπειες

Τού Randall Watters

Πρώην μέλους τών κεντρικών γραφείων τής Εταιρίας Σκοπιά

Πηγή: www.freeminds.org με τον τίτλο: "The Latest Dope on the Watchtower"

Μετάφραση από τα Αγγλικά: Κ. Ν.

Η εμμονή τής Εταιρίας Σκοπιά με το επερχόμενο "τέλος", μοιάζει να φθάνει στην ικανοποίησή του. Όχι όμως επειδή έρχεται το τέλος τού κόσμου, αλλά επειδή όλα δείχνουν ότι τα μέλη της άρχισαν να ξυπνούν και να μαθαίνουν πόσο τους εξαπατά. Κάτι που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια στο δικό της ΤΕΛΟΣ. Και το παρόν άρθρο τού Ράνταλ είναι χαρακτηριστικό τής πορείας αυτής, που φαίνεται πλέον δύσκολο να ανακοπεί.

Η θερινή Περιφερειακή Συνέλευση της Σκοπιάς έχει δεχθεί σκληρές κριτικές (στα κρυφά) από Μάρτυρες, σε φόρα συζητήσεων στο διαδίκτυο. Το Κυβερνόν Σώμα επιδιώκει να εμποδίσει την νεολαία τής οργάνωσης από το να προχωρήσουν σε κολλέγια ή ανώτερες σπουδές, χρησιμοποιώντας τις αρχαίες τακτικές τρόμου, του "πλησιάζει ο καιρός του Αρμαγεδδώνα".

Το Φέησμπουκ και άλλα κοινωνικά ον-λάϊν δίκτυα κατακεραυνώνονται ιδιαίτερα. (Και όμως, πολλοί Μάρτυρες έχουν λογαριασμούς σε ολόκληρο το "κοσμικό" κοινωνικό σκηνικό, και μέρα με την μέρα γίνονται όλο και πιο ενήμεροι για την παράνοια του Κυβερνώντος Σώματος για το θέμα της παιδείας).

Πολλοί μάλιστα συνάπτουν και σχέσεις με άλλους Μάρτυρες, ον-λάϊν και και κλείνουν και ηλεκτρονικά ραντεβού. Αυτό έχει κατατρομάξει το Κυβερνόν Σώμα, το οποίο απαιτεί να είναι το ΜΟΝΑΔΙΚΟ κοινωνικό δίκτυο για τους Μάρτυρες (παρ' ό,τι δεν προσφέρουν επ' ουδενί τίποτα χρήσιμο στον τομέα αυτόν).

Το δεύτερο πράγμα που τονίζουν, είναι πως όσοι δηλώνουν ότι ανήκουν στους "χρισμένους" (τώρα που έχουν ουσιαστικά παραδεχθεί πως ο αριθμός ίσως να μην περιορίζεται στους 144.000), όχι μόνο δεν έχουν ΚΑΝΕΝΑ ΛΟΓΟ για το τι μπαίνει στο περιοδικό της Σκοπιάς, αλλά πως επίσης δεν έχουν καμία ειδική γνώση ή θέση στην οργάνωση του Ιεχωβά, οπότε, να μην ζητάτε από ΑΥΤΟΥΣ απαντήσεις. Το Κυβερνόν Σώμα είναι ο Πιστός και Φρόνιμος δούλος, σε ό,τι αφορά τους ΜτΙ.

Αναμφίβολα, προετοιμάζονται για τις σέκτες αποχωρούντων που θα δημιουργηθούν αναπόφευκτα, των οποίων θα ηγούνται χαρισματικοί Πρεσβύτεροι ή Επίσκοποι Περιφερείας στις ημέρες που θα ακολουθήσουν. Και θα ακολουθήσουν. Φοβούνται μέχρι θανάτου πως θα χάσουν τον αλυσόδετο έλεγχο των προβάτων, και προβαίνουν σε ηλίθιες δηλώσεις για να το αποδείξουν.

Πηγαίνετε να διαβάσετε την στήλη των συνδέσμων μας, στο Net Soup Archives (τού www.freeminds.org), σχετικά με τις συναθροίσεις και τα τελευταία περιοδικά της Σκοπιάς, για να δείτε τι εννοώ.

Οι ημέρες δόξας τους τελείωσαν, παρά την μικρή ανάπτυξή τους, και προχωρούν στο ξερίζωμα όλων των ριζών τους στο Μπούκλυν, προκειμένου να απομονωθούν ακόμα περισσότερο, στην συνοικία Πάτερσον, στην άνω Νέα Υόρκη.

מנא ,מנא, תקל, ופרסין (Mene, Mene, Tekel u-Pharsin = Εζυγίσθης, εμετρήθης και ευρέθης ελλειπής) αναφέρει γι' αυτούς ο Δανιήλ, καθώς προλέγει για την πτώση της Βαβυλωνιακής Αυτοκρατορίας.

Έχοντας ζήσει στο Μπέθελ και γνωρίζοντας πώς λειτουργούν η υπηρεσιακή παλαιότητα, η ρουσφετολογία και τα ειδικά προνόμια, δεν μπορώ παρά να σκεφτώ πως τα γερόντια που είναι επικεφαλής θα πάρουν όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Σκοπιάς και θα αποσυρθούν με στυλ, και δεν πάει να χαθεί η υπόλοιπη οργάνωση, καθώς θα καταρρέει - κάτι που θέλουν πάρα πολύ να συμβεί ΑΦΟΥ οι ίδιοι έχουν πεθάνει. Ένα μικρό "εφάπαξ" μπόνους, για την θρησκευτική μαφία!

Σύμφωνα με ένα άρθρο στο περιοδικό http://www.jehovahs-witness.net/jw/friends/199984/1/The-Watchtower-is-now-the-worlds-largest-magazine, το περιοδικό της Σκοπιάς έχει τον μεγαλύτερο αριθμό εκτυπώσεων στον κόσμο. Όμως ποιος το διαβάζει; Προφανώς όχι οι άνθρωποι στην πόρτα, πολλοί δε Μάρτυρες όχι, και πολλά τεύχη κάθονται σε στοίβες - 25 εκατομμυρίων τη φορά. Συν του ότι τα μισά τεύχη είναι για ανάγνωση ΜΟΝΟ από Μάρτυρες! ΑΥΤΟ είναι μυστικότητα και συσκότιση!

Οι Πρεσβύτεροι παίρνουν εντολή ξανά και ξανά, να μην παραχωρούν ΠΟΤΕ τα μυστικά εγχειρίδια των πρεσβυτέρων τους σε χέρια άλλων, και πως ΠΡΕΠΕΙ να τα επιστρέφουν, σε περίπτωση αποχώρησης ή αποκοπής τους. Τις νέες προσπάθειες της Σκοπιάς να "αρμέξουν" όσο περισσότερο χρόνο μπορούν από το "η γενεά αυτή που δεν θα παρέλθει αν δεν συμβούν όλα τα πράγματα" (Μαρκ.13:30) με το να συμπεριλαμβάνουν περισσότερες της μίας γενεές, τις έχουν κάνει σκάγια που τα πυροβολούν πάνω από τα κεφάλια των οπαδών, προκειμένου να τους αποτρέψουν από το να χάσουν την πίστη τους στην "γενεά του 1914".

Όμως λίγοι φαίνεται να το χάφτουν. Και πολλοί συζητούν χαμηλόφωνα με αηδία για την ατιμία της Σκοπιάς. Γι' αυτό εμείς στο Free Minds εργαζόμαστε τόσο σκληρά να σταματήσουν να αποκαλούνται οι ΜτΙ "σεκτιστές" και ψευδοπροφήτες, καθ' ότι ΘΕΛΟΥΜΕ να έρθουν και να νοιώσουν σαν στο σπίτι τους στον ιστοχώρο αυτό, να μορφωθούν καλά, και μετά να προχωρήσουν σε μια καλύτερη ζωή.

Πάντοτε γνώριζα πως η δουλειά μου είναι να βοηθώ τους ανθρώπους πάνω στη στιγμή, και να αφήνω το Άγιο Πνεύμα να κάνει την υπόλοιπη δουλειά. ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ να μεταστρέφω τον κόσμο σε οποιαδήποτε θρησκεία. Προσβάλλει το Άγιο Πνεύμα, σύμφωνα με τα 30 χρόνια της εμπειρίας μου. Όταν κάνω πίσω από το να παριστάνω τον Θεό, τότε ένα σωρό θαύματα φαίνεται να συμβαίνουν.

Προτίθεμαι να το συνεχίζω έτσι, και να καλώ τα λεγόμενα ηθικά "κατακάθια" της εταιρείας Σκοπιά, να έλθουν όλα και να μοιραστούν ένα συμπόσιο μαζί μας και να γίνουμε φίλοι, έστω και σε ένα μικρό βαθμό. Ύστερα να τους αφήνουμε να συνεχίσουν στον δρόμο τους, φρεσκο-εφοδιασμένοι ώστε να διακρίνουν τα ψεύδη από την αλήθεια. Αυτό, φίλε μου, είναι η δουλειά μου, ο στόχος μου, η ζωή μου, και είχε προφητευθεί από την μητέρα μου πριν γεννηθώ. Και όμως, δεν έχω υλικά πράγματα σε αυτό τον κόσμο - καμία φήμη, κανένα χόμπυ πια. Υπομένω αρκετό πόνο. Όμως απολαμβάνω αυτή την δουλειά που πρέπει να κάνουμε.

Και αποδίδει. Οι ΜτΙ μας εμπιστεύονται τώρα περισσότερο από άλλοτε, και σχολιάζουν αφειδώς πάνω σε πολλά ζητήματα, από τα άρθρα της ιστοσελίδας. Οι "Χριστιανικές" ιστοσελίδες που απευθύνονται σε "σεκτιστές" γίνονται όλο και πιο σπάνιες - μοιάζουν να νοιάζονται μόνο για τους δικούς τους "κολλητούς" πια, και να διατηρούν ανέπαφες τις ιδιαίτερες διδασκαλίες τους. Ε, μπορείτε να είστε σίγουροι πως ο Ράντυ δεν θα το κάνει αυτό ποτέ. Αφού δηλώνω πως πιστεύω στον Θεό, και πράγματι πιστεύω σε Αυτόν, θα αφήσω το Άγιο Πνεύμα να κάνει την δουλειά Του και να κοιτάω την δική μου δουλειά.

Όταν κάποιος προσπαθεί να σε αποθαρρύνει από το να διαβάζεις κάτι, με την δήθεν δικαιολογία πως δεν θέλουν "να μολυνθείς από τον κόσμο", σου στερούν την ανάπτυξη στη ζωή. Μείνετε μακριά από αυτούς. Είναι λέοντες χωρίς δόντια, που είναι αναγκασμένοι να βρυχώνται και να δημιουργούν τρομακτική σκηνή, προκειμένου να σε εμποδίζουν να μάθεις για την ζωή και την ευτυχία. Το μόνο όμως που καταφέρνουν, είναι να αποκαλύπτουν την δική τους, φτηνιάρικη θέαση της υφηλίου.

http://www.oodegr.com/paratir/eidiseis/sipsi_1.htm

Κήρυγμα σε ανυποψίαστους τουρίστες...

2010-10-17T00:15:00.000-07:00

http://tro-ma-ktiko.blogspot.com/2010/10/blog-post_1137.html

Αυτές οι 3 κυρίες κυκλοφορούν εντός της Μεσαιωνικής πόλης και διακριτικά μοιράζουν φυλλάδια των μαρτύρων του Ιεχωβά... και πιέζουν τους τουρίστες να αγοράσουν και βιβλία! Συμβαίνει κυρίως τα σαββατοκύριακα και σε απόμερες περιοχές των τειχών. Άλλο ένα πλήγμα στο τουριστικό προϊόν...

paraponarodos.blogspot.com

Αμήν σοι λέγω σήμερον ή Aμήν σοι λέγω, σήμερον;

2010-10-09T12:58:00.000-07:00